ΑΘΗΝΑ ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

OXI

2007-10-28T17:31:00.000+02:00

Στη μετανεωτερική μας εποχή η «ανάγκη» του μεγαλοϊδεατισμού και του αλυτρωτισμού έχει πάψει να συγκινεί. Ακόμη και το τρίπτυχο «πατρίς – θρησκεία - οικογένεια» πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η ιδεολογία και η παιδεία για ολόκληρες γενιές έχει καταρρεύσει από τον αποδομητικό ζήλο υπερεθνικών πολιτικών. Οι ενοχές των «–ισμών» δύο αιώνων βάλθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες να συντρίψουν όλες τις προηγούμενες «κατακτήσεις».

Ο νέος μεταπολεμικός ουμανισμός δεν έχει κέντρο του απλά τον άνθρωπο, αλλά το άτομο. Οι «μεσσίες των λαών», οι άνθρωποι και οι ιδέες, αφού έσπειραν τις θύελλες των πολέμων κατάφεραν να θερίσουν σωρούς από ερείπια. Ερείπια πρώτα απ΄ όλα ανθρώπινα και δευτερευόντως στις υποδομές. Ερείπωσαν και άλλαξαν τα θέλω και τις αξίες των κοινωνιών, προσγείωσαν τους μεσσίες και άλλαξαν τους πολέμους ως προς την «αιματηρότητά» τους. Ο μεταμοντέρνος "αναίμακτος" πόλεμος είναι μεν λυσσαλέος και παγκόσμιος, περιορίζεται όμως στην οικονομική και πολιτιστική υποδούλωση, όχι μόνο κρατών-εθνών, αλλά πληθυσμών, ολόκληρων γεωγραφικών περιοχών, που σταθερά στους αιώνες «αντιμάχονταν» το δυτικό επεκτατισμό, πολιτιστικό κυρίως, μέσα από τη θρησκεία και οικονομικό, μέσα από τη χειραγώγηση των πόρων και του εμπορίου.

Η ιστορία παίζει άσκημα παιχνίδια, σχεδόν ειρωνεύεται τους πρωταγωνιστές της. Ο ομοϊδεάτης με τους φασίστες και ναζιστές Μεταξάς απάντησε στο ιταλικό τελεσίγραφο: «ώστε έχουμε πόλεμο», αντί να αποδεχτεί την «ιταλική προέλαση», η "δημοκρατική" Ευρωπαϊκή Ένωση πρακτικά πραγματώνει το χιτλερικό μεγαλοϊδεατισμό (sic) για "κοινό σπίτι" και «Ενωμένη Ευρώπη», το «αμερικάνικο όνειρο» γίνεται η σημαία του νέου κατακτητικού πολέμου στα ασιατικά εδάφη του περσο-αραβικού και μογγολικού πολιτισμού, παραδοσιακά αντιδυτικά προπύργια.

Η «αγιοποίηση» του «εκλεγμένου»[1] ηγέτη μπορεί να είναι ντεμοντέ στη μετανεωτερική εποχή μας, τα σύμβολα-ιδέες μπορεί να ξεθωριάζουν υπό την πίεση μιας αδυσώπητης καθημερινότητας-επιβίωσης, τα τρίπτυχα αποδομημένα, μπορεί να έχουν γίνει πολύπτυχα, ωστόσο ο βασικός άξονας εμφύτευσης προτύπων, ιδεών και συμπεριφορών παραμένει στόχος ακόμη και των υπερεθνικών εξουσιών με άλλα μεταμοντέρνα μέσα. Στις «αντιπροσωπευτικές» δημοκρατίες μας η μονοκρατορία των Μ.Μ.Ε. διαμορφώνει ως νέα «αυθεντία» τους παρίες εχθρούς, κυρίως όμως διαμορφώνει την ομογενοποιημένη «επικρατούσα» ιδεολογία, των νέων κωδίκων συμπεριφοράς (κάποτε μονοπώλιο του ιερατείου), των ενοχών και των προτύπων.

Ο νέο-φασισμός δε συντηρείται από κοινοβουλευτικά κόμματα με ασήμαντα ποσοστά και γραφικές οργανώσεις που συμπλέουν ιδεολογικά[2], άλλωστε αυτοί λειτουργούν ως καθαρτήριο για μεγαλύτερα κόμματα εξουσίας, γιγαντώνεται και εφαρμόζεται από υπερεθνικές γραφειοκρατίες και στις παρυφές του κράτους «οργανώσεις» παραγωγής πολιτικών που ελέγχουν τα μέσα επικοινωνίας και πληροφόρησης.

Δύσκολος εχθρός, σχεδόν αόρατος και απροδιόριστος!

Όμως ο «εχθρός»! πάντα δύσκολος, αόρατος και απροσδιόριστος ήταν. Ο φασισμός και το παιδί του ο ναζισμός γεννήθηκαν ως αντίπαλο δέος στον ανερχόμενο σοσιαλισμό, σχεδόν σαν ένα λαϊκίστικο αντίπαλο εργαλείο που μοίραζε την πίττα όπως βόλευε. Στην πορεία για να συντηρηθεί χρειαζόταν επέκταση και εξιλαστήριο θύμα. Η γενοκτονία των Εβραίων πραγματώθηκε από τους Γερμανούς Ναζί αλλά το θεωρητικό υπόβαθρο εφευρέθηκε από Γάλλο. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης – κρεματόρια έγιναν γνωστά από τους Γερμανούς αλλά επινοήθηκαν από τη σταλινική Σοβιετική Ένωση, τα χειρότερα εγκλήματα πολέμου και γενοκτονίας έχουν τη σφραγίδα των βαλτικών χωρών και της Κροατίας. Να μην αναφέρω τα είκοσι εκατομμύρια Ουκρανών που καταδικάστηκαν σε λιμό από τον Στάλιν, τα εκατομμύρια νεκρών αμάχων από τους βομβαρδισμούς – χαλί των συμμάχων, τις αμερικανικές ατομικές βόμβες σε πολιτικούς στόχους! Αυτά ώς γεύση μόνο απο το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο!

Και όμως πάντα υπάρχουν άνθρωποι που τον εχθρό τον ξετρυπώνουν, αντιστέκονται χωρίς φόβο στις λαίλαπες!

Τέτοιοι δεν ήταν οι παππούδες μας που πήραν τα βουνά και αντιστάθηκαν; Όταν σχεδόν όλη η Ευρώπη βροντοφώναζε JA!

Αυτοί δεν ειπαν το ΟΧΙ;

[1] Τόσο ο Χίτλερ όσο και ο Μεταξάς συμμετείχαν με τα κόμματά τους στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και πήραν την εξουσία πραξικόπηματικά με τη συνδρομή θεσμικών παραγόντων (Πρόεδρος Δημοκρατίας της Βαϊμάρης Χίντερμπουργκ και Βασιλιάς της Ελλάδας Γεώργιος Β'). Ο Χίτλερ στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του «αγιοποιήθηκε» με τη συνδρομή και της εκκλησίας. Στη πρώτη αφίσα η «θεία φώτιση» με τη μορφή περιστεριού! Υπερίπταται του Αδόλφου, κάτι σαν την βάπτιση του Χριστού…Η άλλη αφίσα είναι προεκλογική της χρονιάς που πήρε την πλειοψηφία στο Ραϊχσταγκ.

[2] «ο ΛΑ.Ο.Σ. αφενός μεν έχει μια πολιτική προσέγγιση πατριωτική και Ελληνοκεντρική που διαπνέεται από το Ελληνικό πνεύμα, τις Ελληνικές αξίες και την Ελληνική κουλτούρα». Από το Δελτίο τύπου 27/10/2007 του ΛΑ.Ο.Σ για τις μαθητικές παρελάσεις.
«Η Ιδεολογία του Λαϊκού Συνδέσμου "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" είναι ο Λαϊκός και Κοινωνικός Εθνικισμός. Για μας τους Χρυσαυγίτες η Πατρίδα παραμένει η υπέρτατη αξία. Το Έθνος για μας είναι πάνω από όλα Φυλή, Αίμα, Καταγωγή. Είμαστε κίνημα λαϊκό και κοινωνικό». Χρυσή αυγή, οι ιδέες μας.

Απελπιστικά ανατριχιαστική ταυτότητα απόψεων των δηλωμένων και των κρυφών.

Υ.Γ. Τρελαίνομαι για γιορτές και ιδιαίτερα για τα πανηγύρια, ωστόσο απο μικρός μισούσα τις παρελάσεις γενικά. Μάλιστα εγώ και η παρέα μου μεσούσης της Χούντας, είμασταν επινοητικοί στην κοπάνα, πλαστογραφούσαμε δικαιολογητικά προσκόπων για να μη συμμετάσχουμε στις μαθητικές παρελάσεις και τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό... Σήμερα μετά απο τόσα χρόνια και όλο αυτό το θόρυβο γύρω απο τις παρελάσεις και τις μεταξικές - μιλιταριστικές καταβολές, ειλικρινά δεν ξέρω αν έχουν καμμιά χρησιμότητα, μάλλον όχι, ωστόσο κοιτάζοντας την παρακάτω φωτογραφία ομολογώ ότι συγκινήθηκα απο τα μοναδικά 10-15 παιδικά χαμόγελα και τον "άναρχο" βηματισμό στα σοκάκια της Χώρας Αμοργού (Φωτό: Γιάννης Δεσποτίδης). Η καλύτερη "πανηγυρική" ατμόσφαιρα...ένα ΟΧΙ στην πατριδοκαπηλεία των ασκούμενων στρατηγών του "έθνους": γραφικών ιεραρχών, Ψωμιαδο-Καρατζαφέρηδων κ.λ.π.

Λατρεία της οικονομίας

2007-10-24T14:57:00.000+03:00

Η αφορμή είναι μια συνέντευξη του Pascal Bruckner η αιτία είναι ο οικονομισμός που αργά ή γρήγορα κατατρώγει ιδεολογίες και καθημερινότητες, «οδηγώντας τις ζωές μας σε μια ενθουσιώδη αυτοκτονία». Το αποτέλεσμα είναι το «βούτηγμα στη λάσπη» η μόνιμη ενοχή που βιώνουμε.

«από το 1945, η ήπειρός μας κατατρύχεται από το μαρτύριο της μεταμέλειας. Μηρυκάζοντας τις περασμένες βδελυγμίες της, τους πολέμους, τις θρησκευτικές διώξεις, τη δουλεία, τον ιμπεριαλισμό, το φασισμό, τον κομμουνισμό, δεν βλέπει μέσα στη μακρόχρονη ιστορία της παρά μια σειρά από σκοτωμούς και λεηλασίες που κατέληξαν στις δύο παγκόσμιες συρράξεις, δηλαδή σε μία ενθουσιώδη αυτοκτονία.»

Pascal Bruckner, Η τυραννία της μεταμέλειας, Αστάρτη 2007

Η λατρεία της οικονομίας βέβαια δεν είναι φαινόμενο της εποχής μας, υπήρχε και θα υπάρχει όσο υπάρχει οργανωμένη κοινωνία, όσο υπάρχει άνθρωπος που οραματίζεται και «ιδεαλιστικά» επιδιώκει την επέκταση, την κατάκτηση, την εξάλειψη του διαφορετικού. Εφεύρεση της εποχής μας είναι η χίμαιρα της «αειφόρου» ανάπτυξης, η εξάπλωση ενός και μοναδικού πρότυπου «τρόπου ζωής» άρα και η πολιτιστική υποδούλωση σε μια ενιαία φόρμα. Με λίγα λόγια η σταθερότητα και η συν-εκμετάλλευση του «κοινού πλούτου» που υπόσχεται η παγκοσμιοποίηση.

Στις μέρες μας η λατρεία της οικονομίας είναι ουσιαστικά λατρεία των αγορών. Ακόμη και τα μέσα παραγωγής είναι αφηρημένα και πλήρως αποκεντρωμένα σε κοινωνίες που αγωνίζονται ν΄ ανέβουν στο τραίνο. Η αγορά εκτιμά, προβλέπει, καθορίζει, οριοθετεί και επιβάλλει το «ορθόν». Πολιτικές και ιδεολογίες προσαρμόζονται ταχύτατα σε αυτόν τον μοναδικό μηχανισμό εκμετάλευσης και παραγωγής πλούτου. Εδώ είναι και η φοβερή αντίφαση. Το «τέλος της ιστορίας» κατά τον Φουκουγιάμα σημαίνει την οριστική επικράτηση του «οικονομισμού», την οριστική εξάλειψη του αντίπαλου «κοινωνισμού». Κρίνοντας από το παράδειγμα του ακραιφνούς παραδοσιακού καπιταλισμού της «κομμουνιστικής» Κίνας μπορούμε να του δώσουμε δίκιο. Κρίνοντας από τη διαρκή κρίση ιδεολογικής ταυτότητας στα δικά μας κόμματα μπορούμε να του δώσουμε δίκιο.

Το νέο αξιακό πυραμιδοειδές νεο-φεουδαρχικό σύστημα, υπαγορεύει νέες σχέσεις και λατρείες, νέες παραδοχές, με μια διαφορά από τις άλλες «μπελ επόκ» της ιστορίας. Είναι διάχυτη μέσα στην ευμάρεια και τον ευδαιμονισμό η απειλή, μια μόνιμη κρίση λιγότερο υλική και περισσότερο ηθική, για τους «άλλους» και το «δίπλα». Ο κόσμος είναι δύσκολος γιατί είναι αφηρημένος, αόριστος και εν πολλοίς ανύπαρκτος και εικονικός. Το νέο βασσάλο, το νέο δουλοπάροικο τον δημιουργεί όχι μόνο η έλλειψη του υλικού αλλά νέες σταθερές όπως ο χρόνος, η γνώση και κυρίως η συμμετοχή στη νέα εικονική πραγματικότητα της συμμετοχής στη δημιουργία και διαχείριση ενός αυξανόμενου λογιστικού χρέους.

Πόστερ απο την Οκτωβριανή επανάσταση

Σαν σήμερα πριν από 90 χρόνια ένας κόσμος ξεσηκώθηκε, αναζήτησε, απαίτησε και πρακτικά εξοντώθηκε μετά από λίγα χρόνια από τον οικονομισμό που επέβαλε το πρώτο σταλινικό οικονομίστικο πενταετές πρόγραμμα. Αυτόματα ο «κοινωνισμός» έχασε το στίλβωμα του διαφορετικού, του "νέου διαφωτισμού" που επαγγελόταν ο Μαγιακόφσκυ, της ιερής ελευθέριας αποστολής για την εξυπηρέτηση των πολλών και έγινε ένα σύστημα εξυπηρέτησης μιας προσωρινής νεο-ολιγαρχίας. Οι αναρχικές και τροτσκιστικές φωνές πνίγηκαν στο αίμα και η ανθρωπότητα παραδόθηκε αμαχητί στο ψυχρό πόλεμο του «ιδεολογικού» οικονομισμού.

Eίμαι περήφανος

γι' αυτό εδώ

το ατσάλινο μίλι·

πάνω του,

τα οράματά μου παίρνουν ζωή, ορθώνονται―

εδώ δόθηκε αγώνας

για μαστόρικη κατασκευή

κι όχι για στυλάκι,

Vladimir Mayakovsky, "H γέφυρα του Μπρούκλιν"

Ο Ζηνόβιεφ είχε φωνάξει, ο Λένιν ποτέ δεν άκουσε και χάραξε με το δεξί του χέρι το δικό του δρόμο.

Μετά από 90 χρόνια, κρίνοντας τους φίλους μας από την ιστορία, γι’ άλλους είμαστε περήφανοι που είναι ακόμη επίκαιροι και μας καλούν να πάρουν ζωή τα οραματά μας, (αν υπάρχουν) σε μια «μαστόρικη κατασκευή» και επικριτικοί γι’ αυτούς που ο αγώνας δόθηκε «για στυλάκι». Καλούμαστε να κρίνουμε αυτό που λέει ο Bruckner στη συνέντευξη του: “Τί απομένει σήμερα απο τον αριστερισμό; Ο χλευασμός και η πίκρα. Η οργή πως αναιρέθηκε από την Ιστορία, η μνησικακία απέναντι στη ζωή που συνεχίζεται. Υπάρχουν στη ζωή μας άνδρες και γυναίκες που επιμένουν να γελούν, να κλαίνε, να αγαπούν και που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια όλους αυτούς τους γερασμένους νέους που τους κάνουν μαθήματα ηθικής και ψευτοεπαναστατικής γυμναστικής”.

Μια νέα μαστόρικη κατασκευή είναι οι Radiohead, μαστόρικοι όχι μόνο για τη μουσική τους αλλά και για τη δική τους γέφυρα του Μπρούκλιν που κατασκευάζουν σ ένα κόσμο μακριά απο το "στυλάκι".

Καρότσι ή Καλάθι

2007-10-18T18:17:00.000+03:00

«Πρέπει να κερδίσουμε τον χαμένο καιρό, πρέπει να αναθεωρήσουμε την μεταφυσική μας αλαζονεία που δεν φέρνει στον κόσμο καμία ζεστασιά, πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε μέρα-νύκτα για να καταφέρουμε να ζήσουμε μαζί με τους ανθρώπους σαν άνθρωποι, να γίνουμε ελεύθεροι και να κάνουμε και τους άλλους ελεύθερους, πρέπει.. επιμένω πάντα σε αυτό το σημείο ... να κυριεύσουμε την εποχή με τις ιδέες μας. Ο ρόλος του στοχαστή και του ποιητή είναι να προσβλέπει στο μέλλον και να οικοδομήσει ένα καινούργιο κόσμο ελευθερίας και ομορφιάς μέσα σ' αυτό το χάος της παρακμής και της σαπίλας που μας περιβάλει.»

Μιχάλης Μπακούνιν (1814-1876)

Όταν ο Μπακούνιν μας παρακινεί να αναθεωρήσουμε την «αλαζονεία» μας, ουσιαστικά μας παρακινεί να τα βάλουμε με ένα γίγαντα. Η μάχη με τον γίγαντα, το «κολοσύστημα», κερδίζεται κατά τον Μαρκούζε μόνο εάν «ζεις αυθεντικά και ανθρώπινα με την ηγεμονία του ενστίκτου της ζωής και του έρωτα πάνω στο ένστικτο του θανάτου» δηλαδή αναζητάμε ένα διαφορετικό «πρότυπο, μια στάση ζωής που χειραφετεί τα σώματα και τις ψυχές μας, βοηθώντας τις δυνατότητες μας να πραγματωθούν καθολικά.» (Μαρκούζε Χ., Έρως και πολιτισμός, Κάλβος,1970). Το γίγαντα, το μαρκουζικό «κολοσύστημα» περιγράφει και οριοθετεί με τον παραστατικότερο τρόπο ο Galbraith J. K. (Η Κοινωνία της Αφθονίας, Παπαζήσης). Έχοντας την εμπειρία κοινωνικο - οικονομικών κραχ και ανασυγκροτήσεων, στοχεύει στην αποκάλυψη του μύθου της κλασικής οικονομικής σκέψης, δηλαδή την κυριαρχία του καταναλωτή και κατ΄ επέκταση της αγοράς. Ο καταναλωτής και η αγορά κατά τον Galbraith "χειραγωγείται", ουσιαστικά "στραγγαλίζεται", από το σύγχρονο μάρκετινγκ.

The Mall Athens

Η κοινωνία της αφθονίας ατόφιο προϊόν της δυτικής κουλτούρας, από τη φύση της είναι επεκτατική και επιθετική, επιβάλλει την αυτοκρατορία της όρασης σε βάρος όλων των υπολοίπων αισθήσεων, ισοπεδώνει οποιαδήποτε διαφορετική κουλτούρα σε ένα ομογενοποιημένο σύστημα. Ο κλασικός «γίγαντας» στις μέρες μας στοχεύει αποκλειστικά στην άλωση και τον κορεσμό της όρασης. Το γιγαντιαίο εμπορικό κέντρο δίνει το πρότυπο ως κυψέλη ολοκληρωμένης ζωής, μια νέα μορφή καθεδρικού ναού προετοιμασμένη να υποβάλλει και να επιβάλλει. Το γιγαντιαίο υπερ-κατάστημα διαλέγει σύμφωνα με τα δικά του μονοπωλιακά συμφέροντα, τα πάντα "πριν από μας για μας", περιορίζοντας όμως τις ελεύθερες επιλογές μας σε αγαθά που δεν έχουμε εμείς επιλέξει αλλά μας έχουν επιβληθεί από το μάρκετινγκ και τον τρόπο προβολής τους.

χωρίς τίτλο - χωρίς ταυτότητα

Το γιγαντιαίο δεν σκοπεύει στην ανάγκη αλλά στη θεραπεία, στο αχρείαστο και το επιπλέον. Προωθεί το σχήμα, το χρώμα, το περίεργο, τη συνταύτιση με το πρότυπο που απορρέει από τις εικόνες που έξυπνα συναρμολογεί η μνήμη μετά τον βομβαρδισμό της διαφήμισης. Η ατμόσφαιρα του γιγαντιαίου είναι εύκολη, προσβάσιμη, αποστειρωμένη, καλά και ερμητικά συσκευασμένη για να μη ξεφεύγει ότι θα κλονίσει τις άλλες εκτός της όρασης αισθήσεις. Στο γιγαντιαίο κυριαρχεί ο πολιτισμός της συσκευασίας σε βάρος του πολιτισμού της ουσίας . Ένας καλά ταξινομημένος άρα αναγνωρίσιμος, ομοιόμορφος εύκολος κόσμος, ένα ολοκληρωμένο ¨κολοσύστημα" που απομακρύνει απο τον πραγματικό κόσμο που λειτουργούν όλες οι ανθρώπινες αισθήσεις.

Τελικά μήπως ο Μαρκούζε όταν λέει ότι: «ζεις αυθεντικά και ανθρώπινα με την ηγεμονία του ενστίκτου της ζωής και του έρωτα» εννοεί την ουσία; και όταν λέει: «πάνω στο ένστικτο του θανάτου» εννοεί τη συσκευασία;

Ευτυχώς σε πείσμα του επιβεβλημένου, του γιγαντιαίου υπάρχει ένας παράλληλος μικρός αλλά ζωντανός κόσμος που επιμένει, που μπορείς να αγγίξεις, να νοιώσεις την υφή, να μυρίσεις, να γευτείς, να δοκιμάσεις, να δεις χρώματα αληθινά της γης, προϊόντα που έχουν ταυτότητα και δεν μετριούνται με ποσότητα, ανθρώπους αληθινούς που μιλάνε, γελάνε, τσαντίζονται, ειρωνεύονται αλλά γνωρίζουν τι πουλάνε.

το Θυμάρι του Στρέφη, Καλλιδρομίου 32

Η βιβλιοθήκη του Ναυτίλου, τα "άβατον" υπόγειο, Χαριλάου Τρικούπη 28

Ψαράδικα που βρωμάνε ψαρίλα, χασάπικα που το αίμα είναι κόκκινο, το κρέας μυρίζει και το πάτωμα έχει πριονίδι, μπακάλικα που η μπαχαρικίλα μπερδεύεται με ζωντανή τυρίλα, μανάβικα που τα φρούτα μπορούν ακόμη να σαπίζουν, βιβλιοπωλεία σκονισμένα που τα βιβλία είναι ακόμη κιτρινισμένα και αναδύουν παλαιΐλα, ρουχαλάδικα και παπουτσάδικα με ρούχα και παπούτσια που κρατάνε και δεν τε-λειώνουν μόλις τα φορέσεις. Πάνω απ΄ όλα είναι αυτή η κοινωνικότητα, μια κοντινή ανθρώπινη ατμόσφαιρα, ένας κόσμος που δεν είναι μιας χρήσεως.

Η φτώχια ενός πολιτισμού αναδεικνύεται από τον πλούτο των σκουπιδιών που παράγει, την κουλτούρα του την κουβαλάει στο DNA του και προσπαθεί να τη διαφυλάξει σε πείσμα του κάθε αλαζόνα γίγαντα.

Εντάξει ρε Μπακούνιν θα τα βάλουμε με τον αλαζόνα γίγαντα, θα πετάξουμε το καρότσι στ΄άχρηστα και θα πάρουμε το καλάθι για να κερδίσουμε το "χαμένο χρόνο". Παραφράζοντας το logo της "ναυρχίδας της υπερεθνικής κατανάλωσης" WAL MART...

Feel real . Live better
.

Χυλοπιτα

2007-10-16T17:35:00.002+03:00

Χυλόπιτα η : άρνηση σε ερωτική πρόταση, αποκρούω την ερωτική πρόταση κάποιου. [χυλ(ός)+-πίτα]
..

Χυλοπίτα η: είδος ζυμαρικού σε σχήμα μικρής ταινίας,
.

Λεξικό της κοινής νεοελληνικής ,ΑΠΘ,ΙΝΣ,2001

Ως πρακτικός οδηγός επιβίωσης, έχουμε και μια θεάρεστη – θεραπευτική αποστολή, να απαλύνουμε τη δοκιμασία της χυλόπιτας που μπορεί να είναι γλυκιά ως διαδικασία, συχνά όμως εξελίσσεται σε αυτοτιμωρία ή τιμωρία του άλλου. Η μεταφορά και μόνο του τόνου στη λέξη χυλοπιτα αυτόματα αλλάζει ριζικά τη σημασία και τη χρησιμότητα της. Με τον ίδιο τρόπο η χυλόπιτα αυτόματα μεταφέρει τον ερωτοχτυπημένο από ευφορία και ανάταση σε απογοήτευση και κατάπτωση. Ο όρος χυλόπιτα έχει και πολιτική σημασία (π.χ. τίτλος άρθρου στην Ελευθεροτυπία «Ν.Δ.: Δύο διαψεύσεις και μία χυλόπιτα» ), αλλά δε μας απασχολεί στην παρούσα φάση. Θα μας απασχολήσει περισσότερο το παράδοξο εξετάζοντας τη διαδρομή, τη γέννεση, την κατάσταση και τελικά τη θεραπεία της χυλόπιτας

Ο Βιτγκενστάιν πίστευε ότι το παράδοξο θα μπορούσε να αποφευχθεί, αν κανείς τηρούσε αυστηρούς κανόνες νοήματος και μιλούσε για πράγματα που μπορούν μόνο να δειχθούν, όχι να λεχθούν. Η περίφημη φράση του «Περί του οποίου δεν μπορεί κάποιος να μιλήσει, περί αυτού πρέπει να σωπαίνει» σημαίνει να λέγεται μόνο ότι αξίζει περισσότερο από τη σιωπή. Επειδή πολλά έχω να πω στον ερωτοχτυπημένο μου φίλο, θεώρησα σκόπιμο να τα δημοσιεύσω ώστε και η κατάσταση και το αποτέλεσμα να είναι πλέον εκτεθειμένα σε κοινή θέα και αξιολόγηση.

Λόγω της βαρύτητας της χυλόπιτας στη ζωή του ερωτοκτυπημένου και την πρόκληση ατέρμονων συζητήσεων αναλύσεων με φίλους του…θα προσεγγίσουμε το θέμα με τη βαρετή, σχολαστική και αναλυτική νατουραλιστική κλινική μέθοδο...

Η διαδρομή

Auguste Rodin, Έρωτας φυγάς, 1881-7

Αν συμφωνήσουμε ότι ιδανικό και σκοπός της ζωής είναι η αριστοτελική ευδαιμονία τότε ο έρωτας είναι το μέσον, η ευεργετική κατάσταση να βιώσεις ολοκληρωτικά αυτό το ζητούμενο. Η ευδαιμονία του έρωτα όμως ως γήινο αγαθό δεν είναι ηγεμονική, μοναδική κατάσταση και αυτή είναι η μαγεία του. Ουσιαστικά ο έρωτας είναι ένα διαρκές παιχνίδισμα ποτέ ολοκληρωμένο, μια πάλη του δίνομαι - αφήνομαι με το παίρνω – κυριαρχώ. Ο έρωτας σε κάνει φυγά, σε προετοιμάζει να βιώνεις την χαρμολύπη, να κοινωνείς το ένα και μοναδικό, εξιδανικεύει μια εναλλακτική καθημερινότητα.

Από τον Πετράρχη έως τους ρομαντικούς το ανεκπλήρωτο και η εξιδανίκευση του έρωτα έγινε τρόπος ζωής, γεμάτος ανείπωτες υπερβολές, καταλήγοντας στην αυτοχειρία του βερθερισμού και τη μεγαλοφυΐα του μπαϋρονισμού. Η συνύπαρξη της φυγής, της αυτοχειρίας, της μεγαλοφυΐας ή θα οδηγήσουν σε μια πρώιμη χυλόπιτα ή σε ένα συμπόσιο για δύο.

Η πρώιμη χυλόπιτα δεν μας απασχολεί γιατί εύκολα αντιμετωπίζεται, οπότε ο χυλοπιτιασμένος ερωτοκτυπημένος μπορεί να προχωρήσει στην προτεινόμενη θεραπεία. Άλλωστε ο Πλάτωνας έχει καλύψει ενδελεχώς το θέμα. Το συμπόσιο για δύο είναι η κατάσταση που ο ροντενικός έρωτας φυγάς φυλακίζεται στο χώρο και το χρόνο, τότε η συν-ύπαρξη γίνεται συν-ένωση.

Nobuyoshi Araki, Sans titre, 1998

Η συμποσιακή συν-ένωση κάνει συν-τροφούς σε αισθησιακές ηδονές και αισθήματα. Ο Ένας κυριολεκτικά ρουφάει λαίμαργα την ύπαρξη του Άλλου, το παιχνίδισμα γίνεται σκοπός και αιτία μιας πραγματικότητας με αμφίρροπη κατάληξη. Η διαδρομή έως την κατάληξη δεν μας απασχολεί, αλλά το αποτέλεσμα μπορούμε να το κατηγοριοποιήσουμε σε τρεις ανόμοιες εκδοχές.

Η σύντροφος πρώτη μεταξύ ίσων, μάνα και ερωμένη, σημασία στην φροντίδα, πάθος που σβήνει, "μ' άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε" να περνάει ο καιρός... (αμφιλεγόμενη κατάληξη, γάμος ή γυναίκα αφέντρα, " Τι κάνεις Γιάννη κουκιά σπέρνω!") Σχέση υποψήφια για χυλόπιτα.

Paul Gauguin, Annah the Javanerin, 1893

Ο σύντροφος αφ΄ υψηλού, απλός τρυγητής ηδονών, καιροσκοπισμός και έμπνευση ("Αν σπείρεις θύελλες θα θερίσεις καταιγίδες"). Σχέση υποψήφια για χυλόπιτα.

Egon Schiele, Girl with Black Hair, 1911

Σχέση πάθους αλλά με σεβασμό, αμοιβαιότητα, ισορροπία αλλά και μυστήριο (μάλλον ο γάμος είναι κοντά, "ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός"). Δύσκολη η χυλόπιτα αλλά όχι αδύνατη.

Amedeo Modigliani , Reclining Nude from the Back, 1917

Η κατάσταση

Συνήθως η χυλόπιτα δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, από τη φύση της δεν μπορεί να είναι αυθόρμητη, αλλά προϊόν διεργασίας και συστηματικής σκέψης. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις η χυλόπιτα ενδέχεται να είναι βίαιη, επιθετική και ανώμαλη, οπότε το θύμα βιώνει έντονα το συναίσθημα και ξυπνάει μέσα του ο νεαρός Βέρθερος, με ότι κατάληξη συνεπάγεται αυτό. Στην τρίτη περίπτωση συνήθως η χυλόπιτα έχει μια ισορροπία και συναίνεση οπότε δεν μας απασχολεί.

Όπως και να ΄χει η χυλόπιτα οδηγεί σε μια προσωρινή ανισορροπία, ξεβόλεμα, ένταση, ανώφελες συγκρίσεις του πριν και του μετά, υπαρξιακό άγχος, όλα τα ωραία και άσκημα που πάνω τους έχει στηθεί μια βιομηχανία παραγωγής συστηματικής καψούρας. Το θύμα της χυλόπιτας, προσωρινά ανήμπορο, θεοποιεί ή δαιμονοποιεί την / τον πρώην σε μια προσπάθεια ταξινόμησης του έξω από την σχέση κόσμου.

Θεοποίηση

Jan Saudek, Svatá, 2001

Δαιμονοποίηση

Nobuyoshi Araki, Flower Yamorinski and Bondage Woman, 2007

Η θεραπεία

Ο ανήμπορος χυλοπιτιασμένος δεν έχει και πολλά περιθώρια αντίδρασης. Ο νέος κόσμος του είναι στρωμένος με ανήσυχες αϋπνίες, τσιγάρα και ποτά, νέα νοήματα και άγνωστοι κόσμοι αναδύονται εκεί που έως τώρα βασίλευε η ασφάλεια και η ευδαιμονία. Η λύση όμως πάντα είναι δίπλα του και σίγουρα όχι στην καψουροκουλτούρα στην οποία είναι επιρρεπής. Ο μεγάλος αγύρτης και κομπογιαννίτης Παρθένης Νένιμος που μεγαλούργησε την δεύτερη δεκαετία του 19ου αιώνα στην Ήπειρο, ειδικευμένος στις βαριές περιπτώσεις ερωτοχτυπήματος εφεύρε και διένειμε τον καταπληκτικό γιατρικό χυλό πίτα .
.

Χυλός πίτα 3 πλούσιες μερίδες

.
Μουσκεύουμε από το προηγούμενο βράδυ 1/2/ κιλό σιτάρι. Την επομένη σιγοβράζουμε το σιτάρι σε 1 lt. για μία περίπου ώρα. Στη συνέχεια τοποθετούμε τον χυλό σε ταψί και προσθέτουμε τριμμένο μοσχοκάρυδο άφθονη κανέλα και κοπανισμένα γαρύφαλλα, ανάλογα με τη δοκιμασία που περνάμε πασπαλίζουμε με την ανάλογη ζάχαρη, σταφίδες και ξηρούς καρπούς της αρεσκείας μας. Όσο πιο βαριά και ασήκωτη είναι η κατάστασή μας τόση ζάχαρη αφαιρούμε. Φουρνίζουμε για μισή ώρα στους 200ο C .

Για να απαλυνθεί ο ερωτικός πόνος, σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα άλλο σοβαρότερο πρόβλημα, συνεπώς η κατανάλωση της χυλόπιτας επιβάλλεται να γίνει για τρία συνεχόμενα πρωινά ώστε η ολοήμερη βαρυστομαχιά να είναι σίγουρη. Η ταυτόχρονη κατανάλωση καψουροτράγουδων απαγορεύεται αυστηρά. Συνοδεύστε με άφθονο καπνό και αποστάγματα. Μόνο το κλαρίνο μπορεί να αποδώσει σε όλη του την μεγαλοπρέπεια το κλάμα και την κατάπτωση. Συνεχίστε το βύθισμα στον ανύπαρκτο κόσμο με τη συνοδεία ενός λεβέντικου τσάμικου από τον Βασίλη Σαλέα. Εάν περάσετε την δοκιμασία του χυλού συνδυασμένη με το κλάμα του κλαρίνου θεραπευτήκατε και είστε έτοιμοι για νέες περιπέτειες.

Φθινόπωρο

2007-10-14T23:41:00.000+03:00

Είναι μαγικό το φθινοπωρινό φως, δε φωτίζει χρωματίζει, δίνει άλλη υπόσταση στις απλές περιβάλλουσες καθημερινές εικόνες, υποβάλλει και τονίζει το καθημερινό, ξεχωρίζοντας το από την ισοπεδωτική συχνά βίαιη επέλαση της ριζικής αλλαγής των άλλων εποχών. Ο Βικέντιος δεν έζησε την αττική του εκδοχή, είναι όμως ο μόνος που το φαντάστηκε στην ολότητά του, και το απέδωσε με τη μοναδική ένταση της στριφογυριστής πινελιάς του, χαρίζοντάς μας την ανεπανάληπτη σχιζοφρενική ατμοσφαιρική κιτρινάδα. Ακόμη και στο καταθλιπτικό φθινοπωρινό τοπίο στο Dusk, το κίτρινο χαρακτηριστικό φως είναι το κέντρο, το ζητούμενο μετά από μια ασφυκτική πορεία.

Vincent Van Gogh, Φθινοπωρινό τοπίο στο Dusk, 1885

Παρεξηγημένο το Φθινόπωρο από τα παιδικά μας χρόνια που στο σχολείο μας μάθαιναν για τη φύση που πάει για ύπνο ενώ αντίθετα ήταν η εποχή της αναζωογόνησης της μετά τη θανατερή δοκιμασία από το μακρύ καυτό και άνυδρο καλοκαίρι. Γιορτινό και αισιόδοξο γεμάτο όνειρα και νέες αρχές για μικρούς και μεγάλους, καιρός για δράση και υποσχέσεις. Η παρεξήγηση πηγάζει ακόμη και από αυτήν την ετυμολογία, το «φθίνουν αί οπώραι» ηχεί παράλογα όταν οι πάγκοι του μανάβη ξεχειλίζουν από μοναδικά εποχιακά φρούτα και λαχανικά. Δεν νομίζω ότι ο Τζιουζέππε δυσκολεύτηκε πολύ να μας δώσει το πολύτιμο πορτραίτο του φθινοπώρου με τέτοια αφθονία «υλικών και χρωμάτων».

Arcimboldo Giuseppe, Φθινόπωρο, 1563

Η σαββατιάτικη απολαυστική βόλτα στη λιακάδα με το Βασίλη, ήταν ιδανική για ψώνια και εποχιακές γαστρονομικές εμπνεύσεις. Όσπρια χύμα νέας εσοδείας ακόμη νωπά από τη φρεσκάδα (ο μπακάλης τρύπησε τις σακούλες να παίρνουν αέρα!) , ρόδια, «πελαγίσια» σπαρταριστά λαβράκια ήταν τα λάφυρα. Μετά από καφέ και ατέρμονη συζήτηση στην πανέμορφή ταράτσα του Μουσείου Iσλαμικής τέχνης (η θέα της έγινε η εικόνα στον τίτλο του blog), οι "βορβορυγμοί" ήταν ο καλύτερος σύμβουλος για δημιουργία…

Λαβράκια με πουρέ από κουκιά και γλυκόξινη σώς ροδιού για 4 άτομα

4 Λαβράκια φιλεταρισμένα
½ κιλό κουκιά
1 κ.σ. ξύδι
2 κρεμμύδια
1 φ. ελαιόλαδο
1 κ.σ. βούτυρο
2 κ.σ. μαυροδάφνη
Μαύρη ζάχαρη
3 ρόδια
1 κ.γ. ξύδι μπαλσάμικο
1. κ.γ. βούτυρο
1. σκ. σκόρδο
Θυμάρι, Αλάτι, Πιπέρι

Χαράζουμε την πέτσα των φιλεταρισμένων ψαριών τα ραντίζουμε με ελαιόλαδο τα θυμαροαλατοπιπερώνουμε και τα βάζουμε στο ψυγείο να μαριναριστούν.

Μουσκεύουμε τα κουκιά έως ότου να μουλιάσουν (καλύτερα από το προηγούμενο βράδυ) τα ξεμυτίζουμε και βγάζουμε το φλούδι τους. Τσιγαρίζουμε στο λάδι το 1 κρεμμύδι και αφήνουμε τα κουκιά να σιγοβράσουν με ½ lt. νερό και το ξύδι, ανακατεύουμε για να μη κολλήσουν στον πάτο της κατσαρόλας. Μόλις γίνουν χυλός θυμαροαλατοπιπερώνουμε και τα αφήνουμε να «χλιαρέψουν».

Κόβουμε σε ροδέλες το άλλο κρεμμύδι το σωτάρουμε στο βούτυρο, το σβήνουμε με τη μαυροδάφνη και πασπαλίζουμε τη ζάχαρη, ανακατεύουμε έως ότου καραμελλωθούν τα κρεμμύδια. Τα αφήνουμε να ησυχάσουν. Ταΐζουμε τον Μάρκο για να φύγει η μουσούδα του σνιφ σνιφ …και να πάρει τα χάπια του…

Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και το σκόρδο λιωμένο, το σωτάρουμε ελαφρά και σβήνουμε με το μπαλσάμικο, τέλος ρίχνουμε το χυμό από τα ρόδια και βράζουμε σε σιγανή φωτιά με ανοιχτή την κατσαρόλα έως ότου δέσει.

Σε αντικολλητικό τηγάνι ψήνουμε τα φιλέτα, πρώτα από την πλευρά της πέτσας για 4-5 λεπτά, τα τουμπάρουμε και ολοκληρώνουμε το ψήσιμο για 2-3 λεπτά ακόμη.

Το σερβίρισμα επιβάλλει υπόστρωμμα πουρέ, επικάλυψη με τα καραμελλωμένα κρεμμύδια, από πάνω τα φιλετάκια χιαστί, κυκλικά στο πιάτο τη σώς ροδιού και σκόρπια μερικά σπυριά ροδιού. (Αυτά που είχα φυλάξει τα έφαγε η Ντίνα…). Για να μπώ στο μάτι του Αθήναιου το συνοδεύσαμε με λευκή Βίβλια Χώρα αλλά θα πήγαινε καλύτερα ένα πεντάχρονο Chablis Cote de Lechet (domaine Barat) όμως τελείωσε το στόκ που είχα φέρει …

Το συναρπαστικό του φθινοπώρου είναι το απρόβλεπτο, το αναπάντεχο, το απρόσμενο, το τυχαίο. Σε πείσμα κάθε μετεωρολογικής πρόβλεψης μας επισκέφθηκε μια φοβερή σε ένταση καταιγίδα και ξέπλυνε θερινές ντροπές και εγκλήματα.

H μαγεία της εναλλαγής αποτυπώνεται με την «αλληλο-εισπήδηση» ανθρώπου και φύσης που οι ρομαντικοί το κάνανε τέχνη και επανάσταση. Συνεισφορά στην «αλληλο-εισπήδηση» οι τρεις φωτό που αποτυπώνουν τη στάση και τη φιλοσοφία του Φθινοπώρου.

Καταιγίδα στην Αθήνα, Σόλων Τσακίρης, Hellasweather,Οκτώβριος 2007

Ηρεμία στην ομίχλη της Φθινοπωρινής Αμοργού απο τον Γιάννη Δεσποτίδη

Η καταπράσινη φθινοπωρινή λεβεντογέννα

Το αισιόδοξο δώρο ενυπάρχει γύρω μας, εμείς αδυνατούμε να το κατανοήσουμε και να το αδράξουμε. Την καλύτερη απόδειξη την ανακάλυψε ο Μάρκος που μου χάρισε με μιάς, σοπενχαουερική «βούληση» και νιτσεϊκή «δύναμη», απλουστευτική και πρωτογονιστική διδαχή και αντίληψη της ζωής που επιμένει, παρά τις ανθρώπινες επεμβάσεις, τις ευκαιριακές δυσκολίες και τις «θεϊκές» παρεμβάσεις, στον συναγωνισμό για την «εκποίηση του μαύρου».

Δίψα για ζωή στο κέντρο της Αθήνας , Οκτώβριος 2007

Η ομορφιά υπάρχει γύρω μας, Οκτώβριος 2007

Υ.Γ Σήμερα είναι η μέρα του blog action day, η δική μου συνεισφορά είναι το ταπεινό κίτρινο λουλουδάκι, συνδυασμός της "βούλησης και της δύναμης" που μας λείπουν για να αντιμετωπίσουμε τίς πολιτικές του "όσοι επιζήσουν" που με τόση μαεστρία εφαρμόζουν οι "μοντέρνες" κυβερνήσεις και οι "μεταμοντέρνες" αντιπολιτεύσεις...

«Kουφάλα νεκροθάφτη δε θα πεθάνουμε ποτέ»

Tι αναζητά ο Μάρκος στο ερημικό τοπίο;

2007-10-12T18:27:00.000+03:00

Μηδαμινός ωσάν ένα θα ΄λεγα μουσικό διάστημα χιονόλυτο

συλλογιέμαι τι ψάχνω εγώ σ΄αυτό τον κόσμο που εξοντώνει

στο Σαλβαντόρ στη Μπολίβια στην Ουρουγουάη στο Σαντιάγκο

σκοτώνει τις ηπείρους τα βαθιά πλάσματα με κάτι μάτια

Θεέ μου λουλουδένια-,

τι γυρεύω εγώ σ΄αυτήνε την εκποίηση του μαύρου αβέρτα...

Μηδαμινός ωσάν ένα κουρελιασμένο ξεσκονόπανο πάλι

καταστρέφομαι δίχως τη δύναμη να δοξάσω τους φρέσκους

κι αδιάκοπους Χριστούς της Παρουσίας.

[....]

Ας γίνει αχτιδοβόλημα.

Νίκος Καρούζος , "ο Αρχιεπίσκοπος Ρομέρο" ,Φαρέτρων, 1981

Ο Μάρκος μετά απο μιά σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του επανήλθε στον κόσμο των ζωντανών, έτοιμος για νέες περιπέτειες...

Για μια ακόμη φορά ανηζητώντας ανακαλύπτει ότι σ΄εμένα διαφεύγει.

Όποιος πατήσει επάνω στη φωτογραφία και τη μεγαλώσει θα βρεί την απάντηση...

Τα πάντα για τον αγαπημένο μου Μάρκο είναι "αχτιδοβόλημα" και έχει την ικανότητα να το ανακαλύπτει, ακόμη και στο ερημικό τοπίο...στην "εκποίηση του μαύρου" ανακαλύπτει τη ζωή, την ομορφιά, "τη δύναμη να δοξάσει τους φρέσκους κι αδιάκοπους ".

Περιβαλλοντικά εγκλήματα στη Βόρεια Ελλάδα

2007-09-08T19:49:00.000+03:00

Η επιβίωση στην Αθήνα γίνεται όλο και πιο δύσκολη όσο πιο πολλοί άνθρωποι στριμώχνονται στη άθλια τσιμεντούπολη που δημιούργησαν όλες οι κυβερνήσεις στην θέση της ανθρώπινης πόλης που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε. Και θα έρχονται όλο και περισσότεροι άνθρωποι στην Αθήνα όσο το περιβάλλον, η ζωή, η φύση και οι πόλεις στην υπόλοιπη Ελλάδα θα καταστρέφονται και θα υποβαθμίζονται. Εμεις έχουμε οργώσει όλη την Ελλάδα και πονάμε το ίδιο είτε καίγεται η Πάρνηθα είτε καίγεται το Πήλιο, ο Γράμμος ή το Μαίναλο. Οργιζόμαστε το ίδιο είτε καταστρέφονται οι υγρότοποι του Σχοινιά και της Ψάθας είτε καταστρέφονται οι υγρότοποι στη Μακεδονία, τη Θράκη, την Πελοπόννησο ή τα νησιά. Αναδημοσιεύουμε το τελευταίο δελτίο Τύπου της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και θα ακολουθήσουν σε επόμενο ποστ "άγριες" φωτογραφίες που λάβαμε από την Βέροια για την ασύλληπτη καταστροφή που γίνεται καθημερινά στο μυθικό ποτάμι του Αλιάκμονα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Περιβαλλοντικά εγκλήματα στη Βόρεια Ελλάδα
Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία παρεμβαίνει για τη διακοπή παράνομων επιχωματώσεων στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης

Θεσσαλονίκη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

Εκτεταμένη επιχωμάτωση υγροτοπικών εκτάσεων στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης διαπίστωσαν μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, την Παρασκευή, 31/08/2007 στο πλαίσιο των τακτικών ελέγχων που διενεργούν στους υγροτόπους της Βόρειας Ελλάδας. Συγκεκριμένα, νοτιοδυτικά του οικισμού του Καλοχωρίου, στην περιοχή ανάμεσα στην οδό Τσαλικόβου και το ανατολικό ανάχωμα του Γαλλικού ποταμού, όπου και υπάρχει ένα μεγάλο υγρολίβαδο δεκάδων στρεμμάτων, βρισκόταν σε εξέλιξη επιχείρηση μπαζώματος και μάλιστα σε δύο διαμετρικά αντίθετα σημεία. Η συγκεκριμένη περιοχή προστατεύεται από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία, καθώς έχει ενταχθεί στο Δίκτυο Natura 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας. Επιπλέον, περιλαμβάνεται στη Β’ ζώνη προστασίας (περιοχή προστασίας της φύσης) του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α.)

Μπροστά στην ένταση της παράνομης επιχωμάτωσης (σε λίγες ώρες παρακολούθησης εθεάθησαν 13 φορτηγά να ξεφορτώνουν μπάζα), τα μέλη της ΕΟΕ ειδοποίησαν τις αστυνομικές αρχές, ώστε να σταματήσει άμεσα η παράνομη δραστηριότητα. Τότε αποκαλύφθηκε ότι μια παράνομη επιχείρηση είχε στηθεί, με την ανοχή και την ενθάρρυνση παραγόντων του Δήμου Εχεδώρου. Παρά τις πινακίδες στο δρόμο που οδηγούσε στην περιοχή απόρριψης των μπαζών, οι οποίες έγραφαν «Απαγορεύεται η ρίψη μπαζών - Δήμος Εχεδώρου», αυτή ήταν περιφραγμένη με ειδικά διαμορφωμένη είσοδο και οι οδηγοί των φορτηγών πλήρωναν αντίτιμο 10 ευρώ (ή και περισσότερο ανάλογα με τον όγκο του φορτηγού) σε συγκεκριμένο εργολάβο, κάτοικο Καλοχωρίου. Στην πρόχειρη παράγκα, όπου στεγαζόταν η παράνομη επιχείρηση, ένα παιδί 14 ετών εκτελούσε χρέη φύλακα και εισπράκτορα. Ταυτόχρονα σε αντιδιαμετρικό σημείο, δίπλα στο ανάχωμα του Γαλλικού, ο ίδιος εργολάβος μπαζώνει για να κατασκευάσει δρόμο, μήκους μερικών εκατοντάδων μέτρων, για λογαριασμό κτηνοτρόφου της περιοχής. Ο εργολάβος που εντοπίστηκε από την αστυνομία επικαλέστηκε προφορική άδεια που του δόθηκε από τον αντιδήμαρχο του Δήμου Εχεδώρου, την οποία επιβεβαίωσε ο ίδιος σε τηλεφωνική επικοινωνία. Τα στοιχεία των εμπλεκομένων φυσικά είναι γνωστά και στην ΕΟΕ και στην αστυνομία.

Η συνέχεια γράφτηκε στο αστυνομικό τμήμα Σίνδου, όπου τα μέλη της ΕΟΕ κατέθεσαν μήνυση κατά παντός υπευθύνου για παράβαση, τόσο της περιβαλλοντικής, όσο και της πολεοδομικής νομοθεσίας και η υπόθεση έλαβε πλέον το δρόμο της δικαιοσύνης, ενώ οι παράνομες επιχωματώσεις σταμάτησαν. Επιπλέον, το γραφείο Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας απέστειλε επιστολή σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες ζητώντας την επιβολή διοικητικών κυρώσεων αλλά και την αποκατάσταση του υγροτόπου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που καταγράφονται παράνομες επιχωματώσεις στην περιοχή του Καλοχωρίου. Τον Μάρτιο του 2004, ο Δήμος Εχεδώρου πραγματοποίησε αυθαίρετα εκτεταμένη επιχωμάτωση του αναχώματος που χωρίζει την λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου από τη θάλασσα, σε μήκος 2 χλμ. περίπου, πλάτος 5-10 μέτρα και ύψος 2,5 μ. κατά μέσο όρο. Η υπόθεση αυτή διερευνάται ήδη από τον Συνήγορο του Πολίτη μετά από καταγγελία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας. Τον Ιανουάριο του 2007 διαπιστώθηκε επίσης εναπόθεση νέων μπαζών στη νότια πλευρά της λιμνοθάλασσας Καλοχωρίου και μάλιστα στο πλαίσιο του έργου αποκατάστασης της παλιάς χωματερής από τον Δήμο Εχεδώρου. Τέλος, την ίδια εποχή στο βόρειο τμήμα της λιμνοθάλασσας διαπιστώθηκαν επιχωματώσεις από δύο τουλάχιστον ιδιωτικές επιχειρήσεις που επέκτειναν έτσι την περιοχή δραστηριότητάς τους.

Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, Σταύρος Υφαντής, «Ενώ η χώρα μας μετρά ακόμη τις πληγές της από την τεράστια ανθρωπιστική και περιβαλλοντική καταστροφή που βίωσε και η ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος έχει αναδειχθεί πλέον ως απόλυτη προτεραιότητα, ορισμένοι φαίνεται ότι βρίσκουν την κατάλληλη ευκαιρία για να επιδοθούν σε νέα περιβαλλοντικά εγκλήματα, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου.»

ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

2007-08-31T11:39:00.000+03:00

Tο έγκλημα είναι πάνω απ΄ όλα πολιτικό, πολιτειακό* και διαρκές και η δράση μας πρέπει να είναι μαζική, διαρκής, πολιτικά απρόσμενη και δυσερμήνευτη από παραδοσιακούς ξύλινους πολιτικούς σχηματισμούς που εξυπηρετούνται από την αποχή μας, το προσωπικό μας στρίμωγμα. Μια διαρκής και μόνιμη εγρήγορση να διαφυλάξουμε και να περισώσουμε ότι απέμεινε, μια διαρκής και μόνιμη δράση να αναγεννήσουμε ότι χάθηκε μια διαρκής και μόνιμη διαμαρτυρία να καταδείξουμε στην Πολιτεία ότι είμαστε οι περισσότεροι που δεν συμμετέχουμε στο παιχνίδι της μακαριότητας και της πλάνης που επιβάλλουν.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, στην μνήμη των νεκρών και των χαμένων, στην ελπίδα μιας διαρκούς και μόνιμης διαμαρτυρίας για προστασία και αναγέννηση.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, οχημάτων, εργασιών, σκέψεων, θορύβων όρθιοι και σιωπηλοί όπου βρεθούμε να αφουγκραστούμε τους ήχους της γης.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, όλου του συστήματος, οικονομικού, πολιτικού, εργασιακού, επικοινωνιακού να δείξουμε ότι δεν είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι, που πενθούμε, ελπίζουμε και συμπαραστεκόμαστε ενεργά.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, να παγκοσμιοποιήσουμε το δικό μας μήνυμα σε όλο το πλανήτη στέλνοντας το μήνυμα για συμμετοχή την ίδια ώρα Ελλάδας σε όλο τον κόσμο σε όλες τις γλώσσες.

*Πολιτεία: το κράτος και η πολιτική, ιδίως η κυβερνητική εξουσία. Ο τρόπος που ζει και συμπεριφέρεται κάποιος, η διαγωγή, το φέρσιμο.
Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής
Α.Π.Θ. Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη

Ελληνικά

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.

Αγγλικά

Rising temperatures mainly caused by man-made green house gas emissions are increasing the risks of draught and consequently forest fires especially in the Mediterranean regions. As a result large-scale forest fires are fostered, with consequent soil erosion in burnt areas further aggravated by the heavy rains. This summer Greece faced the most devastating fires in the last 150 years, which claimed 64 lives, thousands of hectares or forest and farming land and dozens of houses.

ON WEDNESDAY 5TH SEPTEMBER AT 12 NOON FOR THREE MINUTES WE WILL CAUSE MASS IMMOBILISATION. ON THE STREET VEHICLES AND PEDESTRIANS, AT WORK STANDING AND SILENT ARE TO BE IMMOBILISED IN MEMORY OF THE MISSING AND THE DEAD, WITH THE HOPE OF PROTECTION, REGENERATION AND SYMPATHY. PLEASE FORWARD THIS MESSAGE

Γαλλικά

Γερμανικά

Ιταλικά

Ισπανικά

MIÉRCOLES 5 DE SEPTIEMBRE A LAS 12 DE LA MEDIODÍACAUSEMOS UNA PARALIZACIÓN MASIVA GUARDANDO TRESMINUTOS DE SILENCIO POR LAS VICTIMAS DE LOSINCENDIOS. CON EL APOYO DE TODOS PODEMOS TENER LAESPERANZA DE UN FUTURO MEJOR.

'La protesta tiene su repercusión no solo en los incendios del Mediterráneo. Su principio es de caracter universal y nos afecta atodos. El calentamiento global es un facto ya corriente!'

Πορτογαλικά

QUARTA-FEIRA 5 DE SETEMBRO AO MEIO-DIA FAÇAMOS TODOS UMA PARALIZAÇÃODE TRES MINUTOS EM LUTO PARA AS VITIMAS DOS INCÊNDIOS FLORESTAIS. COM OAPOIO DE TODOS PODEMOS TER A ESPERANÇA DE UM FUTURO MELHOR.

A manifestação é de repercussão mundial é não só nos incendios no Mediterrâneo. Seus principios são de carater universal e afeta atodos. O aquecimento global é um fato real!

Ο ψίθυρος του Ερμή

2007-08-30T14:11:00.000+03:00

Ερμής του Πραξιτέλη, μουσείο Ολυμπίας

(διεσώθη γιατί "κάηκαν μόνο κάποια δέντρα")

Ερμής: Πιστός κήρυκας και αγγελιοφόρος, εξυπηρετεί «το σύνολο» πηγαίνοντας μηνύματα σε θεούς και ανθρώπους. Η προστασία του απλώνεται και στους οδοιπόρους για να μην περιπλανηθούν…

Δεν είναι ότι δε θέλω, είναι ότι δε μπορώ, δεν έχω τη διάθεση να γράψω ή να περιγράψω το ανείπωτο. Το μόνο που θέλω είναι να θυμηθώ, να σκεφτώ. Κατάθλιψη με πιάνει όταν ανοίγω το κουτί των αναμνήσεων από την περυσινή εκδρομή στην πηγή του παγκόσμιου, του πολιτισμού, του πανάρχαιου, της απέραντης ομορφιάς. Η κουκουνάρα από τη Στροφυλιά, το βελανίδι από το δάσος της Φολόης, οι φωτογραφίες της απόλυτης ηρεμίας και ιερότητας από την Ολυμπία, η ρίζα του θυμαριού από την Ανδρίτσαινα, η μνήμη της άγιας αγριάδας της αιώνια ελεύθερης αρκαδικής γης, τι έμεινε; μνήμες, θλίψη, θυμός, απογοήτευση ένα συναίσθημα που σε κάνει οδοιπόρο περιπλανώμενο, χαμένο στην αδράνεια, μιας συνεχιζόμενης απώλειας του κληροδοτημένου μοναδικού. Σε όλη αυτή την καταθλιπτική ατμόσφαιρα που επιβάλλει η μνήμη, σε αυτό τον θάνατο των αισθήσεων που επιβάλλει το οριστικά «απωλεσθέν» και καμένο, εκεί που επικρατεί το καρβουνιασμένο μαύρο, αναδύεται ο Ερμής σχεδόν έφηβος, ντυμένος το άσπιλο λευκό, ένα νεανικό σφρίγος και ένα αιώνιο χαμόγελο αινιγματικό, Θεός, αγγελιοφόρος του μοναδικού μηνύματος, προστάτης των περιπλανώμενων. Ένας Θεός που μου ψιθυρίζει να τον προστατεύσω, αυτόν και το μοναδικό κληροδότημά του.

Εγώ, να προστατεύσω ένα Θεό;

Να σταματήσω να περιπλανιέμαι;

Εγώ, να διαθέσω όλη την ενέργειά μου την πενιχρή ανθρώπινη δύναμή μου να τη κάνω κεραυνό του νεκρού Πατέρα θεών, ανθρώπων και φύσης;

Κεραυνό ενάντια στον εκφασισμό, τις φοβίες και τις πλάνες μιας κοινωνίας που καθοδηγείται από άνομα και νόμιμα συμφέροντα πλουτισμού, παρακμιακής ευκαιριακής ευμάρειας, που εξαγοράζει με την ευτέλεια επιδοτήσεων των 3.000 Ευρώ, συνειδήσεις και διαμαρτυρίες, συνειδήσεις που μέσα στον ορυμαγδό της απώλειας του μοναδικού κληροδοτήματος λιάζουν την μακαριότητά τους στις διακοπές του καθημερινού τους εφιάλτη.

Είχα παλιότερα γράψει: «Έχουμε πολλά να σκεφτούμε, να αποφασίσουμε και να πραγματοποιήσουμε, ο κόσμος μας δεν αλλάζει με μια αποστολή διαμαρτυρίας, με μια αυθόρμητη πετυχημένη συγκέντρωση. Ο κόσμος αλλάζει πρώτα από τους εαυτούς μας, από τις επιλογές μας και τις πιέσεις μας. Τα μικρά είναι η προτεραιότητα, που θα δημιουργήσουν το «όλον» και θα κτίσουν το νέο, οι «άλλοι» θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά το ρεύμα. Ίσως είναι χρησιμότερο αυτά τα μικρά, τα ατομικά, τα τοπικά ν΄ αρχίσουμε να συζητάμε, να αποφασίζουμε και να πραγματοποιούμε.

Επιμένω και με τα νέα δεδομένα επεκτείνω

Επειδή το έγκλημα είναι πάνω απ΄ όλα πολιτικό και διαρκές και η δράση μας πρέπει να είναι μαζική, διαρκής, πολιτικά απρόσμενη και δυσερμήνευτη από παραδοσιακούς ξύλινους πολιτικούς σχηματισμούς που εξυπηρετούνται από την αποχή μας, το προσωπικό μας στρίμωγμα. Μια διαρκής και μόνιμη εγρήγορση να διαφυλάξουμε και να περισώσουμε ότι απέμεινε, μια διαρκής και μόνιμη δράση να αναγεννήσουμε ότι χάθηκε μια διαρκής και μόνιμη διαμαρτυρία να καταδείξουμε στην Πολιτεία* ότι είμαστε οι περισσότεροι που δεν συμμετέχουμε στο παιχνίδι της μακαριότητας και της πλάνης που επιβάλλουν.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, στην μνήμη των νεκρών και των χαμένων, στην ελπίδα μιας διαρκούς και μόνιμης διαμαρτυρίας για προστασία και αναγέννηση.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, οχημάτων, εργασιών, σκέψεων, θορύβων όρθιοι και σιωπηλοί όπου βρεθούμε να αφουγκραστούμε τους ήχους της γης.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, όλου του συστήματος, οικονομικού, πολιτικού, εργασιακού, επικοινωνιακού να δείξουμε ότι δεν είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι, που πενθούμε, ελπίζουμε και συμπαραστεκόμαστε ενεργά.

Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι για τρία λεπτά να προκαλέσουμε μαζική α-κινητοποίηση, να παγκοσμιοποιήσουμε το δικό μας μήνυμα σε όλο το πλανήτη στέλνοντας το μήνυμα για συμμετοχή την ίδια ώρα Ελλάδας σε όλο τον κόσμο σε όλες τις γλώσσες.

Μήνυμα για SMS και email

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.

Διαδώστε την προσπάθεια με sms και email στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε απλούς πολίτες , Μ.Μ.Ε., Οργανώσεις. Όποιος μπορεί ας το μεταφράσει . Να γίνει μήνυμα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου μιας κοινής αφετηρίας, μιας κοινής προσπάθειας, μιας κοινής νέας αρχής.

*Πολιτεία: το κράτος και η πολιτική, ιδίως η κυβερνητική εξουσία. Ο τρόπος που ζει και συμπεριφέρεται κάποιος, η διαγωγή, το φέρσιμο.

Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής

Α.Π.Θ. Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη

Οι φωτογραφίες είναι απο το in.gr απο πάνω προς τα κάτω

1. "κάποια καμένα δέντρα" στον Κρόνιο Λόφο

2. Λουόμενοι στην παραλία Ζαχάρως με φόντο την Ηλεία που καίγεται, ανεμελιά ανθρώπινη...

3. Πόνος ανθρώπινος...

4. Πάνω απο μια χιλιετία σβήνεται απο μιά "ασύμμετρη απειλή"...Ταΰγετος.

Ασύμμετρες μπουρμπουλήθρες και εκφασισμός

2007-08-28T22:53:00.000+03:00

Πριν απ΄όλα, θέλω να επισημάνω ότι από την Παρασκευή θα έχουμε ένα νέο διήμερο καύσωνα, τον τέταρτο αυτού του καλοκαιριού. Στον πρώτο καύσωνα κάηκαν η Πάρνηθα, το Πήλιο, ο Κίσσαβος και η Σκιάθος. Στον δεύτερο η Αιγιαλεία και η Κορινθία. Στον τρίτο η Πελοπόννησος και η Εύβοια. Με δεδομένα:
* Την παρατεταμένη ανομβρία από τον περασμένο Οκτώβριο.
* Την εκτεταμένη ξηρασία, τις υψηλές φετινές θερμοκρασίες ρεκόρ 100ετίας σχεδόν παντού στην Ελλάδα.
* Την απόλυτη έλλειψη βροχής για πάνω από 100 μέρες
* Τα μελτέμια...

όλα τα δάση μας στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα έχουν μετατραπεί σε μπουρλότα.

Αν σ' αυτή την έντονη πίεση που υφίσταται η φύση προσθέσουμε:
* Την γαϊδουριά των Ελληναράδων που έχουν μετατρέψει τα δάση σε σκουπιδότοπους.
* Τους εκατοντάδες ανεξέλεγκτους σκουπιδότοπους των δημάρχων.
* Τα δίκτυα της ΔΕΗ που περνάνε από τα δάση.
* Τα τυχαία γεγονότα, τις αμέλειες, τους ψυχοπαθείς και τους κακόβουλους εμπρησμούς (βοσκοί, αγρότες, ξυλοκόποι)...

τότε ο κίνδυνος να έχουμε προς το τέλος της εβδομάδας μία ακόμα καταστροφική πυρκαγιά είναι πολύ υψηλός. Πολύ υψηλός είναι και ο κίνδυνος (αν όχι η βεβαιότητα) να επαναληφθούν οι ισχυρισμοί ότι οι φωτιές οφείλονται σε "οργανωμένα σχέδια" και "ασύμμετρες απειλές". Οι ισχυρισμοί αυτοί καλλιεργούν τον εκφασισμό της πολιτικής ζωής, με την ανακάλυψη ανύπαρκτων εχθρών και την κατασκευή τεχνητών κινδύνων που απειλούν την πατρίδα. Στο θέμα των πυρκαγιών, η ταύτιση της κυβερνητικής ΝΔ με το νεοφασιστικό "Λάος" και με το (δυστυχώς ακόμη) σταλινικό ΚΚΕ δημιουργεί ένα νοσηρό πολιτικό κλίμα, το οποίο δεν είναι απίθανο (εδώ που καταντήσαμε) να γεννήσει κάποια προβοκάτσια.

Υπενθυμίζω ότι ο πρώτος προβοκάτορας υπήρξε το απαύγασμα της... δημοκρατικής σκέψης, ο Μάκης, που δήλωσε ότι πίσω από τις φωτιές του Ιουλίου ήταν το ΠΑΣΟΚ.

Υπενθυμίζω επίσης ότι την ίδια εποχή ο λάιτ βουλευτής Κολωνακίου και περιχώρων Aris μίλησε πρώτος για το ενδεχόμενο... τρομοκρατικής ενέργειας.

Τώρα προστέθηκε με τις... ασύμμετρες απειλές του ο υπουργός των προσπελάσεων και παρεπιμπτόντως Δημοσίας Τάξεως κ. Μπάϊρον. Επισημαίνω, για να συμπληρωθεί περαιτέρω το παζλ του εκφασισμού, ότι ο Μπάϊρον έκανε την δήλωσή του με στημένη ερώτηση που (δήθεν) του υπέβαλε πολιτικός συντάκτης (υπόδειγμα δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας) του καναλιού Αλφα. Επισημαίνω ακόμα ότι τις επόμενες ώρες προώθησαν την μπουρμπουλήθρα περί ασύμμετρης απειλής και άλλα υποδείγματα δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας (δελτία του Αντένα) ή περιπτώσεις δημοσιογραφικής αρλουμπολογίας τύπου βερύκκοκου. Το σύνθημα "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι" δικαιώθηκε για μια ακόμη φορά, όχι μόνο από τα παπαγαλάκια της εξουσίας αλλά και από τους εμπόρους του ανθρώπινου πόνου στα δελτία ειδήσεων και τα πρωινάδικα.

Τελευταίος εκφραστής της ασύμμετρης μπουρμπουλήθρας αναδείχτηκε ο θηλυκός Μητσοτάκης, που έβαλε στο παιχνίδι και τους "γνωστούς-άγνωστους κουκουλοφόρους". Ξέχασε όμως το καθαρόαιμο (ποιο είναι το θηλυκό του;) της φιλελεύθερης σκέψης να μας πει ότι με την κυβέρνηση του πατέρα της και την ίδια υπουργό τον Αύγουστο του 1993 κάηκαν 13 άνθρωποι στην Ικαρία, 2 στην Αχαΐα, 1 στη Σάμο, 1 στον Όλυμπο και, επιπλέον, καρβούνιασαν η Θάσος, το Βέρμιο, το Λασήθι, οι Σέρρες, η Εύβοια, η Δράμα, η Κοζάνη, ο Κίσσαβος και ο εθνικός δρυμός Πίνδου. Τότε η Ντόρα δεν είχε ανακαλύψει την ασύμμετρη απειλή. Με τέτοιο φοβερό παλμαρέ που έχει ο Ντόρα και το Μητσοτακέϊκο, πως να μη πιάσει τέτοια γκαντεμιά τον Κώστα Καραμανλή με το που προκήρυξε τις εκλογές;

Ας έρθουμε τώρα στον... μάστορα της επικοινωνίας Νίκο Καραχάλιο, διευθυντή πολιτικής επικοινωνίας της ΝΔ, ο οποίος στις καθημερινές παρουσίες του στην τηλοψία μάς μπάφιασε με τις δικές του επικοινωνιακές μπουρμπουλήθρες, προκειμένου να δικαιολογήσει την κεντρική κυβερνητική μπουρμπουλήθρα περί "οργανωμένου σχεδίου" και "ασύμμετρης απειλής". Ρώταγε συνεχώς τους συνομιλητές του πως δικαιολογείται να εκδηλώνονται 25 πυρκαγιές τη νύχτα της 24-25 Αυγούστου 2007 σε όλη την Ελλάδα και να ανάβει φωτιά την ίδια νύχτα στο δάσος της Φιλοθέης;

Αχ, καημένε Καραμανλή, αν έχεις τέτοιους επικοινωνιολόγους και σχεδιαστές δεν σε βλέπω καθόλου καλά στις εκλογές. Γιατί; Διότι κι αυτός λέει αρλούμπες. Πήρα τα στοιχεία από το δελτίο Τύπου της Πυροσβεστικής για τη νύχτα που επικαλείται ο συνεργάτης του πρωθυπουργού. Έβαλα σε έναν χάρτη της ισπανικής ΕΜΥ (στον οποίο φαίνονται και οι καπνοί από τις μεγάλες φωτιές) με κόκκινο σημάδι τους τόπους στους οποίους εκδηλώθηκαν οι νυχτερινές φωτιές.

Τι καταλαβαίνω εγώ βλέποντας το χάρτη με τις νυχτερινές φωτιές σε Κερασόνα Φιλιππιάδας, Ρύζι Φαρσάλων, Ξηρόκαμπος Νεμέα, Αγ. Σοφία Θέρμου, Μεσσόπυργο Άρτας, Κλεωνές Κορινθίας, Νικόπολη Πρέβεζας, Γερολιμένα Αρεόπολης, Μοναστήρι Δαμάστας, Αζέα Αρκαδίας, Νέο Μοναστήρι Δομοκού, Αρμακάδα Φιλιατρών, Αζαίοι Δέκα Γόρτυνας, Μάζι Αλιάρτου, Βασιλική Λευκάδος, Κλινδιά Ηλείας, Λυκοχωρές Αχαΐας, Δαφνούλα Δερβενοχωρίων, Μανταφιά Δομοκού, Φιλιππιάδα Πρέβεζας που παρέμειναν σε όλους άγνωστες, με εξαίρεση το επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ και έναν υπουργό του Μητσοτάκη;

Καταλαβαίνω τα εξής: Μερικές εκατοντάδες Πασόκοι (ΤΜ Μάκης) σε συνεργασία με εκατοντάδες τρομοκράτες (ΤΜ Aris), κουκουλοφόρους των Εξαρχείων (ΤΜ Ντόρα), λοιπούς απροσδιόριστους τρομοκράτες (ΤΜ δήμαρχος Αθηναίων), Αλβανούς (συνελήφθησαν ήδη δύο εντεκάχρονοι), οξυγονοκολλητές (συνελήφθησαν 4) και γιαγιάδες (συνελήφθησαν 2) και χρησιμοποιώντας καμιά 2οοαριά μηχανάκια όργωσαν όλη την κεντρική και νότια Ελλάδα και έβαλαν 20 φωτιές, χρησιμοποιώντας προηγμένα τσιπάκια (ΤΜ ο υστερικός νεοφασίστας καρατζαφερικός εκπρόσωπος).

Κι όσο για την φωτιά στην Φιλοθέη, γιατί δεν ρωτάει ο κ. Καραχάλιος την Γιάννα Αγγελοπούλου που κατέχει την σχετική τεχνογνωσία, αφού έβαλε φωτιά στο δάσος πετώντας φωτοβολίδες από το μέγαρό της όταν γιόρταζε την λήξη της τρισένδοξης Ολυμπιάδας; Τόσο τρισένδοξης ώστε έκαψε την Ολυμπία με το χαλασμένο και ακριβοπληρωμένο σύστημα πυρόσβεσης...

Οι μπουρμπουλήθρες που είπε ο επανακάμψας κυβερνητικός εκπρόσωπος για τους αριθμούς των φετινών πυρκαγιών είναι από μόνες τους αέρας κοπανιστός. Απλώς αντιγράφω το δελτίο τύπου που εξέδωσε η Πυροσβεστική στις (προσέξτε) 22 Ιανουαρίου 2007 και το οποίο αναφέρει:

"Το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω των ιδιόμορφων καιρικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες και παρατεταμένη ανομβρία, παρατηρείται αύξηση των πυρκαγιών που εκδηλώνονται στην ύπαιθρο. Πιο συγκεκριμένα το χρονικό διάστημα από 1-12-2006 έως σήμερα, έχουν εκδηλωθεί 824 πυρκαγιές σε αγροτικές - δασικές εκτάσεις, σε αντίθεση με τις 234 πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Έχουμε δηλαδή ποσοστιαία αύξηση, σε σχέση με πέρυσι, που φτάνει το 350% περίπου."

Κατόπιν αυτού, να πω εγώ αυτά που δεν είπε ο κ. Ρουσσόπουλος στην "ενημέρωση" του ελληνικού λαού. Από τον περασμένο Δεκέμβριο, ο "κεντρικός εγκέφαλος" άρχισε να ξεδιπλώνει το "σατανικό σχέδιο" του, όπως έγραψε στον Ελεύθερο Τύπο της Γιάννας (γνωστής για εμπρησμό με φωτοβολίδες) ο (υπουργός του Μητσοτάκη) Μίκης Θεοδωράκης. Και μέσα στο καταχείμωνο "κεντρικός εγκέφαλος" και εμπρηστές έκαναν δοκιμές στα στουπιά, τις ηλεκτροσυγκολλήσεις ου μην αλλά και στα προηγμένα τσιπάκια τους, ανάβοντας 824 φωτιές. Αυτή είναι η αλήθεια, όπως θα έλεγε και ο πρωθυπουργός.

Επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να εμφανιστώ πολύ Πασοκικός (είμαι και Παναθηναϊκός) να υπενθυμίσω ότι το ΠΑΣΟΚ κατέχει το απόλυτο ρεκόρ καταστροφών από πυρκαγιές με 1.400.000 στρέμματα το 2000 και περίπου 1.000.000 στρέμματα το 1998. Είναι φως φανάρι πόσο δίκιο έχουν ο Μάκης, ο Aris, o Μπάϊρον, ο δήμαρχος, η φορβάς και ο επικοινωνιολόγος. Χρειάζεται άλλη απόδειξη; Εδώ έκαιγαν τα δάση τότε που ήταν κυβέρνηση δεν θα τα κάψουν τώρα που είναι αντιπολίτευση;

Η αλήθεια για τις δασικές πυρκαγιές είναι γνωστή και επιστημονικά τεκμηριωμένη. Τα μεσογειακά οικοσυστήματα αρπάζουν πολύ εύκολα φωτιά, γι' αυτό και όλα τα είδη τους έχουν αναπτύξει μηχανισμούς για ταχεία επανάκαμψη. Αν μια πυρκαγιά ξεφύγει και αναπτυχθεί σε μέτωπο είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπιστεί. Αν έχουμε ταυτόχρονα πολλές πυρκαγιές (κι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά) δεν αντιμετωπίζονται από καμία δύναμη, καίνε χωριά, εγκλωβίζουν ανθρώπους και σταματάνε μόνες τους. Στην χώρα μας συνήθως σταματάνε στην... θάλασσα. Αυτή είναι η αλήθεια (ΤΜ Καραμανλής).

Αλήθεια είναι, επίσης, ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα για να σβήσει τις φωτιές. Όποιος ισχυριστεί το αντίθετο είναι είτε ένας πρασινοφρουρός που οσμίζεται (μέσα από τους καπνούς) την εξουσία είτε ένας από τους γνωστούς τηλεκανίβαλους του εσμού "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι" που βγάζουν χοντρά λεφτά εμπορευόμενοι τον ανθρώπινο πόνο.

Φυσικά η αλήθεια δεν συμβαδίζει με την εξουσία. Κι έτσι η σημερινή εξουσία κατέφυγε στον εκφασισμό της πολιτικής ζωής με την κατασκευή ψευδών στοιχείων, την επινόηση ανύπαρκτων εχθρών και την ταύτισή της με τον νεοφασιστικό καρατζαφερισμό (υπενθυμίζω ότι και ο Καρατζαφέρης είναι παιδί του Μητσοτάκη).

Σαν κοινωνία δεν πάθαμε τίποτα ιδιαίτερο. Ο ευδαιμονισμός, η ψευτομαγκιά, η γαϊδουριά, η γκλαμουριά, ο κωλοπαιδαρισμός, η διαφθορά, ο συβαριτισμός, η πνευματική αφασία, η αυθαιρεσία, ο ψευτοτσαμπουκάς, το κράτος των Αθηνών, η ασυδοσία των φραγκάτων και τόσα άλλα κυριαρχουσαν πριν τις πυρκαγιές.

Θα κυριαρχούν και μετά τις εκλογές...

Tragedy - Symphora

2007-08-26T01:24:00.000+03:00

Κόκκινος ο ουρανός της Αθήνας φωτο : Associated Press

Πρώτη είδηση σχεδόν με ταυτόσημο τίτλο - Tragedy - σε όλα τα ευρωπαϊκά τηλεοπτικά δίκτυα και πολλά «σχόλια» για ευφάνταστα σενάρια τρομολαγνείας. Παρακολουθώ την κατάσταση από τη δορυφορική του ΑΝΤ1 (δεν ξέρω αν είναι το ίδιο πρόγραμμα) και στο πλάνο υπάρχει μια κυματίζουσα ελληνική σημαία και το εκφοβιστικό μήνυμα «ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ». Κάποιος Γεωργιάδης εκπρόσωπος κόμματος μιλάει για εμπρηστές γκρίζους λύκους και κάποιος Δήμαρχος Αθηναίων Κακλαμάνης μιλάει για εμπρηστές μαύρους αντιεξουσιαστές…και οι υπόλοιποι ομονοούν αλαλάζοντας για γκρίζους και μαύρους εχθρούς…

ΖΑΧΑΡΩ Φωτο: ΑΠΕ

Οι συνάδελφοι μου βλέποντας φωτογραφίες και πλάνα του καναλιού και αφού τους μετέφρασα τα μηνύματα, με αρκετή ειρωνεία μου έδωσαν την εξήγηση τους: «στόχος η γ-ελάδα της γιαγιάς που έβαλε φωτιά να κάψει τα ξερά χόρτα και έκαψε τη μισή Πελοπόννησο». Η γιαγιά πράγματι φορούσε μαύρα…και ήταν κουκουλοφόρος, φορούσε τσεμπέρι.

Αύριο με την επιστροφή στη χώρα μου δεν ξέρω τι με περιμένει!

Ελπίζω να υπάρχει ακόμη αεροδρόμιο!

Ελπίζω.

Ντρέπομαι και συμμερίζομαι τη “σκέψη της ημέρας” του Αθήναιου: «μια ζωή που φαίνεται να διάκειται εχθρικά προς το περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίχθηκε, δεν πείθομαι με τίποτα ότι έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον».

Όπου είναι δάσος θα παραμείνει ; εκτός αν…

2007-08-22T11:14:00.000+03:00

φωτό: flora attica

'Αρθρο 24 - (Προστασία του περιβάλλοντος)

«1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Oικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.»

Η Ελληνική πολιτεία έχει σύνταγμα που προστατεύει, προφυλάσσει, καταστέλλει, προβλέπει .

Η Ελληνική πολιτεία έχει προβλέψει ώστε πάντα να υπάρχει ένα παράθυρο και παρά τη ρητή απαγόρευση της «μεταβολής του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων» εκτός αν προέχει «για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση».

Η Ελληνική πολιτεία θέλει να δυναμώσει αυτό το «εκτός αν» και μας ζητά τη συμμετοχή μας και συνενοχή μας (μέσω της ψήφου μας) ώστε «μαζί» να αναθεωρήσουμε το άρθρο 24 του Συντάγματος.

Η Ελληνική Πολιτεία έχει ξεχάσει τις «υποχρεώσεις» της που απορρέουν από το σύνταγμα και φροντίζει μόνο την Εθνική Οικονομία που στηρίζεται στην αυθαιρεσία, την καταπάτηση, την εκμετάλλευση.

Δεν είναι μόνο τα καμένα είναι και τα κομμένα δέντρα θυσία στο «δημόσιο συμφέρον». Πόσο δημόσιο είναι το συμφέρον της «αναβίλλωσης», των «λιόφυτων» θα μας το πουν τα καμένα και τα κομμένα δέντρα για να γίνουν δρόμοι, βίλλες, πυλώνες, «αγροκτήματα» και θα στηρίζουν τις «αυθαίρετες εξουσίες και οικονομίες».

Στο flora attica δημοσιεύονται καθημερινά συγκλονιστικές φωτογραφίες «αναβίλλωσης», τρανές αποδείξεις των ευθυνών κάθε αρχής που μας ζητά «μαζί» να προχωρήσουμε…

Υποκλοπή επιστολής του διοικητή Ξευτέρη Αγορίτη

2007-08-16T14:51:00.000+03:00

Εξαιρετικά επείγον

Εμπιστευτικόν

Προς κον Πρωτο-υπουργόν

Κοιν: Υπουργόν Εσωτερικών Υποθέσεων, Υπουργόν Δημοσίας Τάξ-ασφαλείας, Υπουργόν Φόρο-εισοδημάτων, κόμματα αδελφικά, συμμαχικά και εχθρικά.

Αξιότιμοι Κύριοι και Κυρίες,

Η εμπειρία μου στις υποθέσεις του έθνους μας και οι άδικες κατηγορίες για έλλειψη μέτρων και προβλέψεων με εξαναγκάζουν, ως φύλακα των προσπελάσεων και διοικητή του προκεχωρημένου φυλακίου Λυκαβηττού να προβώ σε δηλώσεις προς ενημέρωσή σας, ώστε με χαρακτηριστική ευκολία να αντιμετωπίσετε ενδεχόμενες κακόβουλες ερωτήσεις αλλά και εχθρικές δηλώσεις απάτριδων αντιπάλων που καιροφυλακτούν!

Διαψεύδω κατηγορηματικά ότι η φωτιά κατακαίγει τον ορεινό όγκο των συνόρων μας, ο Λυκαβηττός έχει μείνει ανέπαφος! Συνεπώς ουδείς λόγος συντρέχει να εκκενωθούν κυβερνητικές και κομματικές εγκαταστάσεις. Άλλωστε τόσο το Πρωτο-υπουργικόν Μέγαρον όσο και τα υπουργεία και τα κομματικά καταστήματα φυλάσσονται επαρκώς από ειδικά εκπαιδευμένες δυνάμεις κομάντος (Μάκης) αλλά και μέσα που παρεχώρησε με ευτελές μίσθιο ο ομόδοξος ολιγάρχης Σπούτνικ. Συνεπώς μείνετε ήσυχοι και συνεχίσετε απερίσπαστοι το υπέρ βωμών και εστιών, θεάρεστον της πατρίδος έργον - τον προεκλογικό ολιγαρχικό μας αγώνα.

Οι φωτογραφίες που εμφανίζονται στον τύπο (προς ενημέρωσή σας εσωκλείω μερικές) δεν αφορούν τα αμιγώς ημέτερα εδάφη, αλλά αμφισβητούμενες μακρινές εκτάσεις του αντιπάλου "Δασικού πράσινου κράτους" που παλαιότερα ανήκαν στο αδελφό κράτος της Εκκλησίας και διακεκριμένους συμπολίτες μας, αλλά αρκετά χρόνια τώρα έχουν πουληθεί και έχουν πλήρως «αναβιλλωθεί» και αναιμάκτως προσαρτηθεί στην επικράτεια μας. Παραδέχομαι ότι καταστράφηκε περιορισμένος αριθμός εκτός σχεδίου "αγροικιών" αλλά ο κύριος όγκος της "αναβιλλωμένης έκτασης" έμεινε ανέπαφος.

Τέλος οι φωτογραφίες που εμφανίζουν ορίζοντα και ουρανό φλεγόμενο, δηλώνω κατηγορηματικά ότι είναι προϊόν φωτομοντάζ και αφορούν άλλους μακρινούς εξωτικούς τόπους.

Ειλικρινά "ημέτερος"

Ξευτέρης Αγορίτης

Λοχαγός
Διοικητής προκεχωρημένου φυλακίου Λυκαβηττού

Φύλαξ των "προσπελάσεων"

Ένα αποκαλυπτικό άρθρο με πλούσιο φωτογραφικό ρεπορτάζ και πολλά ερωτήματα στο flora Atttica

Η ιστορία μολύνει το μύθο

2007-08-15T15:13:00.000+03:00

Από κάτω και με τη φορά του ρολογιού:
Η παγανιστική Ισις θηλάζει τον Ώρο.
Αθηνά Παλλάδα - Παρθένος.
Δήμητρα
Παναγία, Μ. Πανσέληνος, Μακεδονική σχολή

Υπάρχει ένα μυθικό, αιώνια ιερό θηλυκό, πολυζωγραφισμένο και πολυλατρεμένο σε όλη τη γη. Άσπιλο, αμόλυντο, παρθένο, νεανικό, σεβάσμιο, λυπημένο, χαρούμενο, επιβλητικό, εύθραυστο, υπερκόσμιο, τρυφερό, σύνδεσμος του γήινου και του υπερβατικού. Στη συνείδηση όλων συνυφασμένο με την αγάπη, τη μητρότητα, τον έρωτα για το άφθαρτο, τη χαρμολύπη, τη μνήμη του θανάτου, την ελπίδα της ανάστασης, την προσδοκία ενός ατομικού θαύματος.

Ένα πρόσωπο που μπορείς να ταυτιστείς, που μπορείς να ελπίζεις, που μπορεί να γίνει οδηγός υπέρμαχος στρατηγός, που συμπληρώνει, που δεν πεθαίνει αλλά κοιμάται.

Από κάτω και με τη φορά του ρολογιού:
L. Da Vinci, Benois Madonna,1478
S. Dali, The Madonna of port Ligat,1949
E. Munch, Madonna, 1894
A. Rublev, Vergin of Vladimir, 1410
Raphael, Madonna de belvedere, 1506

Η Παναγιά του κόσμου μία και μοναδική, κάθε εποχή προσαρμοσμένη στη νέα πραγματικότητα, μια απόσταση αναπνοής από κάθε ανθρώπινο όνειρο.

Διαχρονική αγνή παρθένος: Αθηνά, Δήμητρα, Ίσις, Παναγία πάντα με άμωμη σύλληψη θεομήτωρ.

Ατάραχη, σταθερή γέφυρα υλικού και άϋλου, η μακεδονική Παναγιά συνδυάζει πρωτοποριακά τις αντίθετες παραδόσεις του «υψηλού» και το «ωραίου».

Θλιμμένη στη παλαιολόγια σταύρωση για την απώλεια· άραγε τίνος του γιου που θα αναστηθεί ή της οριστικής απώλειας μιας αυτοκρατορίας;

Χαρούμενη, φωτεινή σχεδόν κοριτσάκι, πριγκίπισσα της ελπίδας για τη νέα ουμανιστική αναγεννησιακή προοπτική.

Υπόσχεται ένα νέο μοντέρνο θαυμαστό κόσμο που στηρίζεται στην επανάσταση του συναισθήματος.

Αινιγματική ένα ολόκληρο θορυβώδες νέο ρευστό σύμπαν που διαλύει αλλά ταυτόχρονα συνθέτει.

Καμιά ιστορία και προσεταιρισμός δε μπορεί να μολύνει το μύθο της παναγιάς.

Παγανιστική, χριστιανική, ελληνική, ρωμαϊκή, βυζαντινή, ανατολίτισσα, δυτική, αρχαία, σύγχρονη, η παναγιά είναι Μία και Μοναδική και ξέρω που θα τη βρω σ΄ ένα μικρό ταπεινό ξωκλήσι της Αμοργού που πέρασαν Κυκλαδίτες, Μινωίτες, Μυκηναίοι, Έλληνες, Ρωμαίοι, Λατίνοι, Σαρακηνοί, πειρατές, νυκοκοιραίοι, βοσκοί, αγρότες, ναυτικοί αλλά πάνω απ΄ όλα Αμοργιανοί που όλους αυτούς μαζί, τους ανακατέψανε και κάνανε τη δικιά τους «μυθική» Παναγίτσα του Κατακρωτηριού.

Όλοι μαζί γιορτάζουν, όχι το θάνατο αλλά την κοίμηση, δηλαδή όχι το τέλος αλλά την αρχή κάτι άλλου.

Γι΄ αυτό η γιορτή της αρχής γίνεται πανηγύρι ταυτόχρονο παντού και για πάντα...

Γλυκειά ζωή της "καλοκαιρινής ομορφιάς"

2007-08-08T01:08:00.000+03:00

Φ. Φελλίνι, La Dolce Vita - Γλυκειά Ζωή (1962)

Η σκηνή στην άδεια αυγουστιάτικη Fontana di Trevi

Όταν τρέφεσαι άπληστα από το μεγάλο θέαμα της ζωής της πόλης, η αυγουστιάτικη αίσθηση και συνέχεια του χρόνου, κρύβει ένα παράδοξο, αναπάντεχο τρόπο σπαρακτικής αλλαγής, τόσο στο τοπίο όσο και στους ανθρώπους, συνθέτοντας μία ιδιομορφία ανάδειξης του γκροτέσκου. Ο κόσμος αιφνιδιαστικά παρουσιάζει άλλη ιδιόμορφη και ψυχολογική υπόσταση, πέρα από τις πραγματικές πλευρές του, αποκτώντας μια φελλινική διάσταση, συχνά αποξενωτική και απομονωτική, μια συνεχή και πετυχημένη ανάμειξη ρεαλιστικών και υπερρεαλιστικών στοιχείων, πραγματικότητας και ονείρων. Σκιές και φως, εκκεντρικές και περιθωριακές ανθρώπινες φυσιογνωμίες, άδειοι δρόμοι και κλειστά καταστήματα, κατασκευάζουν αυτές τις αυγουστιάτικες μέρες, την ιδιαίτερη φυσιογνωμία ενός κόσμου που τον υπόλοιπο καιρό είναι καλά κρυμμένος, ενός αλλοπαρμένου αλλά ταυτόχρονα φυσιολογικού πανηγυριού, την αναγωγή του έως χθες γνωστού χώρου, σε αλλόκοτο τοπίο.
.
Ο Φ. Φελλίνι δηλώνοντας: «Για τις ταινίες μου αναζητώ πρόσωπα εκφραστικά, χαρακτηριστικά, που προκαλούν ενδιαφέρον, ταραχή, διασκεδάζουν με την πρώτη ματιά μόλις εμφανιστούν και προσπαθώ να τονίσω με το μακιγιάζ και τα κουστούμια, ότι θα μπορούσε να φανερώσει την ψυχολογία του ατόμου» μας αποκαλύπτει μαεστρικά αυτό που συμβαίνει γύρω μας, τα αλλόκοτα πρόσωπα που γίνονται πρωταγωνιστές στους άδειους, έως χθες γνωστούς χώρους.

.
Ο αυγουστιάτικος φελλινικός κόσμος συνδυάζει τρυφερότητα και χιούμορ, μια αίσθηση αδιεξόδου και απόγνωσης, ενός τέλους που πλησιάζει, αλλά και της πιθανής σωτηρίας που μόλις αχνοφαίνεται, μέσα από ένα χαμόγελο, έναν ήχο, μιας γλυκιάς ανάμνησης που έρχεται για να απαλύνει την ψυχή, ακριβώς τη στιγμή που δεν διακρίνεται καμία διέξοδος. Ο Μάνος Χατζιδάκης, λάτρης του Φελλίνι, είχε πεί: "Ο φελλινικός κόσμος είναι ένας κόσμος από βιώματα, μνήμες και αθέατες μελλοντικές ήττες και επιβολές".

Από την χαμένη λογική αιτιότητα την μετάβαση μου στο υπαρκτό, την γλυκειά ανάμνηση που έρχεται να απαλύνει την ψυχή, ήρθε ο Αθήναιος με «τους κλέφτες της καλοκαιρινής ομορφιάς» του, σωστή καταιγίδα αναμνήσεων, να μου προσφέρει τον Αύγουστο που «μας μεθάει με τις γεύσεις του, τον ανακαλύπτουμε κάθε φορά με άλλη μορφή σε φρούτα, χόρτα, λαχανικά, Θεός σωστός, με άπειρες υποστάσεις και μία ουσία την οποία προσλαμβάνουμε σε αυτή την ιδιότυπη τελετή «oμοφαγίας».»

Τις αυγουστιάτικες μέρες που οι χώροι γίνονται τοπία ξυπνάει ο φόβος της στέρησης, της σπάνης που με οδηγεί στη συσσώρευση. Έτσι έχω αποθηκεύσει άφθονα «καύσιμα», αναλώσιμα και πάγια για τις δύσκολες ώρες. Οι ενοχές άπειρες, για τα φρέσκα που γίνονται μπαγιάτικά, τα ωμά που πρέπει να φαγωθούν πριν χάσουν τα χρώματά τους, τ΄ αρώματά τους και την υφή τους. Και ανάμεσα σε όλα αυτά η προσμονή του ταξιδιού στο νησί, που έρχεται.

Την Αμοργό την έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση, όχι μόνο λόγω καταγωγής, οι άνθρωποι αιώνες τώρα έχουν τη σοφία της οικονομίας της τροφής τυπωμένη στο D.N.A. τους, εκμεταλλεύονται την ελάχιστη εύφορη γη και παλεύουν να κρατήσουν το χώμα και το νερό, το λιγοστό σιτάρι και κριθάρι είναι γλύκισμα, κάθε γιορτή είναι πανηγύρι και το παστέλι το τυλίγουν σε λεμονόφυλλα…

.
Συνδυάζοντας λοιπόν την κληρονομημένη οικονομία και τα υλικά από το νησί μου με την έμπνευση από τη φελινική Αθήνα και «τους κλέφτες της καλοκαιρινής ομορφιάς» του Αθήναιου δοκίμασα αυτό το μπατιρο-γλύκισμα, ίσα ίσα για να μη πετάξω τίποτα...να τα κρατήσω όλα.
.

Φωτό: η γιορτή του Παστελιού, Γιάννης Δεσποτίδης, Φωτογραφικές διαδρομές της Αμοργού.

Το γλύκισμα του Σαρλ*

½ Φρατζόλα μπαγιάτικο ψωμί
2 κ. σ. Χαρουπόμελο
2 κ.σ. Σουμάδα
200 γρ. Βούτυρο
200 γρ. Αμύγδαλα και 5 πικραμύγδαλα, ασπρισμένα και χοντροκομμένα στο μπλέντερ

400 γρ. Ανθότυρο
1 Λεμόνι
2 κ.σ. Μέλι
2 κ.σ. Ζαχαρούχο γάλα
250 γρ. Ανθόγαλο
1 Φλυτζάνι ζάχαρη
2 κ.σ. Μέλι

3 κ.σ νερό
1 Φλυτζάνι Αμύγδαλα, κουκουνάρι χοντροκομμένα και σουσάμι
Μερικοί λεμονανθοί ή γλυκό του κουταλιού λεμονανθοί.

Παίρνουμε το μπαγιάτικο ψωμάκι και με ένα μαχαίρι αφαιρούμε την κόρα, στη συνέχεια το περνάμε από χοντρό τρίφτη για να το κάνουμε ψίχουλα. Έαν το ψωμάκι δεν είναι αρκετά σκληρό το βάζουμε στο φούρνο στους 150ο για 15 λεπτά. Προσθέτουμε στα ψίχουλα, τα αμύγδαλα, το χαρουπόμελο, τη σουμάδα, και το βουτυράκι λιωμένο. Ανακατεύουμε καλά τα υλικά να ενωθούν και στρώνουμε το μίγμα σε βουτυρωμένη φόρμα με αφαιρούμενο το πλαϊνό τσέρκι. Φροντίζουμε με το μίγμα να καλύψουμε έως πάνω τα πλαϊνά τοιχώματα της φόρμας. Βάζουμε τη φόρμα στο ψυγείο και ετοιμάζουμε την κρέμα του τυριού.

Βάζουμε σε μια λεκάνη το ανθότυρο, δύο κουταλιές μέλι, δύο κουταλιές ζαχαρούχο γάλα, το χυμό και το ξύσμα του λεμονιού, και χτυπάμε έως ότου το μίγμα αποκτήσει μια ομοιογενή βελουδένια υφή. Σε μια άλλη λεκάνη χτυπάμε το ανθόγαλο έως ότου γίνει ελαφριά κρέμα σαντιγί. Αναμιγνύουμε με απαλές κυκλικές κινήσεις τη κρέμα του τυριού με την ελαφριά σαντιγί. Τοποθετούμε την κρέμα στη φόρμα και τη βάζουμε στο ψυγείο μερικές ώρες.

.
Όταν πλησιάσει η ώρα να σερβίρουμε φτιάχνουμε το ρευστό παστέλι. Σε ένα τηγανάκι καβουρντίζουμε ελαφρά το κουκουνάρι και τα αμύγδαλα, αφού τα έχουμε χοντροκόψει με μαχαίρι, και το σουσάμι. Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη και το μέλι και ανακατεύουμε έως ότου διαλυθούν όλα τα υλικά και αφήνουμε το σιρόπι να δέσει. Το θερμόμετρο θα δείξει 120ο ή ρίχνοντας με κουταλάκι λίγο σιρόπι σε ένα ποτήρι νερό θα πάει αδιάλυτο στον πάτο. Αφήνουμε τις φυσαλίδες του σιροπιού να ανέβουν και προσθέτουμε τους καβουρντισμένους ξηρούς καρπούς και ανακατεύουμε ελαφρά.

Βγάζουμε από τη φόρμα το γλυκάκι μας και κολλάμε στο πλάι τα λεμονόφυλλα με την γυαλιστερή πλευρά τους προς τα έξω αφού τα έχουμε αλείψει με ένα πινελάκι με αραιωμένο μέλι για να κολλήσουν. Βάζουμε το ρευστό ζεστό παστέλι πάνω στην κρέμα του τυριού και στολίζουμε με τους λεμονανθούς που τους έχουμε μαράνει στο τηγανάκι με λίγο βουτυράκι και τους έχουμε βουτήξει σε ψιλή ζάχαρη να ζαχαρώσουν.

Η καλύτερη συνοδεία: ένα παγωμένο ποτήρι «Σάμος Νέκταρ» και το μουσικό θέμα του Νίνο Ρότα από το 8 ½ του Φ. Φελλίνι με την καταπληκτική παιγνιώδη καλοκαιρινή όμορφη διάθεση.

* Για να ξορκίσω την κατάρα που με καταδιώκει τις τελευταίες ημέρες αναφέρω έναν άλλο «καταραμένο» που έναν άλλο περασμένο παλιό-Αύγουστο έγραψε:

«Υπάρχει λοιπόν μια χώρα εξαίσια όπου το ψωμί ονομάζεται γλύκισμα, λιχουδιά τόσο σπάνια που αρκεί για να προκαλέσει έναν πόλεμο απόλυτα αδελφοκτόνο!»
Σάρλ Μπωντλαίρ, Η μελαγχολία του Παρισιού (Le spleen de Paris)

Χιροσίμα, 6 Αυγούστου 1945: Μπορεί να υπήρξε και ήχος αλλά κανείς δεν τον άκουσε

2007-08-06T02:27:00.000+03:00

Το καμένο ρολόι δείχνει την ακριβή ώρα της έκρηξης: 8 και 16 και 2 δευτερόλεπτα το πρωί.

Τα κιάλια του Μασάμι Οχία, 25 χρόνων. Βρισκόταν 500 μέτρα από το επίκεντρο της έκρηξης. Το σώμα του εξατμίστηκε. Μόνο τ' όνομά του έμεινε πάνω στα κιάλια.

Τα ματογυάλια του Μότο Μοζάρα, 54 χρόνων. Βρισκόταν 1.500 μέτρα από το σημείο της έκρηξης. Το σώμα του δεν βρέθηκε.

Το φόρεμα της Σετζούκο Ογκάβουα, 21 χρόνων. Βρισκόταν 800 μέτρα από το επίκεντρο και συμμετείχε σε ασκήσεις γυμναστικής. Βούτηξε για να μην καεί στα νερά ενός κοντινού ποταμού. Πέθανε 6 μέρες αργότερα.

Το παντελόνι του Χίρο Μιτσούντα, 12 χρόνων. Βρισκόταν 2 χιλιόμετρα από το επίκεντρο. Πέθανε 5 μέρες αργότερα. Η τελευταία του λέξη ήταν "διψάω".

Το αμπέχωνο του στρατιώτη Μινούι Τομίτα, 24 χρόνων. Βρισκόταν 1.700 μέτρα από το επίκεντρο.

Η βαλίτσα του Τανταγιότι Κιχάρα, 50 χρόνων. Βρισκόταν 1.200 μέτρα από το επίκεντρο. Έπεσε στα νερά του λιμανιού Κιγιομπάσι και σώθηκε. Πέθανε το 1967.

Η κασετίνα του Ρέικο Βουατανάμπε, 15 χρόνων. Ήταν 500 μέτρα από την έκρηξη. Το σώμα του εξαϋλώθηκε.

Ομιλεί ο αυτοσχέδιος πυροσβέστης: «Φυλάξτε τις προσπελάσεις...»

2007-07-30T14:49:00.000+03:00

Ας αρχίσουμε με ένα κουΐζ. Ποιος είπε ότι «η ιστορία παίζεται την πρώτη φορά ως τραγωδία αλλά την δεύτερη φορά ως φάρσα»; Θα το βρείτε εύκολα, αν και δεν χρειάζεται. Και δεν χρειάζεται γιατί όλοι είμαστε θεατές στην φαρσοκωμωδία που παίζουν σχεδόν καθημερινά τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία.

Φέτος με την ΝΔ στην εξουσία, έχουν καεί πάνω από 1 εκατομμύριο δασικά στρέμματα και απομένει ακόμα ένας ολόκληρος Αύγουστος. Το 2000 με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, είχαν καεί 1,5 εκατομμύρια δασικά στρέμματα. Οι δηλώσεις που ακολουθούν είναι επίσημες και προέρχονται από μία γρήγορη αναζήτηση στις ιστοσελίδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Πηγαίνοντας από το σήμερα (2007) προς τα πίσω στο 2000, διαπιστώνουμε τα εξής ζεύγη:

[1] Δήλωση Γ. Παπανδρέου, αρχηγού αξιωματικής αντιπολιτεύσεως στην Αιγιαλεία, 26/07/2007: Έλλειψη συντονισμού, έλλειψη πρόληψης, έλλειψη σωστής οργάνωσης και αξιοκρατικής στελέχωσης του Πυροσβεστικού Σώματος. Τεράστιες ευθύνες τις οποίες βεβαίως δεν είναι η ώρα να τις αναλύσουμε, με μια κυβέρνηση απούσα και έναν πρωθυπουργό θεατή.

[2] Δήλωση Κ. Καραμανλή, αρχηγού αξιωματικής αντιπολιτεύσεως στη Σάμο, 11/07/2000: Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι στιγμή για αντιδικία πάνω από τις στάχτες. Οφείλουμε, όμως, όλοι να δεσμευτούμε ότι θα αναζητηθούν και θα αποδοθούν οι ευθύνες, όπου και αν ανήκουν. Θέλω να επαναλάβω, ότι πρέπει να ρίξουμε το βάρος κυρίως στην πρόληψη. Αυτό, μέχρι στιγμής, δυστυχώς, δεν έχει γίνει ακόμα.

---------------------------

[1] Ανδρέας Λοβέρδος, υπεύθυνος Δημοσίων Έργων και Περιβάλλοντος ΠΑΣΟΚ, 29/07/2007: Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης του 2006, δήλωνε πως θα υπάρξει άμεση αποκατάσταση των συνεπειών από τις πυρκαγιές. Δήλωνε, μάλιστα, με έμφασή πώς όταν έλεγε «άμεσα εννοούσε άμεσα». Πέρασε 1 χρόνος και τίποτα δεν έχει γίνει. Μελισσοκόμοι μένουν χωρίς αποζημιώσεις, ελαιοπαραγωγοί το ίδιο, οι ασχολούμενοι με τον τουρισμό και τις σχετικές επιχειρήσεις το ίδιο.

[2] Βύρων Πολύδωρας, υπεύθυνος του Τομέα Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης της ΝΔ. 21/07/2000: Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού για την αποκατάσταση των πληγέντων, από τις πρόσφατες μεγάλες πυρκαϊές, ήταν φλύαρες και όχι επί των πραγμάτων. Προπαντός ο συσχετισμός με την αποκατάσταση των σεισμοπαθών της 7ης Σεπτεμβρίου ήταν ατυχέστατος. Διότι οι σεισμοπαθείς γνωρίζουν ότι καμιά αποκατάσταση δεν συνετελέσθη, ζώντας το μαρτύριο του καταστροφικού σεισμού, σχεδόν 1 χρόνο τώρα. Για τη γενναία και ειλικρινή αντιμετώπιση των πληγέντων θα αρκούσε μια λέξη: πλήρης αποκατάσταση των ζημιών και επανόρθωση του οικονομικού ρυθμού των πληγεισών περιοχών. Όλα τ' άλλα είναι φλυαρίες εκ του πονηρού.

------------------------------------

[1] Ανακοίνωση ΝΔ, 10/07/2000: Η Νέα Δημοκρατία έχει κινητοποιήσει, σ΄ εθνικό επίπεδο, όλο το ειδικό στελεχιακό της δυναμικό για να συνδράμει στην προσπάθεια κατάσβεσης των πυρκαϊών ενώ οι κατά τόπους Βουλευτές της βρίσκονται συνεχώς στα μέτωπα των πυρκαϊών (10/07/2000

[2] Ανακοίνωση ΠΑΣΟΚ 27/07/2007: Με απόφαση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Α. Παπανδρέου, συγκροτήθηκαν δύο επιτροπές στο πλαίσιο της δραστηριοποίησης του Κινήματος, για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Έργο της δεύτερης επιτροπής, η οποία συνεδρίασε σήμερα το μεσημέρι υπό τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Α. Παπανδρέου, είναι ο σχεδιασμός της κινητοποίησης των δικτύων του Κινήματος.

-----------------------

[1] Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, υπουργός Δημοσίας Τάξεως ΠΑΣΟΚ, 11/07/2000: Τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι δραματικές καιρικές συνθήκες που επικράτησαν αυτές τις ημέρες ήταν πάνω από τις ανθρώπινες και τις επιχειρησιακές δυνατότητες.

[2] Βύρων Πολύδωρας, υπουργός Δημοσίας Τάξεως ΝΔ (συνέντευξη στο Βήμα) 29/07/2007 : Δεν χωράει αμφιβολία ότι εχθρός είναι τα κλιματικά φαινόμενα και η κλιματική αλλαγή. Τα πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα είναι το κρίσιμο στοιχείο της περίπτωσής μας. Και αυτά είναι οι 46,4 βαθμοί υπό σκιάν, οι 40 και οι 42 βαθμοί στη δύση του ηλίου και οι άνεμοι 6 ως 7 ή και 8 μποφόρ

-----------------------

Το Ιούλιο του 1974 κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο με τους Τούρκους έτοιμους για την απόβαση, στην Ελλάδα είχαμε πυρκαγιές και η χούντα του Ιωαννίδη έδινε το εξής πρωτοσέλιδο στις άγρια λογοκριμένες εφημερίδες της εποχής: "Συγκλονιστική αποκάλυψις του Διευθυντού Δασών. Εμπρησταί και πράκτορες αφανίζουν τα δάση μας. Ανευρέθησαν στοιχεία..."

Ύστερα από 30 σχεδόν χρόνια έρχεται ένας νέος βουλευτής, ο οποίος υποτίθεται ότι παρουσιάζει ένα νέο ύφος και φρέσκια σκέψη στην πολιτική, ο βουλευτής της ΝΔ Άρης Σπηλιωτόπουλος να ξαναθυμηθεί τους ξένους και να τους εμπλουτίσει με τους αντάρτες πόλης (ένεκα το νέο ύφος και η φρέσκια σκέψη), δηλώνοντας χθες στον Τύπο της Κυριακής για τις πυρκαγιές:

«…Έχουν να κάνουν με διάφορους κύκλους που επιδιώκουν την πολιτική αστάθεια, την αποσταθεροποίηση της χώρας ή τη δημιουργία ανωμαλίας. Αυτό βεβαίως δεν έχει να κάνει με κοινοβουλευτικές πολιτικές δυνάμεις. Κανείς όμως δεν μπορεί να αποκλείσει τις οποιεσδήποτε άναρχες ομάδες ή αντάρτικα πόλης τα οποία φυσικά δεν θα έπαιρναν ποτέ την ευθύνη ώστε να στρέψουν τον κόσμο εναντίον τους. Ή ενδεχομένως άλλους, έξω από τη χώρα, που θέλουν να την αποσταθεροποιήσουν. Ολα θα πρέπει να συνυπολογιστούν. Δεν μπορεί κανείς άκριτα, όταν έχουμε και εμπρησμούς, να αποκλείει αυτές τις σκοπιμότητες (29/07/2007)

Αλλιώς όμως τα έλεγε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος ως εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ (10/07/2000) και συγκεκριμένα:

"Η Κυβέρνηση και, κυρίως, οι αρμόδιοι Υπουργοί οφείλουν, γνωρίζοντας μάλιστα ότι αιφνιδιάστηκαν και ότι υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις, για τις οποίες θα γίνει λόγος σε εύθετο χρόνο, να εγκαταλείψουν τη λαγνεία των αριθμών και την αυτάρεσκη αναφορά στις επιδόσεις τους και να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της δραματικής αυτής κατάστασης".

----------------------

Το φαινόμενο του στρουθοκαμηλισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή έχει μεγάλη πλάκα. Όταν οι πολιτικοί βρίσκονται στην αντιπολίτευση δεν τα λένε και άσχημα. Όταν παίρνουν την εξουσία μεταβάλλονται σε στρουθοκάμηλους και χώνουν το κεφάλι στους μέσα στο έδαφος, αρνούμενοι να δουν την πραγματικότητα.

Όταν η φαρσοκωμωδία του στρουθοκαμηλισμού εμπλουτίζεται με στοιχεία σουρεάλ, τότε η παράσταση σπάει ταμεία. Απόδειξη το ακόλουθο κείμενο από την χθεσινή (29/07/2007) Καθημερινή:

Στη σύσκεψη εν όψει της αντιπυρικής περιόδου του 2006, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Βύρων Πολύδωρας, επισήμανε: «Η σύγχρονη διοίκηση είναι ασκημένη στον συντονισμό και τίποτε άλλο. Κάντε μια προεκπαίδευση γιατί εκείνη την ώρα θέλει καλή συνεννόηση και ετοιμότητα για την άσκηση διακριτικής αρχής. Έρχομαι σαν αυτοσχέδιος πυροσβέστης να σας πω. Η προφύλαξη, η πρόοδος θα γίνει όταν λαμβάνεις τις κατάλληλες θέσεις. Ένα, πού θα στήσει τους πυροσβεστικούς σταθμούς, τα παρατηρητήρια, τις δυνάμεις, τα μέσα. Ομιλεί ο αυτοσχέδιος πυροσβέστης. Δεύτερον, φυλάξτε τις προσπελάσεις. Τρίτον τα εναέρια και τα τροχαία μέσα, τα πάντα, να μην είναι θεωρητικό αίτημα, να είναι πρακτικό. Προετοιμασία και δεν πάμε μόνοι μας στο κακό, ας έρθει που λέει ο λόγος και θα το παλέψουμε».

Η επόμενη παράσταση θα δοθεί στην επόμενη πυρκαγιά από τα τηλεπαράθυρα της παρακμής. Και μέχρι τότε μην ξεχνάτε τον "αυτοσχέδιο πυροσβέστη":

Φυλάξτε τις προσπελάσεις (από τις στρουθοκάμηλους)…!

To "ερασιτεχνικό" παρατηρητήριο

2007-07-30T13:44:00.000+03:00

τελευταία ενημέρωση 22/8/2007 13:15

εκτος απο τα καμένα υπάρχουν και τα κομμένα...

Δεν είναι μόνο τα καμένα είναι και τα κομμένα δέντρα θυσία στο «δημόσιο συμφέρον». Πόσο δημόσιο είναι το συμφέρον της «αναβίλλωσης», των «λιόφυτων» θα μας το πουν τα καμένα και τα κομμένα δέντρα για να γίνουν δρόμοι, βίλλες, πυλώνες, «αγροκτήματα» και θα στηρίζουν τις «αυθαίρετες εξουσίες και οικονομίες».

Στο flora attica δημοσιεύονται καθημερινά συγκλονιστικές φωτογραφίες «αναβίλλωσης», τρανές αποδείξεις των ευθυνών κάθε αρχής που μας ζητά «μαζί» να προχωρήσουμε…

ΠΕΝΤΕΛΗ

Μνήμες 1981 ξυπνάνε στη Β. Πεντέλη, μεγάλο πρόβλημα σε Κοκκιναρά, Πολιτεία και Β. Πεντέλη. Συχνά προβλήματα με την ηλεκτροδότηση σε όλο το λεκανοπέδιο. Καίγονται σπίτια. Ισχυροί άνεμοι και πολύ καπνός εμποδίζουν τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης.

Συνεχείς εκρήξεις σε πυλώνες ης ΔΕΗ, καταγγελίες για ανεπαρκή επίγεια μέτρα πυρόσβεσης απο κατοίκους.

Σε κατοικημένες περιοχές πλέον η πυρκαγιά, απειλούνται Μελίσσια, Βριλήσια, Ν. Πεντέλη.

Σκεπάστηκε ο αττικός ουρανός απο στάχτες και καπνούς

(Φωτό απο το κέντρο της Αθήνας Λυκαβηττός)

Απο το flora attica μια πρώτη ματιά στην Πεντέλη
.

ΑΛΙΑΚΜΩΝ

Eπειδή το θέμα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, ήδη έχουμε αρκετό υλικό και θα κάνουμε σύντομα εκτεταμένο ειδικό αφιέρωμα.

Βέροια 16-8-2008

Σας ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον σας.

Μη νομίζετε ότι είμαστε μακριά και έχουμε κοινά να μας τσατίζουν. Είμαστε γείτονες. Και ο καθένας με τον τρόπο του. Νομίζουμε ότι όσο εμείς οι απλοί πολίτες θα συνεχίζουμε να είμαστε φραπεδιαραίοι, το πολιτικό και διοικητικό έμεσμα, θα ζεί και θα βασιλεύει. Και επειδή όσα συμβαίνουν είναι ακραία, εμείς εξοργιζόμαστε. Τότε, ας φυλάγονται.

Σας στέλνουμε και κάτι πρίν απο λίγο καιρό που αφορούσε πάλι τον Αλιάκμονα. Με τρία τσουβάλια αμμοχάλικο απο τον Αλιάκμονα, κάναμε το γραφείο του Περιφερειάρχη στη Θεσσαλονίκη, νταμάρι. Με λίγα λόγια, στον βαθύ τον ύπνο τους, τους ξυπνάμε (λέμε τώρα). Και ανοίγουν έντρομοι τα μάτια... " Τί έγινε ρε παιδιά;". "Καλά Χριστούγεννα ρε λεβέντες"

Για την Οικολογική Ομάδα Βέροιας

Ασλάνογλου Νίκος
email 16/8/2007

Το μεγαλύτερο και Περιβαλλοντικό πρόβλημα, είναι η Διοίκηση

Νεκρά ψάρια στον Αλιάκμονα.

Ολοκληρώθηκε και εφέτος η περιβαλλοντική καταστροφή στο μεγαλύτερο ποτάμι της χώρας μας, τον Αλιάκμονα. Είναι το αποτέλεσμα των εργοστασίων μεταποίησης του ροδάκινου, που δεν λειτουργούν βιολογικούς καθαρισμούς και τα ανεπεξέργαστα λύματά τους καταλήγουν στην «Τάφρο 66» και από αυτήν στον Αλιάκμονα. Από την περασμένη Πέμπτη, τεράστιες ποσότητες νεκρών ψαριών, παρασύρονται από το ρεύμα του ποταμού με κατάληξη τον Θερμαϊκό κόλπο. Επετειακά πλέον, πολίτες και Διοίκηση, περιμένουν το έγκλημα με απίστευτη αδιαφορία. Κι ενώ οι ακραίες περιβαλλοντικές καταστάσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και στην χώρα μας θα έπρεπε κάποιους να ενεργοποιήσει στοιχειωδώς, η κατάσταση πάει στο χειρότερο.
Είναι διαπίστωση πολλών ετών. Πολιτική και Διοικητική εξουσία, δεν αδιαφορεί απλώς. Συνειδητά εγκληματεί σε βάρος της υγείας των πολιτών και του περιβάλλοντος. Οι Νομαρχιακές Υπηρεσίες του Νομού Ημαθίας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι Βουλευτές, δεν είναι απόντες. Είναι αυτοί που μεθοδικά και διαχρονικά, συγκαλύπτουν και προστατεύουν με κάθε τρόπο, τους «επιχειρηματίες» που αυθαιρετούν.
Η πλήρης αναρχία, σήμερα στον Νομό Ημαθίας, με θύματα τον απλό πολίτη.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΒΕΡΟΙΑΣ

email 12/8/2007

.
ΠΑΡΝΗΘΑ

Η φωτό δάνειο απο το Indymedia

"Από αυτά που είδα κατά την διάρκεια ποδηλατικού γύρου της νοτιο-ανατολικής Πάρνηθας χθές Κυριακή 29.07.07, ενημερώνω ότι το δασαρχείο έχει ήδη ανοίξει δρόμο μέσα στην καμένη ρεματιά του Μαυρορέματος, και συγκεκριμένα από τα Πετράλωνα προς την Ντράζιζα, όπως επίσης και προς τον αρχαίο πύργο του Λοιμικού.

Σύμφωνα με την χθεσινή συζήτηση που είχα με αντιπρόσωπο της W.W.F., οι δρόμοι αυτοί έχουν δημιουργηθεί για την εξυπηρέτηση ντόπιων συμφερόντων που θέλουν να 'αξιοποιήσουν' το Λοιμικό, το οποίο παρεπιπτώντος ΔΕΝ βρίσκεται εντός του πυρήνα του δρυμού...

Επίσης αναφέρω την παρουσία κοπαδιών με κατσίκια εντός των καμένων εκτάσεων. Βλέπεις, τα βλαστάρια που δειλά δειλά κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από τις στάχτες θεωρούνται λαχταριστός μεζές από τους ελεεινούς βοσκούς της περιοχής.

Επίσης ενημερώνω ότι ο εν λόγω αντιπρόσωπος της W.W.F. επιβεβαιώνει ότι η διοίκηση του HYATT REGENCY MONT PARNES έχει ήδη υπογράψει συμφωνία με τις τοπικές αρχές για την αγορά περί των 3.000,00 στρεμμάτων γύρω από το παλιό ΞΕΝΙΑ και τις εγκαταστάσεις του Σ.Ε.Γ.Α.Σ., για την δημιουργία γηπέδου GOLF...

Κατά τα άλλα, όλα τα συνεργεία υλοτόμων που βρίσκονται στο βουνό είναι από την Λάρισα, την βουλευτική επικράτεια του κου Σουφλιά. Είναι άξιο ερώτησης πως δεν μπορούν να βρεθούν χειριστές αλυσοπρίονων στην Αθήνα των πέντε εκατομμυρίων ατόμων...

Αυτά από το ερασιτεχνικό παρατηρητήριο της Πάρνηθας."

email 31/7/2007

.
Φίλος αυτόπτης μάρτυρας το πρωί της Κυριακής στο Mont Parnes μου περιέγραψε την επιχείρηση σύλληψης μερικών δεκάδων "διαμαρτυρομένων αναρχικών". Στην επιχείρηση η αστυνομία χρησιμοποίησε ότι επίγειο και εναέριο μέσο διαθέτει και συνελήφθηκαν όλοι οι "επικίνδυνοι" που χρωμάτισαν το καζίνο και έβαλαν σε μεγάλο κίνδυνο την ομαλή διαξαγωγή του τζόγου... Την ίδια στιγμή άλλοι αυτόπτες μάρτυρες λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα, περιγράφουν τον μεγάλο κίνδυνο για την ομαλή αποκατάσταση της φυσικής αναδάσωσης.

Τα "επαγγελματικά" παρατηρήρια και οι "επαγγελματίες" πολιτικοί δεν έχουν τα μέσα να προφυλάξουν ότι απέμεινε και ότι προσπαθεί να αναγεννηθεί;

Manos

H απάντηση που λάβαμε στα σχόλια απο την Regency Entertainment S.A.

1/8/2007

Για ίση μεταχείριση το επαναδημοσιεύουμε

Σε απάντηση χθεσινής δημοσίευσης στο blog σας, ως εκπρόσωπος της Regency Entertainment S.A. διαψεύδω κατηγορηματικά οποιονδήποτε ισχυρισμό για δήθεν επέκταση του συγκροτήματος Mont Parnes. Όπως επιβεβαιώνεται ρητά και στη σχετική δημόσια ανακοίνωσή μας με ημερομηνία 22/7/2007, την οποία και επισυνάπτω, οι ιδιοκτησίες και εγκαταστάσεις του συγκροτήματος Mont Parnes είναι καθορισμένες από το Ν.3139/30.4.2003 και ως διαχειριστές της Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε., δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι ποτέ δεν διεκδικήσαμε ούτε μέτρο γης επιπλέον και δεν έχουμε καμία απολύτως βούληση επέκτασης των υφιστάμενων οικοπέδων του συγκροτήματος, αναλυτική περιγραφή των οποίων είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.regency.gr/.

Δέσποινα Γιαννούλη

Εκπρόσωπος

Regency Entertainment S.A.

Δηλώνουμε "παρών"

Εδώ και πέντε δεκαετίες, το συγκρότημα του Mont Parnes συνυπάρχει αρμονικά με τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας. Οι εξαιρετικού κάλλους δασώδεις εκτάσεις αποτελούσαν παραδοσιακά τον κύριο πόλο έλξης των επισκεπτών του ξενοδοχειακού συγκροτήματος. Σε αναγνώριση της πολύτιμης φιλοξενίας και με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ευαίσθητη ισορροπία του οικοσυστήματος, το Mont Parnes συμβάλλει συστηματικά στη φροντίδα και προστασία του Δρυμού, είτε πραγματοποιώντας ετήσιες εισφορές, είτε θέτοντας τις υποδομές του, όπως το υπερσύγχρονο τελεφερίκ, στη διάθεση κάθε επισκέπτη, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.

Η ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή που προκάλεσε η πυρκαγιά της 28ης Ιουνίου έχει σοβαρότατες συνέπειες στην ποιότητα ζωής όλων μας και συνάμα αποτελεί μέγιστο ηθικό, αλλά και επιχειρηματικό πλήγμα για το συγκρότημα του Mont Parnes.

Τα πανέμορφα φυσικά τοπία και οι κατάφυτες πλαγιές αντικαταστάθηκαν με τις σπαρακτικές εικόνες αποτεφρωμένων εκτάσεων και νεκρών ζώων, οδηγώντας σε εκτεταμένο υποβιβασμό της περιοχής.

Ξέρουμε ότι δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο.

Η αποκατάσταση του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας είναι και θα παραμείνει σταθερή στρατηγική προτεραιότητα του Mont Parnes, την οποία είμαστε αποφασισμένοι να υπηρετήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις.Ήδη από την επόμενη της καταστροφής ανακοινώσαμε την απόφαση μας να διαθέσουμε για την αποκατάσταση των καμένων περιοχών €1.000.000, πλέον των €350.000 που προσφέρουμε κάθε χρόνο για την προστασία του Δρυμού.

Επιπλέον, δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με κάθε αρμόδιο φορέα που διαθέτει επάρκεια τεχνογνωσίας και δικαίωμα παρέμβασης και δραστηριοποίησης στην Πάρνηθα, προκειμένου να υποστηρίξουμε δράσεις στους ακόλουθους τομείς:

Άμεση αποκατάσταση κατεστραμμένων εκτάσεων

Προστασία του εναπομείναντος Δρυμού και των όμορων δασικών εκτάσεων

Ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών Προστασία της πανίδας της Πάρνηθας.

Τέλος, για να προλάβουμε τη δημιουργία οποιασδήποτε λανθασμένης εντύπωσης, είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίσουμε ότι οι ιδιοκτησίες και εγκαταστάσεις του συγκροτήματος Mont Parnes είναι καθορισμένες από το Ν.3139/30.4.2003.

Ως διαχειριστές της Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε., δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι ποτέ δεν διεκδικήσαμε ούτε μέτρο γης επιπλέον και δεν έχουμε καμία απολύτως βούληση επέκτασης των υφιστάμενων οικοπέδων του συγκροτήματος, αναλυτική περιγραφή των οποίων είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.regency.gr/.

Η αποκατάσταση και ο εκσυγχρονισμός της λειτουργίας των υφιστάμενων ιστορικών κτιριακών εγκαταστάσεων του Mont Parnes και του ξενοδοχείου ΞΕΝΙΑ αποτελούν ρητή συμβατική υποχρέωση της Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε. προς το Ελληνικό Δημόσιο, η οποία θα τηρηθεί απαρέγκλιτα. Δεσμευόμαστε ρητά ότι η υλοποίηση των σχετικών έργων, η οποία ανταποκρίνεται απόλυτα στο υψηλό αίσθημα περιβαλλοντικής ευθύνης που μας διακρίνει, γίνεται χωρίς να κοπεί ούτε ένα δέντρο και με την εφαρμογή των πλέον συγχρόνων τεχνικών και τεχνολογικών μεθόδων που εξασφαλίζουν χαμηλή στάθμη θορύβου και εξοικονόμηση ενέργειας και νερού.

Είμαστε παρόντες.

Υποστηρίζουμε και συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση και προστασία της Πάρνηθας.

Στέφανος Θεοδωρίδης

Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος

Regency Entertainment S.A.

2/8/2007 Περιήγηση στη Πάρνηθα

φωτό: flora attica

Μια φωτογραφική περιήγηση στην Πάρνηθα, διαπιστώσεις και ελπίδα στο flora attica

Παγκοσμιότητα του «εθνικού προβλήματος»

2007-07-24T19:55:00.000+03:00

"Όπου ήταν δάσος θα γίνει ξανά δάσος"

Κ. Καραμανλής

Πρωθυπουργός της Ελλάδας

26/7/2007

Το δικό μας "φτάνει πιά" έχει να κάνει με την αλλαγή της νοοτροπίας μας, που τις δηλώσεις τις θεωρούμε πλέον δεσμεύσεις και όχι υποσχέσεις. Στόχος μας είναι η επόμενη μέρα, και ώς δέσμευση θεωρούμε: καμμία οικιστική ή αγροτοκτηνοτροφική δραστηριότητα στα καμμένα δάση.

Αναπόφευκτα η αγανάκτηση όταν «καίγεται το σπίτι σου» γίνεται κακός σύμβουλος για να αντιμετωπίσεις ψύχραιμα την καθημερινότητα και να δώσεις την αρμόζουσα βαρύτητα στα γεγονότα. Ο καταιγισμός εικόνων και κραυγών, η συντονισμένη παραχάραξη της πραγματικότητας, αρχικά μας προκαλούν οίκτο για τους «πρωταγωνιστές» του πλαστού μικρόκοσμου, αλλά ταυτόχρονα μας οδηγούν σε ένα άλλο κατασκευασμένο σύμπαν. Συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποστασιοποίηση από την ουσία των προβλημάτων και μας εξαναγκάζουν να παρατηρούμε αυτάρεσκα το δέντρο, χάνοντας την αίσθηση του δάσους.

Στον παραχαραγμένο κόσμο των «εικόνων και των κραυγών» συμμετέχουν ενεργά όλοι: πολίτες, επιστήμονες, Μ.Μ.Ε., οργανώσεις, πολιτικοί και κυβερνήσεις. Ο στόχος άμεσος και ορατός να καταστρέψουν ότι δεν τους εξυπηρετεί, να παραχαράξουν ότι δεν μπορούν να ερμηνεύσουν, να αλλοτριώσουν τη διαφορετικότητα και τον αυθορμητισμό, ώστε να μονοπωλήσουν τη γνώση, και αυθέντες - σωτήρες πλέον να «συνωμοτήσουν» για την εξυπηρέτηση της ιδιοτέλειας και του συμφέροντος τους.

Η «δημοκρατία της πληροφορίας» έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στον παραχαραγμένο μικρόκοσμο, την ανάπτυξη της κρίσης και τη διατήρηση της μνήμης μας, που είναι το βασικό όπλο στην αντιμετώπιση κάθε είδους αυθεντίας. Δεν είμαι «ειδικός» σε θέματα περιβάλλοντος, έχω όμως το δικαίωμα να παρατηρώ και να κρίνω όχι τον μικρόκοσμο αλλά το σύνολο.

H ΝΑSA έχει ένα πρόγραμμα δορυφορικής φωτογράφησης των επιπτώσεων της ανθρώπινης δραστηριότητας στον πλανήτη. Ένα μέρος του προγράμματος είναι αφιερωμένο στις πυρκαγιές. Μελετώντας τις εικόνες διαπιστώνουμε την «οικολογική καταστροφή» κατά σειρά μεγέθους σε Β. Αμερική, Β. Αυστραλία, Β.Α. Ασία, Κ. Αφρική, Ν. Αμερική και Ν. Ευρώπη. Στις εκθέσεις των επιστημόνων είναι ξεκάθαρο ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα τον τελευταίο αιώνα έχει προξενήσει πολλαπλάσιες και ανεπανόρθωτες ενδεχομένως βλάβες στον πλανήτη από ότι όλες μαζί οι προηγούμενες γενιές. Πολλοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι μεσαιωνικές και αρχαιότερες ανθρωπιστικές κρίσεις (τροφή, ενέργεια, ασθένειες) ωχριούν μπροστά στον κίνδυνο που ελλοχεύει για το κοντινό μας μέλλον. Με τρομάζει η κυκλικότητα της ιστορίας, υπάρχουν καταπληκτικές ομοιότητες της εποχής μας και του κοντινού μας μέλλοντος με τα μέσα του 17ου αιώνα έως τις πρώτες δεκαετίες του 18ου. Ίσως εάν μελετήσουμε το παρελθόν μας, διδαχτούμε τους τρόπους για ένα καλύτερο μέλλον.

Πιστεύω ότι η πληροφόρηση είναι όπλο και ευτυχώς υπάρχουν άπειρες ιστοσελίδες που αναφέρονται στα προβλήματα και τους τρόπους αντιμετώπισης, όλοι καταλήγουν στο κοινό συμπέρασμα ότι τα προβλήματα πλέον δεν είναι τοπικά αλλά παγκόσμια και χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Η επιβίωση μας, αυτό συζητάμε πλέον και όχι την ευημερία μας, εξαρτάται από τον επανασχεδιασμό της διαχείρισης των φυσικών πόρων, της παραγωγής και του εμπορίου. Το μοντέλο ανάπτυξης που επιβάλλουν η Παγκόσμια Τράπεζα και οι επιμέρους οργανισμοί της αλλά και ο Οργανισμός Παγκόσμιου Εμπορίου είναι οριστικά ξεπερασμένο και επικίνδυνο.

Πυρκαγιές στην Ευρώπη απο 1/1/2006 έως 3/7/2007

πηγή: NASA πρόγραμμα Mobis

Πυρκαγιές στη N. Ευρώπη 22 και 23/7/2007
πηγή: NASA πρόγραμμα Mobis

Εστιάζοντας στις καταστροφές της «δική μας περιοχής» ξεκάθαρα τα πρωτεία διατηρούν οι βορειότερες της Ελλάδας χώρες, με ψυχρότερο και υγρότερο κλίμα αλλά και ελλιπέστερα μέτρα πρόληψης και καταστολής. Εντυπωσιακή η εικόνα της Νότιας Ιταλίας με καμένη τη Σικελία αλλά και της Ουκρανίας. Η πρώτη διαπίστωση που μπορώ να κάνω είναι ότι η καταστροφή των δασών δε μπορεί να είναι συντονισμένο έργο εμπρηστών ταυτόχρονα σε όλη τη Νότια Ευρώπη. Πιθανόν να οφείλεται σε κάποια συγκυριακή ή οριστική αύξηση της θερμοκρασίας και της ξηρασίας σε συνδυασμό με κάποιους παράγοντες που σχετίζονται με την υπανάπτυξη. (Οι τελευταίες δορυφορικές φωτογραφίες)

Η συγκυρία συντείνει στην εύκολη επέκταση και στη μεγιστοποίηση της καταστροφής από τις πυρκαγιές, η πρόκληση όμως στις περισσότερες περιπτώσεις είναι έργο των αυτοσχέδιων χωματερών και το δικτύου μεταφοράς της ΔΕΗ.

Η ανικανότητα πρόληψης και καταστολής και η αποποίηση ευθυνών οδηγούν σε θεωρίες «εμπρηστών με αυτοσχέδιους αλλά μοντέρνους εμπρηστικούς μηχανισμούς» και άλλες θεωρίες πολιτικής συνομωσίας κατά του «έθνους και της πατρίδας».

Την επόμενη μέρα πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας στους πραγματικούς "εμπρηστές", να αφήσουμε τη φύση να κάνει το έργο της και να μην επιτρέψουμε ανθρώπινες δραστηριότητες οικιστικές και αγροτοκτηνοτροφικές στα καμένα δάση. Nα κοιτάξουμε το "δάσος" (παλαιότερο άρθρο που αναφέρεται στα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα) που είναι όλος ο πλανήτης και να παλαίψουμε και για τα μεγάλα θέματα γιατί τα προβλήματα της χώρας μας είναι παγκόσμια προβλήματα.

Καύσωνας και καπελώματα

2007-07-23T14:28:00.000+03:00

Καπέλο Πάναμα: Κατάλληλο για τον ήλιο και να μη παίρνουν τα μυαλά αέρα.

Η χρήση καπέλου τις προσεχείς ημέρες κρίνεται απαραίτητη τόσο για τον καύσωνα, όσο και για την συμμετοχή σε τιμητικές... εκδηλώσεις.

Δεν νομίζω ότι χρειάζονται περισσότερα σχόλια για τους ευκαιριακούς θηρευτές της δημοσιότητας. Οι απόψεις μας για την κίνηση της 8/7 είναι γνωστές και δημοσιευμένες έγκαιρα, ώστε να μη μπορεί να γίνει καπηλεία απο καμμία οργάνωση ή άτομα. Εμμένουμε σε αυτές τις απόψεις, που νομίζω ότι είναι και απόψεις του συνόλου των πολιτών που συμμετείχαν.

Το flora Attica δίνει μια απάντηση.

Αύριο Τρίτη και την Τετάρτη η θερμοκρασία θα ξεπεράσει τους 45 βαθμούς, θέλει ιδιαίτερη προσοχή τι βάζουμε πάνω και μέσα στο κεφάλι μας...

Για λίγη δροσιά αναδημοσιεύω μια εξαιρετική φωτογραφία απο το πάντα ενημερωμένο Αμοργός Φώτο

Αιγιάλη: ηλιοβασίλεμα

"Κομματικοπολιτικές φωτιές" και πολιτικός σουρεαλισμός ή "τα πεύκα καίνε τα έλατα-κάψτε τα..."

2007-07-19T14:39:00.000+03:00

ο κ. Αντώναρος σχολιάζει "υπεράνω όλων" τις πολιτικές εξελίξεις...

"οι φωτιές δεν είναι καιρικές, είναι μάλλον κομματικοπολιτικές" !

Γεράσιμος Γιακουμάτος, υφυπουργός και βουλευτής "μας" της Ν.Δ.

Άναυδοι παρακολουθούμε τα μέτωπα των πυρκαγιών και τα «μέτωπα» των πολιτικών δηλώσεων. Την μάχη της «ρητορικής λάσπης» των αρχηγών της περασμένης εβδομάδας, διαδέχθηκε αυτή την εβδομάδα ένα νέο κίνημα σουρεαλισμού στην πολιτική σκηνή. Είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα γέλιου και δροσιάς που μας προσφέρουν αφειδώς οι ανίκανοι πλαστογράφοι και παραχαράκτες της καμένης πλέον καθημερινής μας πραγματικότητας. Αυτό που μέρες τώρα όλοι συζητάμε και φωνάζουμε, η χθεσινή Ελευθεροτυπία το ανέδειξε ως πρώτο θέμα. Εμπρηστές είναι αυτοί που αυθαιρετούν, πολίτες, δήμαρχοι, υπηρεσίες, κράτος που με την εγκληματική τους συμπεριφορά και αδιαφορία κάνουν χωματερές τα δάση και τη ζωή μας.
.

Η παράταξις της Νέας Δημοκρατίας συγκροτείτε από έμπειρες και υγιείς, αλλά και από νέες προοδευτικές και ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις συντονισμένες στον ίδιο σκοπό: Να κάμουν στην Ελλάδα πράξη την επωνυμία της παρατάξεως -

Ιδρυτική διακήρυξις, Ν.Δ. , 1974

Το είδωλό "μας" Γεράσιμος Γιακουμάτος αναδύεται απο καπνούς σ΄ένα δάσος σημαιών...το άλλο δάσος το "πράσινο" , μας τελείωσε.

φωτό: απο την επίσημη ιστοσελίδα του βουλευτή "μας".

Η απόλαυση ενός μεστού προφορικού πολιτικού λόγου...η "ανθολογία του καλού μαύρου χιούμορ" απο τον βουλευτή "μας".

«Για τις φωτιές το πρωί έχω έναν ενδοιασμό. Γιατί δεν γινόταν αυτό στους Ολυμπιακούς Αγώνες ή δεν γινόταν πέρσι ή πρόπερσι; Μήπως τυχόν το πράσινο καίει το πράσινο, δηλαδή Κράμερ εναντίον Κράμερ; Κάνω κάποιες σκέψεις, γιατί έχω ανησυχήσει. Αυτό είναι υπόθεση. Δεν παίρνουν μόνα τους φωτιά. Το πράσινο, εντάξει, κάηκε στις εκλογές, τώρα όμως καίγεται και προεκλογικά το πράσινο. Γιατί καίγεται, αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω».
.

Δηλαδή θεωρείτε ότι το ΠΑΣΟΚ βάζει φωτιές για να σας βάλει τρικλοποδιά για τις εκλογές;

Δεν ξέρω, εγώ βλέπω ότι -από τις έρευνες βέβαια θα είναι με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και θα βρεθούν οι ένοχοι- ότι αυτές οι φωτιές δεν είναι από μόνες τους, δεν είναι θεόσταλτες. Είναι καιρικές, είναι μάλλον κομματικοπολιτικές».

Γεράσιμος Γιακουμάτος, υφυπουργός και βουλευτής "μας" της Ν.Δ.
Δηλώσεις στον ραδιοσταθμό Flash.

O βουλευτής "μας", ο Γεράσιμος Γιακουμάτος "μας", ο Μάκης "μας", ξεκάθαρα εννοεί: "τα πεύκα καίνε τα έλατα - κάψτε τα..."

Απο την ταινία του Luis Buñuel, Ανδαλουσιανός σκύλος

Ευτυχώς ο βουλευτής "μας" κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος "μας" δεν είναι μόνος, στην όμορφη παρέα του γέλιου συμμετέχουν αρκετοί «κύριοι και κυρίες» (Μανώλης, Λυκουρέντζος, Ευθυμίου, Ράπτη) ποιητές της πολιτικής. Η περίπτωση Πολύδωρα εξαιρείται γιατί είναι μιά ολόκληρη κατηγορία μόνος του.

Ένα μικρό σουρεαλιστικό συμπλήρωμα απο μιά άλλη εναλλακτική φωνή που "μας" εκπροσωπεί...επάξια:

"ναι στην ανανέωση, αλλά όχι στα τυφλά.
Ναι στο καινούργιο πολιτικό ντιζάιν, αλλά στη σωστή δοσολογία και με μίξη από παλιά διαχρονικά «κομμάτια», για να μην ξεχνάμε από πού ερχόμαστε." !

Συλβάνα Ράπτη

Ελεύθερος Τύπος 25.03.07

Με τη γαλάζια "αυτόματη πολιτική" δεν υπάρχει λόγος ν΄ασχοληθούμε αφού σύσσωμη η παράταξη μεγαλουργεί με όλα της τα στελέχη, κυβερνητικά και κομματικά στο προσκήνιο. Καθημερινά έχουν υποδυθεί σε έναν άτυπο αλλά ζωογόνο ανταγωνισμό και εξελλίσσονται σε αιχμή της avant garde πολιτικής.

Η κρυφή και ελπιδοφόρα δύναμη της "αυτόματης πολιτικής" όμως είναι αυτοί που παλεύουν για τον "πράσινο σοσιαλισμό", ιδού μιά μικρή επιλογή απο τις θέσεις τους:

"ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
«Δορυφόροι» οικισμοί στα μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα που θα αντικαθιστούν τις άναρχες αστικές επεκτάσεις με το σύστημα της οργανωμένης δόμησης, με υψηλό ποσοστό πρασίνου και ελεύθερων χώρων.
Καταγραφή του συνόλου του φυσικού πλούτου της χώρας δημιουργώντας τους «Πράσινους Εθνικούς Λογαριασμούς» «Πρασίνισμα» του φορολογικού συστήματος έτσι ώστε να μετακινηθεί το φορολογικό βάρος προς λειτουργίες και προϊόντα που προκαλούν περιβαλλοντική επιβάρυνση"

Προγραμματικό πλαίσιο ΠΑ.ΣΟ.Κ

Δηλαδή θα κτίσουνε και άλλους "δορυφορικούς οικισμούς". Που; στα περιαστικά, καμένα πλέον δάση;

Μετά απο 177 χρόνια ελεύθερου ελληνικού κράτους και 20 χρόνια δικής τους κυβέρνησης...

Θα καταγράψουν το φυσικό πλούτο και θα πρασινίσουν το φορολογικό σύστημα.

Οι εμπνευστές των πράσινων φούμαρων είναι ενεργά και επίτιμα μέλη της "αυτόματης πολιτικής".

Μήπως όλος αυτός ο οργανωμένος θίασος είναι στημένος για να χάνουμε τη ουσία του θέματος ;

όπως και να 'χει τους ευχαριστούμε … κάνουμε ότι μπορούμε να είμαστε άξιοι υπήκοοί τους...

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους πολιτικούς και τα κόμματα "μας", που ασχολούνται κατ΄ επάγγελμα με την "αυτόματη πολιτική"

André Masson, Αυτόματη ζωγραφική, 1924

"Σου το 'πα για το δέντρο το θαλασσινό
Για κάθε κύμα και για τα πουλιά μέσα στα φύλλα
Για του ρόχθου τα βότσαλα
Τα χέρια τα ζεστά και γνώριμα
Για το μάτι που γίνεται πρόσωπο ή τοπίο
Και του δίνει ο ύπνος πάλι το χρώμα τ' ουρανού του
Για τη νύχτα που την ήπιανε όλη
Για της δημοσιάς την καγκελόπορτα
Για τ' ανοιχτό παράθυρο για το ξέσκεπο μέτωπο
Σου το 'πα για τους στοχασμούς σου για τα λόγια σου
Κάθε χάδι κάθε πίστη μες στο μέλλον επιβιούν."

Paul Eluard, Δεύτερη γραφή, "Σου το 'πα για τα σύννεφα"
.

Θάλασσα για όλους αυτούς που φεύγουν – Λιμάνι για όλους εμάς που μένουμε

2007-07-16T22:20:00.000+03:00

«Να ένα τοπίο κατά τις επιθυμίες σου· ένα τοπίο καμωμένο από φως και ορυκτό, και από υγρό να καθρεφτίζεσαι!»
Σάρλ Μπωντλαίρ, Η Μελαγχολία του Παρισιού, «Οπουδήποτε έξω από τον κόσμο».

Στη θάλασσα ο χρόνος αποκτάει άλλη διάσταση, μετριέται με τις φορές που ο ήλιος αναβλύζει και επανεισδύει μέσα της. Από το αόριστο μουρμουρητό της, την τρομερή απλότητά της, ξεχύνονται οι μουσικές της ύπαρξης, μια γοητευτική συμφωνία με άπειρη ποικιλία. Μοιάζει να περιέχει μέσα της, να παριστάνει με τα μάτια της, με τις περπατησιές της, τους θυμούς της, τα χαμογελά της, τις διαθέσεις, τις αγωνίες και τις εκστάσεις των ψυχών που έζησαν που ζουν και θα ζήσουν. Στο παιδί της θάλασσας, το νησί, όλοι ξετρελαίνονται από την αίσθηση της απούσας γης, της έλλειψης ενός εκτεταμένου στερεώματος. Η στεριά με τους θορύβους της, τα πάθη της, τις ανέσεις της, τις γιορτές, μια γη πλούσια και θαυμάσια, γεμάτη υποσχέσεις, δίνει σχήμα και μορφή στο εφήμερο ανθρώπινο θερινό όνειρο. Όσοι είναι στη θάλασσα το στερέωμα του νησιού οραματίζονται και τη συνεύρεση προσδοκούν και επιδιώκουν.

«Η τροχαλία που μας ανεβάζει είναι φιλντισένια
Το φως παίζει με τους σπάγκους της
Λυσίκομος η θάλασσα πλέει στον αφρό της
Τα πετράδια που φορεί στα δάκτυλά της είναι πολύχρωμα
Και στάζουν ένα-ένα μες΄ στα κύματα
Που παίρνουν προς στιγμή τα χρώματα των πετραδιών που πέφτουν»
Ανδρέας Εμπειρίκος, Ενδοχώρα, «ο ψίθυρος του τηλεβόα»

।

Morcheeba "The Sea"

Το λιμάνι είναι η θελκτική διαμονή, η θαλπωρή για μια ψυχή κουρασμένη από τους αγώνες του υπαρξιακού άγχους. Το πλάτος τ΄ ουρανού, τα δύο γαλάζια που σμίγουν τους ορίζοντες, τα σύννεφα με την κινητή αρχιτεκτονική τους, οι εναλλασσόμενοι χρωματισμοί της θάλασσας, είναι ένα πρίσμα εξαιρετικά κατάλληλο που διαθλά κατάλληλα το φως, για να διασκεδάζουν τα μάτια χωρίς ποτέ να βαριούνται. Ο αέναος κυματισμός μεταδίδει αρμονικούς κλυδωνισμούς, βοηθά την ψυχή να διατηρεί την αίσθηση ενός μουσικά επαναλαμβανόμενου ρυθμού, μιας απέραντης αρμονικής ομορφιάς. Και όμως πάνω απ΄ όλα, είναι ένα είδος μυστηριώδους και αριστοκρατικής απόλαυσης γι΄ αυτόν που δεν έχει πια ούτε περιέργεια ούτε φιλοδοξία, να αγναντεύει ξαπλωμένος στη βεράντα ή ακουμπισμένος με τους αγκώνες στον «μόλο» της φαντασίας, όλες αυτές τις κινήσεις εκείνων που φεύγουν κι εκείνων που επιστρέφουν, εκείνων που έχουν ακόμα τη δύναμη να έχουν την επιθυμία να ταξιδεύουν, ν΄ αναζητούν, να προσδοκούν

Είτε κοιμάσαι ακόμα στα σεντόνια του πρωινού,
Βαριά σκοτεινή συναχωμένη, είτε περπατάς καμαρωτή
Μέσα στα κεντημένα με φίνο χρυσάφι πέπλα της νύχτας,
Σ΄ αγαπώ , ω αισχρή , πρωτεύουσα !
Σάρλ Μπωντλαίρ, Η Μελαγχολία του Παρισιού, «Επίλογος».

Για όσους μείνουν πίσω στο λιμάνι, ο περίπατος γίνεται αγώνας επιβίωσης στην εγκαταλειμμένη από τους ανθρώπους της πρωτεύουσα, ο βίος γίνεται αγωνία αναμονής και νοσταλγία της αναζήτησης, μια συγκλονιστική ευκαιρία ενδοσκόπησης και προσδοκίας του επόμενου ταξιδιού, του δικού μου φθινοπωρινού ταξιδιού, στη θάλασσα και στο παιδί της, το νησί.

Στο αισιόδοξο ξεκίνημα είμαστε

2007-07-11T00:29:00.000+03:00

«Έχουμε πολλά να σκεφτούμε, να αποφασίσουμε και να πραγματοποιήσουμε, ο κόσμος μας δεν αλλάζει με μια αποστολή διαμαρτυρίας, με μια αυθόρμητη πετυχημένη συγκέντρωση. Ο κόσμος αλλάζει πρώτα από τους εαυτούς μας, από τις επιλογές μας και τις πιέσεις μας. Τα μικρά είναι η προτεραιότητα, που θα δημιουργήσουν το «όλον» και θα κτίσουν το νέο, οι «άλλοι» θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά το ρεύμα. Ίσως είναι χρησιμότερο αυτά τα μικρά, τα ατομικά, τα τοπικά ν΄ αρχίσουμε να συζητάμε, να αποφασίζουμε και να πραγματοποιούμε.

Ακόμη στο αισιόδοξο ξεκίνημα είμαστε.»

Με τον τρόπο αυτό τελείωνε το προηγούμενο άρθρο του απολογισμού της πρώτης μας αντίδρασης.

Εγώ ή εμείς

Αντί για το «εγώ» θα προτιμήσω να μιλήσει η εμπειρία του να συζείς με το Μάρκο. Απ΄ αυτόν έχω μάθει μια επταετία τώρα , ότι δεν έμαθα στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, από τα βιβλία και τους «δασκάλους» μου. Με βοήθησε και με παρακίνησε να βλέπω τη ζωή και το περιβάλλον μου, με άλλο πιο ευαίσθητο και διεισδυτικό βλέμμα. Σε παλιότερο άρθρο του, περιγράφει περιληπτικά τις απόψεις του για τη ζωή, τους ανθρώπους, το μέρος που ζει, τα σχέδια και τα όνειρά του.

Ο Μάρκος μπορεί να δει τη ζωή πρωτόγονα και αυθεντικά, χωρίς να σκέφτεται τη δόση του στεγαστικού και της κάρτας, το νέο μοντέλο κινητού που μόλις κυκλοφόρησε, το ωραίο πουκάμισο της βιτρίνας. Ο Μάρκος δεν έχει αυτοκίνητο και δεν ξοδεύει την μισή του ζωή να παρκάρει, δεν έχει συνεταίρο την τράπεζα, δεν δουλεύει 12 ώρες, δεν πάει διακοπές, δεν έχει προϊστάμενο στο κεφάλι του να τον πιέζει. Ήρθε σ΄ αυτή τη ζωή με συγκεκριμένη αποστολή, να ρουφήξει αυτό που του προσφέρθηκε χωρίς να ρωτάει πώς και γιατί, απολαμβάνοντας αυτό που του συμβαίνει.

Η εμπειρία «Μάρκος» μ΄ έμαθε ότι μόνο το «εγώ» δεν επιτυγχάνει και πολλά, το «εμείς» είναι ο καταλύτης να δημιουργήσεις, να παρέμβεις, να ενεργήσεις, να χαρείς. Το «εμείς» απωθεί τους τέσσερις τοίχους του κλουβιού που λέγεται σπίτι, το γυάλινο κόσμο της τηλεόρασης, το γκέτο της προσωπικής ζωής. Το εμείς μας οδηγεί στην κοινωνία εμπειριών, στην επικούρεια συμβίωση των πολιτών.

«ἔνθα δε καινῶν γενομένων τῶν πραγμάτων ούκέτι συνέφερε τά αύτά δίκαια κείμενα, ενταῦθα δή τότε μέν ἦν δίκαια ὅτε συνέφερεν είς την προς αλλήλους κοινωνίαν τῶν συμπολιτευομένων, ὕστρον δ΄ούκ ἦν ἔτι δίκαια ὅτε μη συνέφερεν»

«όπου με τη μεταβολή των συνθηκών, οι διατάξεις έπαψαν να είναι σύμφορες, ήταν δίκαιες όταν εξυπηρετούσαν τη συμβίωση των πολιτών, έπαψαν να είναι δίκαιες όταν δεν την εξυπηρετούσαν»

Επίκουρος, Κύριαι δόξαι, «XXXVIII»

Το σπίτι

Το σπίτι που μας φιλοξενεί ο Μάρκος είναι στο κέντρο της Αθήνας, είμαστε προνομιούχοι γιατί έχουμε μεγάλο μπαλκόνι, αλλά το καραμανλικό και χουντικό πολεοδομικό χάος, μας κληροδότησαν την πανέμορφη θέα των απέναντι πολυκατοικιών και τις προδιαγραφές ώστε το εσωτερικό περιβάλλον να είναι καμίνι το καλοκαίρι και ιγκλού το χειμώνα. Με πολλή προσπάθεια, φροντίδα και κάποια οικονομική επιβάρυνση το μπαλκόνι πρασίνισε, η «προνομιούχος» θέα κρύφτηκε και το άμεσο περιβάλλον έγινε ανθρώπινο, ενώ παράλληλα ζώντας με τα φυτά, ζούμε τις εποχές του χρόνου, μας επισκέπτονται πουλιά και τα κουνούπια εξαφανίστηκαν (χάρη στην έξυπνη επιλογή των φυτών).

Οι μάντρες που χωρίζουν τους ανθρώπους...

Όταν οι γείτονες αντιλήφθηκαν την «φοβερή ανακάλυψη» ακολούθησαν το παράδειγμα, η θέα και κυρίως το μικροκλίμα άλλαξε. Όλοι οι συγκάτοικοι συμφωνήσαμε και κάναμε το ίδιο και στην κοινόχρηστη ταράτσα. Το κέρδος δεν ήταν μόνο για το μάτι λόγω της αίσθησης του πράσινου αλλά και για την τσέπη. Το εσωτερικό του σπιτιού απέκτησε χειμώνα καλοκαίρι ήπιες σχετικά θερμοκρασίες και η χρήση της θέρμανσης και του κλιματισμού μειώθηκαν σημαντικά. Όταν όλοι διαπιστώσαμε πόσα πολλά κερδίσαμε με λίγη γνώση και χρήμα, μας άνοιξε η όρεξη και κάποιοι πρωτοπόροι προσπαθούν να πραγματοποιήσουν την ιδέα του «σύμμαχου και συμπολεμιστή» yan, να ενοποιήσουν τους ακάλυπτους χώρους του οικοδομικού τετραγώνου σε έναν ενιαίο και προστατευμένο χώρο. Τα προβλήματα πολλά κυρίως συνεννόησης, καχυποψίας και προστασίας της ιδιοκτησίας. Είμαστε όμως σε καλό δρόμο ώστε να πέσουν οι μάντρες που χωρίζουν τους συγκάτοικους του οικοδομικού τετραγώνου και ο άχρηστος ακάλυπτος να γίνει ένα μικρό παρκάκι, μια μικρή γειτονιά.

το πανηγύρι των οχημάτων

Η γειτονιά

Δεν μ΄ αρέσει που ζω σε αυτό το διαρκές πανηγύρι των οχημάτων, στον συνεχή ανταγωνισμό ποιός θα λερώσει περισσότερο, ποιός θα καταστρέψει τα λίγα ωραία που έχουν απομείνει. Το πεζοδρόμιο, ο πεζόδρομος, η διάβαση πεζών έχουν χάσει προ πολλού το συνθετικό «πεζο» και έχουν ενσωματωθεί στο «δρόμο». Τα σκουπίδια είναι παντού και όχι μόνο στους πάντα γεμάτους και λιγοστούς μεταφερόμενους κάδους. Ο Δήμος Αθηναίων φροντίζει να υποβαθμίζει ακόμη περισσότερο την περιοχή μου (τα όρια της φροντίδας του τερματίζουν στην Ιπποκράτους), γιατί δεν μαζεύει τα σκουπίδια, δεν καθαρίζει τους δρόμους, δεν φροντίζει τα ελάχιστα παρτέρια , τις λακκούβες παγίδες των πεζο-δρομίων. Εδώ και χρόνια το έτοιμο σχέδιο αναβάθμισης της περιοχής με πεζοδρομήσεις και βελτιώσεις χώρων παραμένει στο συρτάρι και η ανάπλαση και διατήρηση της γειτονικής πλατείας είχε τόση διάρκεια όση είχαν οι Ολυμπιακοί αγώνες. Οι γείτονές μου συμμετέχουν στο ρυπαρό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας τα άκτιστα οικόπεδα για σκουπιδοτενεκέδες, βγάζοντας το άχρηστο βιός νωρίς το πρωί, αφήνοντας τα σκυλιά να σημαδεύουν τα παρτέρια που ευτυχώς άλλοι φροντίζουν και τα συντηρούν.

η πρωτοβουλία της "μαγιάς των πολιτών¨της γειτονιάς μου

Παρά τη ζοφερή κατάσταση της γειτονιάς μου αισιοδοξώ• Υπάρχει μια «μαγιά» πολιτών που διαμαρτύρεται στο Δήμο να μαζέψει τα σκουπίδια, να φροντίσει τα άρρωστα και διψασμένα δέντρα του Στρέφη. Αυτενεργώντας έκανε επέμβαση στο Στρέφη και στο Πεδίο του Άρεως, φροντίζει τα παρτέρια και τους πεζόδρομους, φυτεύοντας, ποτίζοντας, κλαδεύοντας λιπαίνοντας χωρίς να περιμένει την ανά τριετία επίσκεψη της υπηρεσίας πρασίνου. Πέρυσι απαίτησαν και πήραν δωρεάν δέντρα και θάμνους από το φυτώριο του Δήμου και ανανέωσαν ότι είχε καεί από τον παγετό. Αυτή η μαγιά πολιτών με κάνει να αισιοδοξώ, ότι τώρα θα πάψουν να είναι οι γραφικοί και όλοι οι γείτονες θα κάνουμε μια κοινή προσπάθεια να βελτιώσουμε αυτό που καθημερινά ως τώρα αγνοούσαμε και καταστρέφαμε.

Μήπως τις πράξεις αυτής της «μαγιάς» των πολιτών της γειτονιάς μου πρέπει να μιμηθούμε εγώ και οι γειτονές μου;

Η πόλη

Μου αρέσει η Αθήνα, ο καταγάλανος ουρανός, το ήπιο κλίμα, η ζωντάνια του χάους της. Λυπάμαι για τις χαμένες ευκαιρίες των «πακέτων συνοχής» που προϋπολογισμένα κατέληξαν στον πλουτισμό των παραδοσιακών συνεταίρων μας εργολάβων των δρόμων και των συνειδήσεων, τα καμένα και αναδασωμένα με βίλες και μαιζονέτες «περιαστικά» βουνά, τις καγκελόφρακτες παραλίες, τα παρατημένα πάρκα και πλατείες, τους καγκελάριους δημάρχους που γέμισαν με το όνομα τους κακόγουστες προτομές. Τους «τυφλούς και κωφούς» που έσπειραν γυάλινα ενεργοβόρα κτίρια και εμπορικά κέντρα μεταφέροντας το πολεοδομικό και συγκοινωνιακό χάος σε όλη την πόλη. Βαρέθηκα τους τοπικούς άρχοντες που βλέπουν τη δημαρχία προθάλαμο για τη βουλευτική έδρα και οι υποσχέσεις τους διαρκούν έως τη μέρα της εκλογής τους.

Για όλα αυτά και πάλι εμείς οι πολίτες έχουμε το φταίξιμο που δεν πιέζουμε, δεν απαιτούμε το παλιό εργοστάσιο ή το ερειπωμένο νεοκλασικό να γίνουν πραγματικό πνευματικό κέντρο με εκδηλώσεις και δραστηριότητες που απευθύνονται στους δημότες και όχι χώροι προεκλογικών συγκεντρώσεων, οι κλειστοί πανάκριβοι ολυμπιακοί χώροι που τους χρυσοπληρώσαμε όλοι, αλλά προορίζονται με διαφανείς δημοπρασίες για τους λίγους αδιαφανείς πρωταθλητές τους κέρδους , την αισθητική που γεμίζει τσιμέντο και πλάκες, το ήδη παρατημένο πάρκο και πλατεία αντί για χώμα και πράσινο.

Μήπως από αυτά τα ερείπια, τους κλειστούς ολυμπιακούς χώρους, τα παρατημένα πάρκα και πλατείες πρέπει ν΄ αρχίσουμε; Τούς τοπικούς "άρχοντες" να πιέσουμε να ασχοληθούν με τα καθήκοντα για τα οποία τους εκλέξαμε;

Η Χώρα

Αγαπώ τη χώρα μου, για τη σπάνια ομορφιά και εναλλαγή του τοπίου της, τους ανθρώπους της, το συναρπαστικό παρελθόν της και κυρίως το παρόν της. Στη χώρα μου τις τελευταίες δεκαετίες καταστρέψαμε όσα με κόπο δημιούργησαν και διαφύλαξαν οι προηγούμενες γενιές. Στη χώρα μου οι επαγγελματίες της εξουσίας πολιτικοί δεν έχουν όραμα, έχουν όμως σκοπό• να την κάνουν ένα τεράστιο ξενοδοχείο – συνεδριακό κέντρο, διάσπαρτη με τις εξοχικές κατοικίες των εισβολέων συνταξιούχων του πλούσιου βορρά, είναι οι μεσίτες και οι ηθικοί αυτουργοί της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος. Ας μην επαναλαμβάνομαι για τους πολιτικούς και την πολιτική, ήδη σε προηγούμενα άρθρα έχει εκφρασθεί η δική μου και άλλες απόψεις. Στη χώρα μου οι ειδικοί είναι πολλοί και α-διάφοροι και οι απόψεις τους περισσότερες. Οι αρμόδιοι, η γραφειοκρατία, το βόλεμα, η πανταχού παρούσα «ιδεολογία του δημοσίου», στραγγαλίζει την πρωτοβουλία και την ενεργητικότητα του πολίτη. Στη χώρα μου η νομοθεσία είναι επιτηδευμένα αυστηρή για να μην εφαρμόζεται, είναι όμως κομμάτι ενός παγκοσμιοποιημένου και ομογενοποιημένου συστήματος ιδεών και πρακτικών που για να αλλάξουν ο «πόλεμος είναι παγκόσμιος».

Για το παρόν και το μέλλον της χώρας μου αισιοδοξώ, οι πολίτες βαρέθηκαν να ξύνουν το πάτο του βαρελιού και κάτι νέο γεννιέται που αμφισβητεί τις αξίες και τις πρακτικές που μας οδήγησαν στην τωρινή κρίση, διαμορφώνοντας νέους τρόπους επικοινωνίας, ενημέρωσης, δημιουργίας. Υιοθετούν τη δυναμική του γραπτού λόγου στην ενημέρωση και στην έκφραση αντί της ακοής και της εικόνας. Είναι ευαίσθητοι και έτοιμοι όχι μόνο να κινητοποιηθούν αυθόρμητα για την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά να κάνουν όλες εκείνες τις συμμετοχικές ή ατομικές ενέργειες για το σκοπό αυτό.

Μήπως πρέπει να συμμετάσχουμε στις ήδη υπάρχουσες «οργανωμένες» κινήσεις, να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση και τους μηχανισμούς τους και από μέσα, με τη ζωντάνια , τη δημιουργικότητα, τη φαντασία μας να τις ζωντανέψουμε. Na αφήσουμε ήσυχη τη φύση να αναδημιουργηθεί χωρίς αναδασώσεις με βίλες και μαιζονέτες. Χωρίς όμως να απαρνηθούμε και υποθηκεύσουμε την ατομικότητά μας την κατάκτηση της αυτό-οργάνωσής μας.

Ο πλανήτης

Στον πλανήτη μου διεξάγεται ένας κρυφός «παγκόσμιος πόλεμος», τα προβλήματα της χώρας μου είναι και παγκόσμια προβλήματα. Καθημερινά βομβαρδίζομαι με νέες οικολογικές απειλές, νέες φυσικές καταστροφές. Με σοβαρά προβλήματα στη χρήση, διαχείριση και σπατάλη πόρων, με αυτοκρατορίες που δεν συμμορφώνονται στο διεθνές δίκαιο.

Μήπως πρέπει να ενημερωθώ να ενδιαφερθώ για τον «παγκόσμιο πόλεμο» και με τη μικρή μου δύναμη, από αυτή την άκρη της γης που ζω, να συμμετάσχω ενεργά στα κινήματα που διαμορφώνουν αυτό το «αντί» στην καταστροφή.

Αντί για επίλογο παραθέτω αυτούσιο ένα απο τα σχόλια σε προηγούμενο άρθρο.

«… μια γιαγια που βλεπει τη γη να βουλιαζει , κατω απο την αυθαιρεσια και την κερδοσκοπια , χαιρετισματα . Οσο, κραταω θα ουρλιαξω και εγω σαν μοναχικη λυκαινα χωρις κοπαδι , ακουω το κλαμα σου , και φρειζω με τις υποκρισιες των βουλευτων που σου απαντησαν και απο τα δυο κοματα. Σιγα που θα κανουν κτηματολογιο, οταν τα " χρησιμοποιουσαν ' τα λεφτα που εδωσε η ΕΟΚ για το κτηματολογιο , κανεις δεν κουνηθηκε . Ξαφνικα τα αυθαιρετα θα κατεδαφιζονται , τελειο . Που ηταν τοσα χρονια ?
Δεν θελω να ακουσω αλλα λογια και ψευτικες υποσχεσεις , θελω να δω πραξη, Τι θα κανουμε . Απο λογια φρακαραμε . Ειναι καλο που στο τελος της ζωης μου εμαθα γιατι θα πεθαινα . Δεν ειναι ουτε τα παιδια μου ουτε η πατριδα μου . Ειναι η γη μου .»

Νενω

Αυτό ψιθυρίζω και εγώ «Δεν είναι ούτε τα παιδιά μου, ούτε η πατρίδα μου । Είναι η γη μου»।

Υ.Γ 1 Εάν κάποιος απο τους ενεργούς πολίτες, χρειάζεται τηλέφωνα ή email δημοτικών και κρατικών υπηρεσιών και οργανώσεων ή ονόματα "υπευθύνων" είμαστε έτοιμοι να λύσουμε το προβλημά του με επικοινωνία στο email manosnik@gmail.com

Υ.Γ. 2 Επαγρυπνούμε έως ότου όλες οι προτάσεις που αναδείξαμε στις 28/6 γίνουν πραγματικότητατα.

Στο αισιόδοξο ξεκίνημα είμαστε..

Περιβάλλον Διαμαρτυρία Αποτίμηση Προτάσεις

2007-07-06T20:44:00.000+03:00

Το άρθρο διαμορφώνεται και εμπλουτίζεται με προσθήκες στο τέλος.

τελευταία προσθήκη 10/7 00:45

Σ. Βασιλείου Tέλος εποχής, ακρυλικό, άμμος και κολάζ σε μουσαμά.

Η αποτίμηση

Η κίνηση μας είχε διπλό στόχο. Πρωταρχικά στόχευε στην αφύπνιση της συνείδησης των πολιτών και κατά δεύτερο λόγο, με το θόρυβο που προκλήθηκε και θα προκληθεί από τις επόμενες μαζικές ενέργειες, οι "επαγγελματίες της εξουσίας" να πάρουν ένα διαφορετικό και ασυνήθιστο μήνυμα που θα δυσκολευτούν να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν. Ισοπεδώσαμε συνειδητά κάπως τα πράγματα ενοχοποιώντας και τα κόμματα που δε νέμονται την εξουσία, αλλά δυστυχώς αυτό είναι το «κοινό αίσθημα».

Μέσα σε μια εβδομάδα πετύχαμε πολλά και ορατά: υπουργικά και κομματικά γραφεία «καθάριζαν» επί ώρες χθες και σήμερα τις ηλεκτρονικές θυρίδες τους από τα «σκουπίδια» των εισβολέων (σίγουρα έχουν πάρει το μήνυμα), ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε. ασχολήθηκαν με το πρωτοφανές φαινόμενο της «αυθόρμητης οργάνωσης» και πήραν μια σειρά από «παράλληλες» πρωτοβουλίες για να προλάβουν το τραίνο, «μη κυβερνητικές οργανώσεις» αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν το δρόμο που ανοίξαμε.

Αναρωτηθείτε ποιος τα προκάλεσε αυτά και θα βρείτε, χαμογελώντας, τις απαντήσεις.

Θυμηθείτε μόνο ότι αυτό που εμείς όλοι αρχίσαμε, «οι συνήθεις διαμορφωτές συνειδήσεων» το ακολούθησαν. Τώρα πλέον τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους και είναι στο χέρι μας χρησιμοποιώντας, τα προσωπικά μας κριτήρια ή να τους αφήσουμε να μας οδηγήσουν ή και πάλι όταν κρίνουμε σκόπιμο να τους καθοδηγήσουμε.

Είναι ανώφελο να μετρήσουμε την επιτυχία μας με τη χρήση στατιστικών δεδομένων, είναι ωφέλιμο όμως να ξέρουμε ότι συμμετείχαν Έλληνες πολίτες απ΄ όλη την οικουμένη. Πολίτες ενημερωμένοι και υπεύθυνοι, "από καλή γενιά". Τις επόμενες ημέρες θα κάνουμε μια λεπτομερέστερη αναφορά και θα δημοσιεύσουμε επιστολές από τα πιο περίεργα και απόμερα μέρη ως ένδειξη ευγνωμοσύνης γι΄ αυτούς τους ανθρώπους που αγαπάνε και θυμούνται τον τόπο τους.

Σε όλους όσους συμμετείχαν αφιερώνουμε τους παρακάτω στίχους:

Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ΄ τα χέρια
Κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν
Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης το γνωρίζουμε
Κι΄ αν αυτό που μας πονάει κακό το ΄χουμε νιώσει
Εμείς τη λέμε τη ζωή πηγαίνουμε μπροστά
Και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε

Είμαστε από καλή γενιά.

Ο. Ελύτης, Ήλιος ο πρώτος

Τι γίνεται από εδώ και πέρα

Οι διαπιστώσεις

Θα μιλήσω σε προσωπικό επίπεδο γιατί εκφράζω τον εαυτό μου. Κάτι κοινό ίσως διαμορφωθεί τις προσεχείς ημέρες.

Για αρχή, τροφή για σκέψη και συζήτηση που στην κυριακάτικη συγκέντρωση μπορεί να πάρει άλλες διαστάσεις. Διαθέτουμε τρία μέσα: κρίση και μνήμη, δράση, ψήφο.
Η κρίση και η μνήμη μου με οδηγούν να δραστηριοποιηθώ ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου, σε μια κοινή συλλογική δραστηριότητα, δεν "έχει πλάκα να είσαι μόνος" είπε ένας φίλος, ώστε να έχω άμεση και έγκυρη ενημέρωση αλλά και δράση - παρέμβαση στα περιβαλλοντολογικά. Ομολογώ ότι έχω κάνει την επιλογή μου, προτίμησα μία από τις μεγάλες οργανώσεις με διεθνές δίκτυο, σημαντική γνώση και εμπειρία. Τα αιτήματα πάνω κάτω ίδια είναι, αυτό που μετράει είναι ο εξαναγκασμός σε ιεράρχηση στόχων και χρονοδιαγράμματα. Η πρόσφατη καταστροφή θεωρώ ήταν το ερέθισμα για το ξύπνημα ενός ευρύτερου κινήματος που αφορά κάθε πτυχή του προβλήματος για προστασία του φυσικού αλλά και της αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος.

Η ένταξη σε μια ομάδα ή οργάνωση, δε σημαίνει ότι αποποιούμαι την ατομική δονκιχωτική δράση, που ήδη έφερε αποτελέσματα αλλά αυτό είναι συνυφασμένο με το παρακάτω…
Η δύναμη του πολίτη στην κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι η ψήφος, ο νικητής στις προσεχείς εκλογές θα κριθεί με βάση τις δημοσκοπήσεις ίσως για 150-200 χιλιάδες ψήφους. Σκεφτείτε τη δύναμη αυτών των μερικών χιλιάδων ανθρώπων που μπορεί να είμαστε εμείς, αρκεί να γνωστοποιήσουμε πόσοι είμαστε επακριβώς και ποια αιτήματα έχουμε. Αναλογιστείτε ότι η πολιτική των κομμάτων επηρεάζεται και διαμορφώνεται από τις δημοσκοπήσεις.

Σ. Βασιλείου H οικογένεια στην ταράτσα, ακρυλικό σε μουσαμά

Η πρόταση

Απαιτείται ένας αξιόπιστος ανέξοδος τρόπος αδιάβλητης καταμέτρησης, προσωπικά δεν έχω πεισθεί για τις δημοσκοπήσεις. Ας τον προσφέρουμε: ανοίγεται κοινός λογαριασμός με δικαιούχους μία ή περισσότερες περιβαλλοντικές οργανώσεις και λήξη το τέλος Σεπτεμβρίου. Ο κάθε πολίτης καταθέτει μόνο 1 € στον λογαριασμό. Εάν τα χρήματα δεν τα πάρουν οι δικαιούχοι πηγαίνουν στον αντικαρκινικό αγώνα. Μαζεύονται όλες οι αποδείξεις καταθέσεων και με μια σεμνή τελετή (μάλλον φορτηγό θα χρειαστεί) παραδίδονται στο ΥΠΕΧΩΔΕ παρουσία των καναλιών για να κάνουνε και κάτι εποικοδομητικό.

Οπωσδήποτε αυτή η πρόταση για να υλοποιηθεί χρειάζεται ειδικές γνώσεις, και προβολή. Τα δικά μας μέσα δεν είναι αρκετά. Βάζουμε την ιδέα και ζητάμε τη συνεργασία κάθε ενδιαφερόμενου.

Τι κερδίζουμε

Την πλέον αξιόπιστη και ανέξοδη καταμέτρηση – δημοσκόπηση, το δυνατότερο πολιτικό όπλο, την αναγκαστική κινητοποίηση και συνεργασία των «μη κυβερνητικών οργανώσεων». Σε περίπτωση που η προσφορά συνεργασίας απορριφθεί τα χρήματα θα έχουν καλό σκοπό τον αντικαρκινικό αγώνα και είναι μια συμβολική επένδυση για το μέλλον μας…

Η διαπίστωση μου είναι ότι οι πολιτικοί, τα μέσα Μ.Μ.Ε. , οι οργανώσεις που ασχολούνται με το περιβάλλον έχουν έλλειψη χιούμορ και φαντασίας αφού το διαθέτουμε ας το προσφέρουμε απλόχερα…Θα έχουμε συνέχεια...

Η δική μας Βουλή (email, σχόλια, δημοσιεύματα)

Σύνθεση των απόψεων και απαντήσεις σε ερωτήματα

Προσθήκη 7/7 20:20

Η άτυπη δημοσκόπηση δεν έχει την έννοια του εράνου, χρήματα υπάρχουν και μπορούν να συνεισφέρουν οι μεγάλες επιχειρήσεις, αυτές που έχουν άμεσο συμφέρον (καζίνο) και οι υπόλοιπες που θέλουν να βελτιώσουν το προφίλ τους. Άλλωστε σε λίγο θα γίνουν άπειρες καμπάνιες του στυλ «SAVE Πάρνηθα Cola Lola – Gamaphone)» και όλα τα κανάλια που σέβονται το εαυτό τους και την κοινωνική αποστολή τους θα κάνουν από ένα τηλε-μαραθώνιο. Η ιδέα δεν αφορά μόνο την Αθήνα αλλά όλη την Ελλάδα και απευθύνεται σε όλους όσους έχουν ευαισθησία για το φυσικό και αστικό περιβάλλον. Το SMS δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί γιατί δεν είναι αξιόπιστο (πολλές συμμετοχές). Το κόστος είναι ασήμαντο 1 € κατάθεση και 40 λεπτά για το γραμματόσημο σύνολο 1.40. Προμήθεια κατάθεσης δεν μπορεί να ζητήσει η τράπεζα γιατί ο σκοπός είναι «κοινωφελής».

αντί Προσθήκης 8/7 13:35

Συμφωνώ και επαυξάνω με τον "καιρό" της Ελευθεροτυπίας. Χωρίς την άδεια του, ελπίζω να με συγχωρέσει, αναδημοσιεύω ένα απόσπασμα που κατά την ταπεινή μου γνώμη τα λέει όλα:

[...]

"Εκραγήκαν, μαζί με τα κουκουνάρια, από την αδιαφορία και τον σταρχιδισμό των ίδιων των κατοίκων αυτής της χώρας. Μπάφιασαν από τη στείρα γκρίνια, από τη διαρκή θεωρία και την παντογνωσία του μέσου Ελληνα ξερόλα. Δεν θέλουν πια να ζουν μέσα στη λίγδα της αρπαχτής, της αραχτής, της φραπεμαγκιάς και του λαδώματος. Δεν θέλουν πια να κουρελιάζεται καθημερινά η αξιοπρέπειά τους και η ικανότητά τους απ' τους φίλους και τα γαϊδούρια, από την εξουσία του συμπλεγματικού που την αντλεί κανείς μόνο και μόνο γιατί κρατάει μια σφραγίδα, ένα τιμόνι, μια καρέκλα, το πιο συχνά κερδισμένη με ρουσφέτι, ένα γραφείο προέδρου ή συμβούλου, διορισμένου ή ψηφισμένου, την ίδια νοοτροπία έχουν. Από έναν εσμό μιας βίαιης, πρωτόγονης, απολίτιστης συμπεριφοράς, που βασιλεύει σε όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Από κάτω μέχρι επάνω. Αυτό το ψάρι βρομάει από παντού."

[...]

"Ζητάνε, όμως, οι πολίτες διέξοδο και δράση. Ζητάνε πολιτισμό και υπευθυνότητα. Ζητάνε να σβήσει το έκτρωμα. Και ζητάνε να συμμετάσχουν σ' αυτό. Δεν ξέρουνε πώς. Κι όμως, υπάρχει το πώς. Να γίνουνε κράτος οι ίδιοι. Κανονικό. Συμμετοχικό. Κράτος έγνοιας και προσφοράς."

[...]

"Αυτοοργανωθείτε. Συναντηθείτε. Ενωθείτε γύρω από ένα μικρό σκοπό. Για ένα πάρκο. Ενα νεοκλασικό. Ενα ιατρείο. Ενα δασικό συγκρότημα. Ενα ποτάμι, ένα ρέμα. Τη γειτονιά σας. Τις βροχές ή τα χιόνια. Το πότισμα και το κλάδεμα και το φύτεμα της περιοχής σας. Και άλλων περιοχών, μαζί με άλλους.

Δε χρειάζεται χρόνος πολύς. Διάθεση χρειάζεται. Επιθυμία χρειάζεται. Ομόνοια χρειάζεται γύρω απ' τον κάθε μικρό σκοπό. Ο φιλόδοξος, που θα θέλει να γίνει ανάμεσά σας πρόεδρος, δεν θα λείψει. Ούτε ο ξερόλας, ο χολερικός, ο ενθουσιώδης εξουσιαστής. Ολοι έχουμε το βλάψιμό μας. Σημασία έχει ο σκοπός. Και η θυσία του «εγώ» μπροστά στο «εμείς». Χωρίς να γίνουμε αγέλη."

[...]

Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 08/07/2007

Αξίζει να διαβάσετε το άρθρο εδώ

αντί Προσθήκης 8/7 15:10

Τα λόγια είναι περιττά! η ευαισθησία και η "ελάχιστη αστραπή που σπαθίζει το νύχτωμα του κόσμου" έτσι όπως τα βλέπει το "βλέμμα"...

[...]

"Η πυρκαγιά οδηγεί σε μια αναλαμπή συνείδησης. Αναλογίζεσαι τι έχεις να χάσεις. Η πυρκαγιά ξέσπασε πρωτίστως επί του συμβολικού αποθέματος· το δάσος μπορεί και ν’ αναγεννηθεί. Αλλά εν τω μεταξύ έχει πληγεί καίρια το κύρος της εξουσίας, η τάξη των διαχειριστών της, η τάξη του κόσμου: «αυτοί» δεν μπορούν και δεν νοιάζονται· έχει διαρραγεί η τάξη. Ο,τι χειρότερο. Το τέτοιο πλήγμα οδηγεί τα μέλη του πλήθους στην αγωνία, στον γενικευμένο, διαρκή, διάχυτο φόβο, που διαποτίζει κάθε άνθρωπο ατομικά. Το πλήθος αισθάνεται ανοίκεια, ό,τι ο Φρόιντ περιέγραφε ως Unheimliche, και ό,τι ο Χάιντεγκερ περιέγραφε ως αγωνία, αγωνία προκαλούμενη από την έκθεσή μας στον κόσμο, από την αβεβαιότητα της σχέσης μας με τον κόσμο.
Το αίσθημα μετά την Πάρνηθα δεν είναι απλώς θλίψη, οργή, ντροπή· είναι αγωνία. Αγωνία απ’ την απώλεια ενός δημόσιου αποθέματος, ενός συμβολικού υπολείμματος κοινότητας, ενός πολύτιμου λείψανου."

[...]

Eνα Βλεμμα Ανοίκεια - Unheimliche
Tου Nικου Γ. Ξυδακη

KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8/7

Ολο το άρθρο εδώ

Προσθήκη 8/7 17:15

oι ρήτορες !

Ο Λ. Φον Κλαούζεβιτς είχε πεί: "o πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα", οι δίχρωμοι πολιτικοί μας, που μονοπωλούν την εξουσία (ή μήπως οι οικογένειες), κάνουνε τα αδύνατα, δυνατά! να μας πείσουν ότι η πολιτική είναι συνέχεια του πολέμου με όλα τα μέσα. Πίκρα, όχι μόνο για την υποβάθμιση της πολιτικής, αλλά για την απομάκρυνση των πολιτικών της εξουσίας απο τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τον πολίτη, για τον "γυάλινο" απομακρυσμένο απο την καθημερινή πραγματικότητα κόσμο των "ομολόγ(ι)ων" τους.

Καλύτερα να βλέπω τον κόσμο με το "βλέμμα" του Νίκου Ξυδάκη και να συζητώ με τη μιλιά του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη, παρά να παρακολουθώ ρητορικές λασπομαχίες απο ξύλινα (μυαλά;) έδρανα. Μου ΄ρχεται στη μνήμη το τραγούδι του Δ. Σαββόπουλου, συγχωρέστε με δεν θυμάμαι τον τίτλο (ίσως "σαν βγώ απ΄αυτή τη φυλακή"), αυτό που έλεγε για "ρήτορες και λωποδύτες, ζητιάνους, εταίρες και προφήτες". Θα τα πούμε το βράδυ στο Σύνταγμα, ίσως αντί να φωνάζουμε είναι καλύτερα να συζητήσουμε...

Προσθήκη 10/7 00:45

«νῦν δ᾽ ἅμα τ᾽ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ᾽ ὄπισθεν ὑπέστη,
ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους (520)
κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ»

"τώρα πλήθος σου δώσε και άλλα πολλά σου τάζει ακόμα,
και τους πιο καλούς ξαπόστειλε από τ΄ αργίτικο τ΄ ασκέρι
να σου προσπέσουν, και τους διάλεξαν οι πιο ακριβοί σου να ΄ναι "

Όμηρος, Ιλιάδα, β. 9, I

Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους μονο-"λόγους" των κατασκευαστών ειδήσεων. Δεν διέκρινα ίχνος απολογίας τουναντίον ήταν εμφανής η προσπάθεια να περάσει το μήνυμα της συνταύτισης των απόψεων τους με το κοινό αίσθημα των πολιτών. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του πρωθυπουργικού λόγου να απαντήσει στις διαμαρτυρίες, ήταν εμφανής η προσπάθεια του υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ να κάνει συγκεκριμένα και με χρονοδιάγραμμα τα μέτρα, να ικανοποιήσει, λεκτικά τουλάχιστον, τα αιτήματα.

Οι ασκοί των προτάσεων, λύσεων, μοντέλων, κραυγών, χρονοδιαγραμμάτων άνοιξαν σε μια σοφά σχεδιασμένη επικοινωνιακή αλληλουχία βομβαρδίζοντας τις συνειδήσεις των πρωτοποριακά διαμαρτυρομένων αφανών αλλά όχι άφωνων. Με βάση τα δεδομένα αυτά δόθηκε παραδοσιακή πολιτική χροιά, στην ερμηνεία μιας πρωτοποριακής διαμαρτυρίας. Η ιστορία απ΄ ότι φαίνεται επαναλαμβάνεται από την εποχή του Ομήρου, εάν ανατρέξουμε σε παλαιότερες δηλώσεις είναι εκπληκτική η ταύτιση τους με το διήμερο καταιγισμό που δεχθήκαμε. Το ζήτημα είναι ότι «και τους πιο καλούς να ξαποστείλουν» δεν πείθουν. Υπολογίζουν στη θερινή ραστώνη για να ξεφτίσει η κινητοποίηση. Δεν υπολογίζουν ότι έχει καεί «το σπίτι μας» και το «φτάνει πια» δεν είναι σύνθημα, είναι υπόσχεση πρωταρχικά στους εαυτούς μας, είναι αναγκαιότητα επιβίωσης. Η απώλεια της Πάρνηθας ήταν απώλεια πάνω απ΄ όλα του «συμβολικού προσωπικού μας αποθέματος», είναι το καθαρτήριο του εγώ μας, μια ευκαιρία για την αυτοκριτική μας και αλλαγή του τρόπου θέασης της κοινότητας.

Έχουμε πολλά να σκεφτούμε, να αποφασίσουμε και να πραγματοποιήσουμε, ο κόσμος μας δεν αλλάζει με μια αποστολή διαμαρτυρίας, με μια αυθόρμητη πετυχημένη συγκέντρωση. Ο κόσμος αλλάζει πρώτα από τους εαυτούς μας, από τις επιλογές μας και τις πιέσεις μας. Τα μικρά είναι η προτεραιότητα, που θα δημιουργήσουν το «όλον» και θα κτίσουν το νέο, οι «άλλοι» θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά το ρεύμα. Ίσως είναι χρησιμότερο αυτά τα μικρά, τα ατομικά, τα τοπικά ν΄ αρχίσουμε να συζητάμε, να αποφασίζουμε και να πραγματοποιούμε.

Ακόμη στο αισιόδοξο ξεκίνημα είμαστε.

Κυριακή 8 Ιουλίου απο τις 7 το απόγευμα.

2007-07-06T20:00:00.000+03:00

TO ΜΗΝΥΜΑ

"ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ. ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ. ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΠΡΑΓΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ. ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ!!!"

Ερωτήματα και απαντήσεις

Ποιος το διοργανώνει;

Κανείς ! γιατί πρέπει να μας διοργανώσουν κάποιοι, κάτι που αφορά όλους μας, ας πούμε λοιπόν ότι την ευθύνη αναλαμβάνουν «οι ρομπέν των δασών».

Δεν πρέπει να πάρουμε άδεια από κάποια υπηρεσία, θα κλείσουν δρόμοι ποιος θα μας προφυλάξει;

Ας πούμε ότι είναι μια βόλτα, στους δρόμους της Αθήνας την Κυριακή το απόγευμα είναι μαγεία. Να μας προφυλάξει ποιος από ποιους και γιατί.

Ποιος θα μας μιλήσει, πως θα ακουστεί, θα είναι ο Νταλάρας;

Δεν θα μας μιλήσει κανείς, θα μιλήσουμε μεταξύ μας, θα ανταλλάξουμε απόψεις θα γνωριστούμε. Πήρα ένα email από κάποιους μουσικούς και κάτι αυτοσχέδιες ορχήστρες και κάτι άλλους περιέργους μάγους με φωτιές . Δεν θα υπάρχουν μικρόφωνα και φυσικά δεν θα είναι ο Νταλάρας.

Και τι θα κάνουμε;

Άντε πάλι, οι μουσικοί θα αυτοσχεδιάζουν, εμείς θα χαζεύουμε, θα συζητάμε για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα και αποφάσεις, θα φωνάζουμε κάπου – κάπου μήπως ξυπνήσουν οι 300 έγκλειστοι, τέτοια πράγματα.

Λοιπόν θα πάμε και μάλιστα σκέφτομαι σαν ένδειξη διαμαρτυρίας να κάνω και μια τελετή, όπως κάνουν αυτοί οι επίσημοι, θα καταθέσω στον άγνωστο στρατιώτη, ένα κουτί σπίρτα με ένα μήνυμα επάνω ή ένα όνομα από αυτούς που θεωρώ υπεύθυνους για το χάλι, έτσι όπως κάνανε στην αρχαία Αθήνα με τον εξοστρακισμό. Πάρε μαζί σου και αυτές τις φωτογραφίες απο την Καθαρά Δευτέρα που είχαμε πάει στην Πάρνηθα να τις συγκρίνουμε με αυτές που τράβηξε ο Γιάννης χθές απο τα καμένα...

Αντί για συνθήματα...

Francis Picabia

"Ένα ποδοβολητό τελειώνει στην άκρη της ακοής. Μιά σουρωμένη καταιγίδα χιμάει μές στο νεανικό στήθος που σπαταλάει την ανεξήγητη φεγγοβολή του.
Η επιθυμία έχει μιά πολύ ψηλή κορμοστασιά και στις παλάμες της καίει η απουσία.
Η επιθυμία γεννάει το δρόμο της όπου θέλει να περπατήσει. Φεύγει...
Κι ένας λαός απο χέρια πρός εκείνη ανάβει θαυμασμού παρανάλωμα..."
Ο. Ελύτης, "Παράθυρα προς την πέμπτη εποχή"

Αντί για επίλογο...

"Eκείνο που πρέπει να γίνει πρώτα είναι να σχηματιστούν οι επιτροπές;

Τα γνωμοδοτικά συμβούλια, διαρκείς επιτροπές, ειδικές επιτροπές και υποεπιτροπές.

Ένας γραμματέας φτάνει για πολλές επιτροπές

Τι να φωνάξω;"

[...]

"Μια επιτροπή έχει διοριστεί

να εξετάσει την ύδρευση

για τα δημόσια έργα , πρωτίστως για την οικοδόμηση των οχυρωματικών.

Μια επιτροπή έχει διοριστεί

να διαπραγματευτεί με μια Βολσκιανή επιτροπή

την αιώνια ειρήνη, οι βιομήχανοι βελών και ακοντίων κι οι σιδηρουργοί

όρισαν μιά μικτή επιτροπή να διαμαρτυρηθεί για τη μείωση των παραγγελιών.

Ωστόσο οι φύλακες στα σύνορα παίζουνε ζάρια

και στους βάλτους κοάζουν τα βατράχια.

Πυγολαμπίδες λάμπουν πάνω στις ανήμπορες απανωτές αστραπές της νύχτας

του Ιουλίου

Τι να φωνάξω;"

[...]

"Απαιτούμεν μίαν επιτροπήν, μίαν αντιπροσωπευτικήν επιτροπήν, μίαν επιτροπήν ελέγχου."

Τ.Σ Έλιοτ

"Δυσκολίες πολιτευομένου"

Τι να φωνάζουν οι σκιές των "αφανών"; τα "μικρά πλάσματα"; μέσα στη σκόνη, μέσα στη νύχτα του Ιουλίου.

ετήσια αύξηση;

επίδομα;

"μίαν επιτροπήν";

Aς το ερμηνεύσουν οι ήρωες του στίχου του Δ. Σαββόπουλου "ρήτορες και λωποδύτες, ζητιάνοι, εταίρες και προφήτες", απο το "σαν βγώ απ΄αυτήν τη φυλακή", την "σύναξη των αφανών" όπως λέει σημειολογικά και η επιγραφή του μνημείου...

Υ.Γ. 1 Η ποσοτική καταγραφή της συγκέντρωσης ανήκει στους χωρο-θέτες και στους ταξη-θέτες, η περιγραφή με λεπτομέρειες και τα στιγμιότυπα ανήκει στα έντυπα και τα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε.

Υ.Γ. 2 Η πολιτική ερμηνεία ανήκει στους πολιτικούς, τα κόμματα, τις οργανώσεις.

Υ.Γ. 3 Η συγκέντρωση ανήκει σε όλους τους πολίτες, σε όλη την ελλάδα, σε όσους ενδιαφέρθηκαν για "το σπίτι τους", και όχι σε αυτούς που ασχολούνται με καπελλώματα και "καθοδηγήσεις" εκ των υστέρων.

Απαντήσεις

2007-07-06T12:26:00.000+03:00

Ταξινομημένες με ημερομηνία παραλαβής

NTINOΣ ΒΡΕΤΤΟΣ (ΠΑΣΟΚ), ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ (Ν.Δ.)

NTINOΣ ΒΡΕΤΤΟΣ (ΠΑΣΟΚ)

---------- Προωθούμενο μήνυμα ----------From: "Dinos Vrettos" To: "zet creators" Date: Fri, 6 Jul 2007 12:18:04 +0300Subject: Re: Î˜Î± Î±Ï€Î±Î½Ï„Î(r)ÏƒÎµÎ¹ Î‘Î¡Î‘Î“Î• Ï€Î¿Ï„Îµ ÎºÎ±Î½ÎµÎ¯Ï‚ ÏƒÎ±Ï‚ ;Α
γαπητέ Φίλε/Φίλη,
Δεν συμφωνώ με τις ισοπεδωτικές θέσεις και το ύφος της επιστολής σου. Βέβαια, ως συνήθως, τα πράγματα δεν είναι μαύρα-άσπρα και σε αυτή την περίπτωση είναι αρκετά περίπλοκα και το κόστος για να διορθωθούν πολύ μεγάλο. Θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι όλοι να αναλάβουν το βάρος που τους αναλογεί. και για την επαναφορά σε μια πρότερη κατάσταση και για τη φύλαξη και συντήρησή τους και για τη γρήγορη και οριστική κατάρτιση του κτηματολογίου - για να αναφέρω μόνο μερικά από τα μέτρα που απαιτούνται και που και σεις αναφέρεται. Προς την κατεύθυνση αυτή κινούμαστε όλοι.Στη συγκεκριμένη περίπτωση, της απαράδεκτης καταστροφής του Δρυμού της Πάρνηθας, μέσα στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου κατέθεσα, στις 2.7.07, Επίκαιρη Ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς, Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης που το κείμενο της μπορείτε να το βρείτε εδώhttp://www.dinosvrettos.gr/01Bouln/012KoivElegx/0121SynoloErwt4567/0122_2007/0707Ioul/070701KatastrofnParvn8as.htmlκαι σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, η Επίκαιρη Ερώτηση συζητήθηκε χθες Πέμπτη, 05.07.2007. Από την πλευρά της Κυβέρνησης μου απάντησε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας και το σύνολο της συζήτησης το έχω αναρτήσει στη διεύθυνσηhttp://www.dinosvrettos.gr/08PraktikaB/Praktika2007/070705SyzntnsnEpErParvn8as.htmlΤα συμπεράσματα θα πρέπει να τα συνάγετε μόνοι σας.Φιλικά,Ντίνος Βρεττός
-- Βουλευτής Ντίνος Βρεττός
Περιφέρεια Αττικής,
ΠΑΣΟΚ
Μητροπόλεως 1
Αθήνα 105 57
210.3709552
http://www.dinosvrettos.gr/
dinosvrettos@gmail.com
dvrettos@parliament.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ (Ν.Δ.)

From: dimitris@konstandaras.gr [mailto:dimitris@konstandaras.gr] Sent: Monday, July 09, 2007 10:10 AMTo: 'KINTIS FAMILY'Subject: Re:

Καλημέρα σας
Με συγκινεί η ευαισθησία όλων σας που έχετε στείλει αυτή την επιστολή, και είστε πάρα πολλοί. Τη μοιράζομαι αυτή την ευαισθησία, ανησυχώ κι εγώ. Ανησυχώ εδώ και 40 χρόνια απο τότε που έχω συνειδητοποίησει το πρόβλημα απο τα διαδοχικά εγκλήματα. Ανικανότητα, αδιαφορία, σκοπιμότητα. Κάτι απ όλα η όλα μαζί, δεν ξέρω. Δυστυχώς δεν αρκώ εγώ κι εσείς και άλλοι τόσοι. Το έγκλημα είναι διαρκείας. Οι ένοχοι πολλοί, παντού. Δε χρειαζόμαστε κουβέντες, ρητορείες, συναισθήματα, λόγια. Δεν έχουμε τέτοιες πολυτέλειες. Χάνουμε χρόνο με αναποτελεσματικές ενέργειες. Και πιστεύω οτι έχει ξεκινήσει κάποια δουλειά.
Για μένα, το πιο σημαντικό και το πιο ευχάριστο είναι αυτή η τεράστια ευαισθητοποίηση απο τους νέους ανθρώπους,απο εσάς, απο τα παιδιά μου που ήρθαν προχτές και μου είπαν τα ίδια λόγια. Αυτή η δύναμη μπορεί να αποτελέσει μοχλό πίεσης σε κάθε εκτελεστική εξουσία. Δεν αρκούν μόνο τα λόγια, απο κανέναν. Ελπίζω οτι αυτός είναι ο καλός και σωστός δρόμος για να κάνουμε κάτι.
Δ.Κ.http://www.konstandaras.gr/

Ρόζα Βρεττού (Πα.Σο.Κ)

1/8/2007

Από :Rosa Vrettou [rosa.vrettou@gmail.com]
Θέμα: Απάντηση στην επιστολή σας

Αγαπητοί μου φίλοι,

Τουλάχιστον μετά το κακό μένει η σκέψη. Αυτή που συμπηκνώσατε στα μηνύματα σας. Αυτή που δεν έχουμε το θάρρος - η τη σοφία - τόσο συνδυαστικά να δούμε. Είδαμε μόνο πόσο πολύπλοκα είναι τα πράγματα και πόσο η ευθήνη καταλήγει να γίνεται κοινή υπόθεση. Και πόσο πρέπει να παλέψουμε ώστε να γίνει συνείδηση η ένταση του προβλήματος - συέίδηση μεταξύ θυτών και θυμάτων.
Το πρώτο παραμύθι που διάβασα γαι το χαμένο δάσος ήταν της Ράκελ Κάρσον: Η σιωπηλή της άνοιξη. Πόσο μακριά έφταναν τα ανακλαστικά της - και πόσο καίριος ο λόγος της. Ήταν κάποτε ωραίος ο κόσμος, ήταν κάποτε πουλιά, ήταν κάποτε ποτάμια.... Το παραμύθι εκοίνο, τριανταπέντε χρόνια μετά, είναι τώρα η αλήθεια μας. Τι "δημοκρατικά", αλήθεια, μοιρασμένη απάθεια - και δόλος- γαι το πιο δημοκρατικό δικαίωμα - τη ζωή.

Αγαπητοί φίλοι,
Κάνατε τόσο σωστά τη διάγνωση. Αληθινή ανατομία του προβλήματος. Και χωρίς αυτή τη νηφάλια σκέψη, χωρίς την καίρια διάγνωση, η επιφανειακή συμπτωματική αντιμετώπιση μπορεί απλώς να μας παραπλανήσει. Πήραμε, πήρα τη γνώση σας, την τόλμη, την οργή σας - τα έκαμα γνώση και τόλμη και νηφάλια οργή δική μου. Ξέρω πως ο πολιτικός δε σταματάει - δεν μπορεί να σταματάει - στη γνώση, στην οργή.... έχω επίγνωση της ευθήνης. Σας ευχαριστώ που με κάματε μέτοχο της τόσο ζωντανής σκέψης σας. Σας ευχαριστώ που μου αναθέσατε - που μας αναθέτετε - την ευθήνη να την κάνουμε αποτελεσματικη- αποτελεσμάτικη πράξη.

H ίδια επιστολή ήρθε διορθωμένη μερικές ώρες αργότερα...προφανώς η πρώτη στάλθηκε εκ παραδρομής...

Αγαπητοί μου φίλοι,

Τουλάχιστον μετά το κακό μένει η σκέψη. Αυτή που συμπυκνώσατε στα μηνύματα σας. Αυτή που δεν έχουμε το θάρρος - η τη σοφία - τόσο συνδυαστικά να δούμε. Είδαμε μόνο πόσο πολύπλοκα είναι τα πράγματα και πόσο η ευθύνη καταλήγει να γίνεται κοινή υπόθεση. Και πόσο πρέπει να παλέψουμε ώστε να γίνει συνείδηση η ένταση του προβλήματος - συνείδηση μεταξύ θυτών και θυμάτων.
Το πρώτο παραμύθι που διάβασα για το χαμένο δάσος ήταν της Ράκελ Κάρσον: Η σιωπηλή της άνοιξη. Πόσο μακριά έφταναν τα ανακλαστικά της - και πόσο καίριος ο λόγος της. Ήταν κάποτε ωραίος ο κόσμος, ήταν κάποτε πουλιά, ήταν κάποτε ποτάμια.... Το παραμύθι εκείνο, τριανταπέντε χρόνια μετά, είναι τώρα η αλήθεια μας. Τι "δημοκρατικά", αλήθεια, μοιρασμένη απάθεια - και δόλος- για το πιο δημοκρατικό δικαίωμα - τη ζωή.

Αγαπητοί φίλοι,

Κάνατε τόσο σωστά τη διάγνωση. Αληθινή ανατομία του προβλήματος. Και χωρίς αυτή τη νηφάλια σκέψη, χωρίς την καίρια διάγνωση, η επιφανειακή συμπτωματική αντιμετώπιση μπορεί απλώς να μας παραπλανήσει. Πήραμε, πήρα τη γνώση σας, την τόλμη, την οργή σας - τα έκαμα γνώση και τόλμη και νηφάλια οργή δική μου. Ξέρω πως ο πολιτικός δε σταματάει - δεν μπορεί να σταματάει - στη γνώση, στην οργή.... έχω επίγνωση της ευθύνης. Σας ευχαριστώ που με κάματε μέτοχο της τόσο ζωντανής σκέψης σας. Σας ευχαριστώ που μου αναθέσατε - που μας αναθέτετε - την ευθύνη να την κάνουμε αποτελεσματική- αποτελεσματική πράξη.

ΠΑΡΝΗΘΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ

2007-07-05T13:30:00.000+03:00

Πρίν πάρουμε τα βουνά

"πιάνουμε τα PC ιά"

Οι απαντήσεις παρακαλούμε να γίνονται προώθηση στο manosnik@gmail.com για να δημοσιεύονται.

Στις 12.00 σήμερα και πάλι συγχρονιστήκαμε και πατήσαμε την "σκανδάλη" του υπολογιστή, στοχεύοντας με τα email τους 17 πρωτεύοντες αποδέκτες. Οσοι θέλουν συνεχίζουν και στο διευρυμένο κατάλογο με βουλευτές και ευρωβουλευτές (παρακάτω post).

Οι ξεκούραστοι συνεχίζουν ακάθεκτοι, με email στην ετοιμη φόρμα του Πρωθυπουργού την ώρα που θα μιλάει για το περιβάλλον σε συγκέντρωση της Ν.Δ..

Στόχος είναι να δείξουμε τη δύναμή μας. Αργά το απόγευμα ο απολογισμός και η ανακοίνωση της νέας μας δράσης.

Κάνοντας μιά πρώιμη αποτίμηση της πρώτης προσπάθειας, κρίνουμε ότι το εγχείρημα πέτυχε, αφού 7 ώρες μετά την χθεσινή αποστολή έσβηναν ακόμη μηνύματα. Συμμετείχαν πολίτες φυσικά απ΄όλη την Ελλάδα, με αιχμή την Αθήνα, το Βόλο, τη Λάρισσα, το Ηράκλειο (πυροπαθείς περιοχές). Συγκινητική ήταν η συμμετοχή του Ελληνισμού του εξωτερικού: απ΄όλη την Ευρώπη, αλλά και απο τις Η.Π.Α, τον Καναδά, την Αυστραλία και αρκετοί απο χώρες της Μέσης Ανατολής! Η συνεισφορά και η προσφορά απο το εξωτερικό ήταν σημαντική, και τα αποτελέσματα θα τα δείτε τις προσεχείς ημέρες, με την προετοιμασία που κάνουμε για την ενημέρωση υπηρεσιών, οργανώσεων και πολιτών στο εξωτερικό.

Το ότι δεν λάβαμε απάντηση, μάλλον αναμενόμενο ήταν, μας έκανε όμως εντύπωση ότι, ούτε ένας βουλευτής της "τηλεπαραθυρούπολης " απο αυτούς τους "ευαίσθητους" περιβαλλοντικά, που τις τελευταίες μέρες γκρέμισαν όλα τα αυθαίρετα, αναδάσωσαν όλα τα πεζοδρόμια και διατράνωσαν τις θεωρίες τους για τα "μοντέλα" αποκατάστασης των καμένων εκτάσεων...δεν απάντησε.

Αναρωτιόμαστε γιατί;

Δέν έχουν έτοιμο σχέδιο;

Απαξιούν ν΄απαντήσουν στους "γραφικούς" πολίτες που διαμαρτύρονται για τα αυτονόητα;

Σήμερα αξίζει να δυναμώσουμε την προσπάθεια μας, να στείλουμε περισσότερα μηνύματα και για μεγαλύτερη χρονική διάρκεια.

Κάνοντας την τελική αποτίμηση το απόγευμα, θα κάνουμε μια νέα πρόταση και σε συνδυασμό με την Κυριακάτικη διαμαρτυρία, θα τους εξαναγκάσει να απαντήσουν και να σεβαστούν τις απόψεις των "γραφικών" πολιτών που τους εκλέγουν και δεν είναι μόνο ψηφοφόροι - πελάτες, αλλά πονάνε τόν τόπο τους, ζητάνε πίσω αυτό που έχασαν και αναζητούν ένα καλύτερο περιβάλλον να ζήσουν.

Σχετικά με τη διαμαρτυρία της Κυριακής στη Βουλή πατήστε εδώ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Εδώ και μισό αιώνα νομιμοποιείτε την αυθαιρεσία μας και εμείς σε αντάλλαγμα στηρίζουμε και οικοδομούμε την χυδαία ιδιοτέλεια σας. Πολίτες και επαγγελματίες της εξουσίας καταφέραμε να επεκτείνουμε το αβίωτο αστικό χάος σε βάρος της ίδιας της ύπαρξης μας, περιορίζοντας δραματικά, οτιδήποτε ανταγωνιστικό στα «τσιμεντένια» όνειρά μας. Δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα την καταστροφή της γης και την συνακόλουθη «αξιοποίηση» της από τους καταπατητές, τους οικοπεδοφάγους, τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς σε τέλεια συνεργασία και διαπλοκή με συμπολιτευόμενους και αντιπολιτευόμενους πολιτικούς. Ο στόχος της καταλήστευσης του κοινωνικού πλούτου επετεύχθη. Η αττική γη αποτελεί παρελθόν και η διάχυση της ασχήμιας στην ελλαδική γη είναι ζήτημα χρόνου παρά θέλησης.
Φτάνει πια ,
Η συνείδησή μας και το ένστικτό της επιβίωσης μας είναι πιο δυνατά από τα τσιμεντένια όνειρα, την «αξιοποίηση», τις διαπλοκές των «αποχαρακτηρισμών». Τα βουνά και οι θάλασσες είναι κοινωνικό κεφάλαιο και μοναδικό στόχο έχουμε να το διατηρήσουμε, ότι έχει απομείνει, ανέπαφο.
Ως πολίτες ,
Αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και αναζητούμε τρόπους δράσης. Δεν θα ανεχτούμε την επανάληψη των φαινομένων «Πεντέλης», των «αξιοποιήσεων» των ακτών, της υποβάθμισης των πόλεων, την εγκληματική έλλειψη σχεδίων πρόληψης και αντιμετώπισης "κρίσεων", την αμέλεια και ανικανότητα φορέων και επιχειρήσεων, τους "κομματικούς φίλους", την αναποτελεσματικότητα της διοίκησης.Πολλοί απο μάς εκφράζουν την επιθυμία να αυτενεργήσουμε καλύπτοντας τα κενά που ηθελημένα αφήνει η πολιτική βούληση.
Ως πολιτικοί ,
Αναλάβετε και εσείς τις ευθύνες των λόγων και των πράξεων σας δείχνοντας μας ότι είστε άξιοι της εμπιστοσύνης μας. Η έλλειψη σχεδίου και η εγκληματική αμέλεια (ο αρμόδιος υπουργός προτίμησε την θερινή σύναξη υποψηφίων αγροφυλάκων) στην διαχείριση των πρόσφατων "κρίσεων" αποδεικνύει ότι στόχος σας, είναι η ικανοποίηση των ανίκανων και ανήθικων πολιτικών "φίλων". Αξιοποιείστε αξιοκρατικά το πλούσιο "ανθρώπινο κεφάλαιο" που διαθέτει ο τόπος μας και δώστε σημασία στην πρόληψη, στα μείζονα και όχι στα ελάσσονα. Η πρόσφατη ανεύθυνη συμπεριφορά σας δεν εμπνέει καμία ελπίδα για το μέλλον, ωστόσο αυτήν την ύστατη ώρα αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων. Επιτέλους σταματήστε τις "εκ των υστέρων" δηλώσεις, την ανεύθυνη "τηλεοπτική δημοκρατία", μοιραστείτε μαζί μας τα πολιτικά σας οράματα, εάν έχετε.
Δημοσιοποιείστε άμεσα,
Τους τρόπους, τους πόρους, τα μέτρα και τα μέσα που εγγυώνται την διαφύλαξη και αποκατάσταση όλων των πρόσφατα καμένων εκτάσεων. Την προετοιμασία και την πρόληψη για την αποφυγή παρόμοιων καταστάσεων. Δώστε στούς πολίτες το δικαίωμα και τις ευκαιρίες να συμμετέχουν ενεργά στην πρόληψη και τη διαχείριση.
Περιμένουμε,
Η απόγνωση, η αγανάκτηση και η θλίψη μας, περιορίζουν τα περιθώρια της υπομονής μας.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ αποδεκτών

info@primeminister.gr; info@parliament.gr; grammatia@ypan.gr; info@minagric.gr; grammatia@justice.gov.gr; elasgrty@mopo.gr; info@gnto.gr;info@ypes.gr; service@dorg.minenv.gr; ypetho@mnec.gr; info@kedke.gr; info@civilprotection.gr; info@dei.com.gr; ndpress@nd.gr; pasok@pasok.gr; mailbox@kke.gr; typou@syn.gr